III SAB/Wr 1579/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. T. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

E. T. (dalej także jako "skarżący") wniósł skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, iż skarżący wniósł dwie skargi tej samej treści, a zarzut bezczynności stawiany jest organowi w odniesieniu do tego samego okresu. Wojewoda D. wyjaśnił, że pierwsza skarga wpłynęła bezpośrednio do organu w dniu 2 września 2020 r. Natomiast druga skarga została przekazana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu i wpłynęła w dniu 10 września 2020 r. Obie skargi opatrzone są datą 31 sierpnia 2020 r. Skarga wcześniejsza została zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Wr 1578/20. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, zwanej dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Ze stanem sprawy w toku mamy do czynienia w przypadku tożsamości sprawy wcześniej wszczętej. O tożsamości sprawy decydują dwie przesłanki: tożsamość stron oraz tożsamość przedmiotu sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Wobec powyższego należy stwierdzić, że pomiędzy sprawami zarejestrowanymi pod sygnaturami akt: III SAB/Wr 1578/20 oraz III SAB/Wr 1579/20 zachodzi zarówno tożsamość podmiotowa, jak również tożsamość przedmiotowa. Obie skargi wniesione przez E. T. dotyczą bezczynności Wojewody D. w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 25 października 2020 r. o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Jak wskazano powyżej, niedopuszczalne jest równoległe procedowanie w dwóch sprawach, w których skargi pochodzą od tego samego podmiotu i ich zakres przedmiotowy również jest identyczny. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt. 4 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.