III SAB/Wr 1134/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Nikiforów po rozpoznaniu w Wydziale III w dniu 14 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 19 lipca 2022 r. S. S. (strona skarżąca) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej jako: organ) w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że decyzją z 31 maja 2022 r. organ udzielił stronie skarżącej zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W tych samych aktach znajduje się niedoręczona przesyłka, która była dwukrotnie awizowana w dniach: 21 czerwca 2022 r. oraz 29 czerwca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi, Sąd w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259) — dalej: p.p.s.a. Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (Uchwała NSA z 22.06.2020 r., II OPS 5/19, ONSAiWSA 2020, nr 6, poz. 79.) Sąd uznał, że skarga strony na bezczynność organu w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., ponieważ wpłynęła do organu 21 lipca 2022 r., czyli po wydaniu decyzji zezwalającej na pobyt czasowy i pracę. Przy tym z akt administracyjnych wynika, że w przypadku tego rozstrzygnięcia należało przyjąć tzw. "fikcję doręczenia" z dniem 5 lipca 2022 r. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.