III SAB/Wr 1378/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V.S. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I odrzucić skargę; II zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 100 (sto) złotych.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z 18 października 2022 r. zawodowy pełnomocnik strony skarżącej V.S. (dalej: strona skarżąca) został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego wniesionej 25 sierpnia 2022 r. (data wpływu do organu) skargi na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi - pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 16 akt), wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej 2 listopada 2022 r. Zakreślony termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. W myśl przepisu art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 – dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Z akt sprawy wynika, że mimo wezwania pełnomocnik strony skarżącej w wyznaczonym terminie nie złożył pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Tym samym brak formalny skargi nie został w zakreślonym terminie usunięty. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w pkt I sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego w kwocie 100 złotych Sąd postanowił jak w pkt II sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.