III SAB/Wr 1606/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska - Szostak po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wyrabiania karty pobytu zgodnie z decyzją z dnia 28 kwietnia 2020 r. postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 20 sierpnia 2020 r. strona skarżąca M. P. wniosła skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wyrabiania karty pobytu zgodnie z decyzją z dnia 28 kwietnia 2020 r. Pismem z 20 listopada 2020 r. wezwano stronę skarżącą do wykazania, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność organu strona skarżąca wyczerpała tok instancji przez złożenie ponaglenia w przedmiocie bezczynności, w terminie 7 dni. Strona skarżąca została pouczona, że stwierdzenie niewyczerpania toku instancji skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przez dopuszczalność skargi należy rozumieć zarówno jej przesłanki przedmiotowe, a więc określenie od jakiego rodzaju form działalności organów administracji publicznej przysługuje skarga, jak i dopuszczalność skargi w zakresie podmiotowym tj. określenie jakim podmiotom przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Z kolei warunkami formalnymi skutecznego wniesienia skargi są: złożenie skargi od aktu objętego zakresem właściwości rzeczowej sądu, wniesienie jej po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organem oraz wniesienie skargi przez podmiot, któremu przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Przesłanki te muszą być spełnione łącznie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z nich prowadzi do uznania niedopuszczalności skargi, a w konsekwencji do jej odrzucenia bez merytorycznego rozpoznania sprawy. Na gruncie art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia - taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z powyższych rozważań wynika, że droga sądowa jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Tymczasem jak wynika z akt sprawy, przesyłka zawierająca wezwanie do przedłożenia ponaglenia została odebrana przez stronę skarżącą 25 listopada 2020 r. (k – 19 akt sądowych). Termin odpowiedzi na wezwanie upłynął wraz z dniem 2 grudnia 2020 r. Strona skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie Sądu. Mając na uwadze powyższe, należy uznać, że strona skarżąca nie wykazała, że w niniejszej sprawie zostało złożone ponaglenie w zakresie bezczynności organu. Z tego też względu wniesiona skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu. Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. postanowił odrzucić skargę.