III SAB/Wr 206/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi: Y.M. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 17 marca 2026 r. (data wpływu) Y. M. (dalej jako: skarżący, strona skarżąca) wniósł skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy. Skarga zawierała braki formalne oraz fiskalne. Pismem z dnia 21 kwietnia 2026 r. (k-8) wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: podanie numeru PESEL, złożenie dowodu wniesienia ponaglenia w sprawie. Skarżący został ponadto wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. Z akt sprawy wynika, że ww. wezwanie Sądu uznano za doręczone ze skutkiem na dzień 7 maja 2026 r. na podany w skardze adres. Termin na uzupełnienie braków upływał z końcem dnia 14 maja 2026 r. Strona skarżąca nie uzupełniła ww. braków. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt. 3 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej jako p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, a ponadto jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn (o których mowa w pkt. 1-5 tego przepisu) jest niedopuszczalne. Przez dopuszczalność skargi należy rozumieć jej przesłanki zarówno przedmiotowe, a więc określenie od jakiego rodzaju form działalności organów administracji publicznej przysługuje skarga, jak i podmiotowe, to jest określenie, jakim podmiotom przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Z kolei warunkami formalnymi skutecznego wniesienia skargi są: złożenie skargi od aktu objętego zakresem właściwości rzeczowej sądu; wniesienie jej po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem oraz wniesienie skargi przez podmiot, któremu przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Przesłanki te muszą być spełnione kumulatywnie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z nich prowadzi do stwierdzenia niedopuszczalności skargi, a w konsekwencji do jej odrzucenia bez merytorycznego rozpoznania sprawy. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich albo Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia - taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Ponadto zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z powyższych regulacji wynika, że droga sądowa jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Ponadto na gruncie art. 35 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a., strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Tym samym złożenie skargi na bezczynność, czy przewlekłość organu, jest możliwe dopiero po wniesieniu (odrębnego) ponaglenia z art. 37 k.p.a. na niezałatwienie sprawy. Niezależnie od powyższego należy wskazać, że zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Jednym z warunków formalnych pierwszego pisma w sprawie (a takim jest skarga) jest wskazanie numeru PESEL strony wnoszącej pismo będącej osobą fizyczną (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.). Na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Ponadto zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym pismem takim jest m.in. skarga. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Tym samym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez wskazanie nr PESEL i złożenie dowodu wniesienia ponaglenia. Jednocześnie wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia brakującego wpisu od skargi w wysokości 100 zł. Stronę pouczono o skutkach niezastosowania się do wezwania. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 maja 2026 r. trybie podwójnego awizo (pierwsze awizo miało miejsce 23 kwietnia 2026 r., drugie awizo miało miejsce 4 maja 2026 r.). Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków upłynął dnia 14 maja 2026 r. Strona skarżąca, mimo prawidłowego wezwania, do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu w zakresie rzeczonych braków skargi. Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.