III SAB/Wr 23/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Zarządu Dróg i Utrzymania Miasta we Wrocławiu w przedmiocie dostępu do drogi publicznej dla nieruchomości postanawia: I odrzucić skargę; II zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w wysokości 100 zł (słownie: sto złotych).

Pismem z 13 listopada 2025 r. M. K. (dalej: skarżący, strona skarżąca) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Zarządu Dróg i Utrzymania Miasta we Wrocławiu w przedmiocie dostępu do drogi publicznej dla nieruchomości. Na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III z 22 stycznia 2026 r. wezwano stronę skarżącą do wykazania, że przed wniesieniem skargi wyczerpała tok instancji poprzez złożenie ponaglenia w związku z bezczynnością organu, w terminie siedmiu dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi oraz do podania numeru PESEL strony skarżącej w terminie siedmiu dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwano również do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł również w terminie siedmiu dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej 3 lutego 2026 r. W odpowiedzi na wezwanie, pismem z 4 lutego 2026 r. skarżący podał swój PESEL, poinformował, że przed wniesieniem skargi wyczerpał tok instancji. Wielokrotnie bowiem (kilkanaście pism, jak podał) wzywał organ do wydania decyzji, ponadto ponaglał osobiście w trakcie rozmowy. Jako dowód wskazał "wezwanie organu do oświadczenia", nie załączył jednak kopii ani dowodu złożenia w organie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu, jako wniesiona po terminie. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi Sąd w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy zachodzą wszystkie przesłanki dopuszczalności zaskarżenia, czyli wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawa do skutecznego złożenia skargi jako pisma procesowego do sądu administracyjnego (T. Woś [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, T. Woś (red.), Warszawa 2011, s. 399 i n.). Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2026 r. poz. 143 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., skargę wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2025 r. poz. 1691) – dalej: k.p.a. przyznaje stronie prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponadto art. 37 k.p.a. określa, że ponaglenie powinno zawierać uzasadnienie oraz, że wnosi się je do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie albo do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu, bowiem brak ponaglenia powoduje, że skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia dowodu wniesienia ponaglenia, podania numeru PESEL oraz braków fiskalnych skargi. Przesyłkę zawierającą wezwanie doręczono w dniu 3 lutego 2026 r. W zakreślonym przez Sąd terminie strona skarżąca uzupełniła wpis od skargi oraz brak formalny poprzez podanie numeru PESEL. Nie przedłożyła natomiast ani kopii pisma, które mogłoby spełniać wymagania dotyczące ponaglenia określone w art. 37 k.p.a., ani dowodu złożenia ponaglenia w organie. Nie można również uznać ponagleń wyrażanych osobiście w trakcie rozmowy za ponaglenie w rozumieniu art. 37 k.p.a. Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.