III SAB/Wr 1590/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska - Szostak po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. Z. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 17 lipca 2020 r. strona skarżąca V. Z. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę na bezczynność i na przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Niniejsza skarga zarządzeniem z 8 października 2020 r. została rozdzielona na dwie skargi w przedmiocie bezczynności i przewlekłości organu. W związku z powyższym strona skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi na bezczynność poprzez przedłożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. Niniejsze wezwanie zostało wysłane 20 października 2020 r. Pismem z 17 marca 2021 r. zwrócono się do Biura Podawczego tutejszego Sądu o wszczęcie postępowania reklamacyjnego na poczcie, celem uzyskania prawidłowości doręczenia przesyłki z dnia 20 października 2020 r. (identyfikator koperty nr 70198). W wyniku postępowania reklamacyjnego ustalono, że przesyłka została doręczona stronie skarżącej dnia 23 października 2020 r. ( k- 23-24 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął wraz z dniem 30 października 2020 r. (piątek). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 przywołanej ustawy każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Skarga, która nie zawiera ww. podpisu, dotknięta jest brakiem formalnym, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 37 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny jego odpis. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Natomiast zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna,zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy skargi, która należy do katalogu pism kwalifikowanych. Stosownie bowiem do treści przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że wezwanie do przedłożenia pełnomocnictwa oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało doręczone stronie skarżącej 23 października 2020 r. ( k- 23-24 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku upłynął wraz z dniem 30 października 2020 r. (piątek). W zakreślonym przez Sąd terminie, strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Mając na uwadze powyższe Sąd – na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.