III SAB/Wa 9/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca: Sędzia WSA Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.S. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego W. postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić Stronie skarżącej A.S. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

A.S. (dalej: "Skarżąca" lub "Strona"), reprezentowana przez pełnomocnika, w skardze z dnia 16 lutego 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzuciła Naczelnikowi Urzędu Skarbowego W. (dalej: "NUS") dopuszczenia się bezczynności i przewlekłości postępowania związanej z podaniami oraz ponagleniami z 12 lipca 2024 r., 5 sierpnia 2024 r., 27 sierpnia 2024 r., 1 października 2024 r., 14 października 2024 r., 15 listopada 2024 r. 19 grudnia 2024 r. oraz 20 grudnia 2024 r. NUS w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Zarządzeniem z 20 maja 2025 r. wezwano Skarżącą w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi – do sprecyzowania, czego dotyczy skarga z 16 lutego 2025 r. na "bezczynność i przewlekłość NUS związana z podaniami a następnie ponagleniami złożonymi przeze mnie w dniach: 12 lipca 2024 r., 5 sierpnia 2024 r., 27 sierpnia 2024 r., 1 października 2024 r., 1 października 2024 r., 14 października 2024 r., 15 listopada 2024 r., 19 grudnia 2024 r., 19 grudnia 2024 r., 20 grudnia 2024 r., 20 grudnia 2024 r.", tj., do wskazania konkretnych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, których dotyczy skarga. Ponieważ ze skargi nie wynikało wprost jakich aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "P.p.s.a.") dotyczy skarga oraz, czy Skarżąca skarży bezczynność, czy przewlekłość NUS, wezwano ją do: - wyjaśnienia, czy skarga dotyczy nadpłaty w podatku VAT i PIT, jak zdaje się wynikać z uzasadnienia skargi, czy też jednak innych, poszczególnych czynności (konkretnych postępowań) Naczelnika Urzędu Skarbowego W. objętych "ponagleniami"; - wskazania, w czym konkretnie Skarżąca upatruje naruszenia prawa przez organ podatkowy oraz czy skarży bezczynność czy przewlekłość działania Naczelnika. Takie wyjaśnienia należało złożyć odrębnie, odnośnie do każdej czynności lub aktu, które ewentualnie Skarżąca chce objąć skargami. Ponadto, we wskazanym wyżej terminie wezwano Skarżącą do: a) udzielenia informacji, czy przed wniesieniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi na bezczynność lub przewlekłość Naczelnika Urzędu Skarbowego W., Skarżąca wniosła do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. ponaglenia w zakresie objętym skargą; b) kopii ponagleń na bezczynność lub przewlekłość Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w zakresach objętym skargą wraz z kopią dowodu ich nadania/kopii urzędowego poświadczenia przedłożenia (UPD) – w przypadku oświadczenia, że Skarżąca wniosła do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. ponaglenia. W odpowiedzi na wezwanie, pismem z 21 maja 2025 r. Skarżąca poinformowała Sąd, że skarga dotyczy: 1. przewlekłości NUS w postaci nieodpowiadania w terminie na ponaglane wnioski, oraz 2. bezczynności NUS w postaci nieprzesłania do DIAS ponagleń, zgodnie wymaganiami z art. 37, par. 4., i pogwałcenie w ten sposób całej procedury ponagleń, jednocześnie matacząc w dalszej korespondencji w celu ukrycia tego faktu. Ponadto wskazała, że szczegóły dowolnej interpretacji przez NUS złożonych ponagleń jako nie-ponagleń opisani szczegółowo w piśmie z 10 maja 2025 r. W konkluzji wniosła jak w treści skargi z 16 lutego 2025 r. w pkt. III. 1 do 6. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Ponadto, zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Sąd zobligowany jest do skontrolowania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 49 § 1 i w art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu. Jak wynika z art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W przedmiotowej sprawie Skarżąca, pomimo prawidłowo doręczonego wezwania do uzupełnienia braków skargi nie sprecyzowała, czego dotyczy skarga z 16 lutego 2025 r. Nie wskazała, czy skarży bezczynność czy przewlekłość działania Naczelnika. Nie złożyła takich wyjaśnień odnośnie do każdej czynności lub aktu, które ewentualnie chciała objąć skargą/skargami. Ponadto, we wskazanym wyżej terminie Skarżąca nie przedłożyła dowodu wniesienia ponagleń na bezczynność lub przewlekłość Naczelnika Urzędu Skarbowego W. – do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W.. Nadesłane przez Skarżącą pismo z 21 maja 2025 r. nie stanowi prawidłowego wykonanego wezwania. Nienależyte wykonanie zarządzenia Sądu wywołuje takie same skutki jak nieuzupełnienie braków formalnych skargi. Dodatkowo zauważyć trzeba, że warunkiem koniecznym skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie, tj. przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, wniesienie ponaglenia do właściwego organu. W myśl art. 141 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 111 ze zm., dalej: O.p.) na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 O.p., stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia. Wskazać należy, że wnoszenie ponaglenia następuje bez pośrednictwa organu podatkowego, którego bezczynność związana z niezałatwieniem sprawy w terminie jest kwestionowana. Ponaglenie należy zatem składać bezpośrednio do organu wyższego stopnia z pominięciem organu prowadzącego postępowanie, który uchybia terminom. Pojęcie "organ wyższego stopnia" definiuje natomiast ustawa z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 615 ze zm.). Zgodnie z art. 25 ust. 3 tej ustawy dyrektor izby administracji skarbowej jest organem wyższego stopnia w stosunku do naczelnika urzędu skarbowego i naczelnika urzędu celno-skarbowego. W związku z powyższym Skarżąca, stosownie do treści przywołanych powyżej przepisów, obowiązana była przed skierowaniem do Sądu skargi na bezczynność NUS, wnieść ponaglenie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej i dopiero następnie złożyć skargę na bezczynność. Skarżąca nie wykazała, aby uczyniła powyższemu zadość. Za powyższe nie mogą zostać uznane znajdujące się w aktach sprawy kserokopie pism nazwanych przez Stronę "ponagleniami", gdyż zostały one zaadresowanie i wniesione do organu, któremu Strona zarzuca bezczynność. W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., zobligowany był do odrzucenia skargi, o czym orzeczono w pkt 1 postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono natomiast na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. (pkt 2 sentencji postanowienia).