III SAB/Po 19/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy WSA Piotr Ławrynowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 listopada 2022 r. sprawy ze skargi E.H.-M. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy K. w przedmiocie utrzymania drogi gminnej; postanawia odrzucić skargę.

E.H.-M. wniosła do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy K. w przedmiocie utrzymania dróg gminnych – jak wskazała: "ul. L. oraz ulic ją otaczających (np. W., S., K.). Podała, że: "mieszkańcy K., B., S. oraz K. skarżą Gminę...". W piśmie z 9 sierpnia 2022 r. skarżąca wskazała, że jest reprezentantem 215 mieszkańców, którzy podpisali się w ankiecie (w załączeniu). Skarżąca oświadczyła równocześnie, iż prosi o kierowanie korespondencji w sprawie za pomocą środków komunikacji elektronicznej (k. 139 I tomu akt sądowych). W związku z powyższym Sąd pismem z 31 sierpnia 2022 r. wezwał E.H.-M. do usunięcia braków formalnych skargi wniesionej w trybie art. 101a w zw. z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 559 ze zm., dalej: usg) poprzez podanie w terminie 7 dni imion, nazwisk i adresów zamieszkania mieszkańców wsi K., S., B. i K., których skarżąca reprezentuje wnosząc skargę, przedłożenia pisemnych indywidualnych umocować ww. osób udzielonych jej, pod rygorem przyjęcia, że wnosi skargę w imieniu własnym, względnie tych osób, których dane i pisemne umocowania do reprezentacji przedstawi. E.H.-M. nie odpowiedziała na powyższe wezwanie, w związku z czym Sąd przyjął, że skargę wnosi w imieniu własnym. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Sądu z 6 października 2022 r., wykonanym tego samego dnia, wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: Ppsa). Doręczenia wezwania dokonano za pomocą środków komunikacji elektronicznej mając na względzie, że skarżąca wniosła pismo z 9 sierpnia 2022 r. w formie dokumentu elektronicznego, w którym wyraźnie wskazała, iż prosi o kierowanie korespondencji w sprawie za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W postępowaniu sądowoadministracyjnym możliwe jest wnoszenie pisma w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą, a sąd w konsekwencji doręcza dokumenty stronom korzystającym z tego trybu za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na warunkach określonych w art. 74a Ppsa. Przez adres elektroniczny strony należy rozumieć adres konta na platformie ePUAP. W myśl art. 74a § 5 Ppsa datą doręczenia pisma jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2. W przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma (art. 74a § 6 Ppsa). Do powtórnego zawiadomienia stosuje się przepisy § 3 i 4 (art. 74a § 7 Ppsa), a w przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (art. 74a § 8 Ppsa). Jak wynika z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (UPD) ww. wezwania, dokument nie został odebrany przez skarżącą w okresie 14 dni od daty wysłania pierwszego UPD, zatem zgodnie z art. 74a § 8 Ppsa doręczenie skarżącej wezwania należy uznać za dokonane po upływie ww. terminu liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia – 6 października 2022 r., czyli w dniu 20 października 2022 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął więc skarżącej w dniu 27 października 2022 r. Przepis art. 220 § 3 Ppsa określa, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z uwagi na nieopłacenie skargi w ustawowym terminie pomimo wezwania, Sąd na podstawie art. 220 § 3 Ppsa skargę odrzucił, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.