III SAB/Wa 33/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Konrad Aromiński po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. sp. z o.o. z siedzibą w W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w zakresie rozpoznania odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2023 r. postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. 2) zwrócić Skarżącej ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony wpis sądowy w kwocie 100 (sto) złotych.

Pismem z 20 maja 2024 r. R. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej "Skarżąca") wniosła do tut. Sądu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w zakresie rozpoznania odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2023 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2023 r. Pismem z 3 lipca 2024 r. Skarżąca cofnęła skargę na bezczynność z uwagi na okoliczność, iż odwołanie zostało przez organ odwoławczy rozpoznane - w dniu 20 czerwca 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wydało decyzję w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Postępowanie sądowe należało umorzyć. Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2023 poz. 1634 ze zm., dalej "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Z kolei w myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w razie skutecznego cofnięcia skargi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. W niniejszej sprawie, Skarżąca jednoznacznie wyraziła swoją wolę cofnięcia wniesionej skargi. Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi. Z tego względu, na podstawie art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.