III SAB/Wa 40/23

Warszawa, dnia 7 września 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Kurasz po rozpoznaniu w dniu 7 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C.I. na bezczynność Prezydenta W. w zakresie wydania decyzji ustalającej wysokość w łącznym zobowiązaniu pieniężnym postanawia: odrzucić skargę.

C.I. (dalej: "Skarżąca") pismem z 16 maja 2023 r. wniosła do tut. Sądu skargę na bezczynność Prezydenta W. w zakresie wydania decyzji ustalającej wysokość w łącznym zobowiązaniu pieniężnym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na brak wniesienia przez Skarżącą ponaglenia w ramach postępowania toczącego się przed organami podatkowymi. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 8 sierpnia 2023 r. wezwano następnie stronę skarżącą do wskazania, czy przed wniesieniem skargi do WSA w Warszawie wniosła ponaglenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie. W odpowiedzi na wezwanie, poinformowano, że w sprawie nie doszło do złożenia ponaglenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie Sąd zaznacza, że badanie merytorycznej zasadności skargi, poprzedzone jest każdorazowo analizą jej dopuszczalności, mającą na celu stwierdzenie, czy nie zachodzą podstawy do jej odrzucenia, o których mowa w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Stosownie do treści art. 52 § 1 p.p.s.a. dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 ww. przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Jak stanowi art. 141 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U z 2022 r, poz. 2651), na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia. Z treści cytowanych przepisów wynika zatem, że prawidłowe wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Wskazuje na to w szczególności użyty w art. 53 § 2b p.p.s.a. zwrot "skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść (...) po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu", który należy rozumieć jako samoistny warunek dopuszczalności skargi, który trzeba spełnić, aby prawnie dopuszczalne stało się wniesienie takiego środka ochrony sądowej. Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Sąd wskazuje, że zarówno z akt sprawy przekazanych przez organ, odpowiedzi na skargę oraz odpowiedzi złożonej przez Stronę przy piśmie z 18 sierpnia 2023 r. nie wynika, aby złożenie przedmiotowej skargi było poprzedzone ponagleniem, o którym mowa w art. 141 Ordynacji podatkowej, a które według art. 52 § 2 p.p.s.a. jest obligatoryjne. Wobec powyższego, brak złożenia ponaglenia oznacza, że nie zostały w sprawie wyczerpane środki zaskarżenia, co czyni skargę niedopuszczalną. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie przytoczonych przepisów orzekł jak w sentencji postanowienia.