III SAB/Wr 1837/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska - Szostak po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.A. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na wniosek postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

Pismem z 30 października 2020 r. (data wpływu do organu) strona skarżąca K. A. wniosła skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na wniosek. Pismem z 30 listopada 2020 r. strona skarżąca oznajmiła, że po złożeniu niniejszej skargi organ wypełnił swoje zobowiązanie względem skarżącej. Pismem z 4 lutego 2021 r. strona skarżąca została wezwana do wskazania, czy pismo z 30 listopada 2020 r. należy rozumieć jako cofnięcie skargi. Pismem z 6 lutego 2020 r. strona skarżąca oświadczyła, że cofa skargę na bezczynność. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie czynność procesowa stron postępowania – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. Mając na uwadze powyższe, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu.