III SAB/Po 15/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu w dniu 25 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. J. na bezczynność i przewlekłość postępowania Starosty w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o dofinansowanie ze środków PFRON postanawia odrzucić skargę.

Pismem z dnia 15 lipca 2024 roku A. J. (dalej: skarżąca), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność i przewlekłość Starosty w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o dofinansowanie ze środków PFRON. Zarządzeniem z dnia 12 sierpnia 2024 r. wezwano skarżącą do nadesłana kopii ponaglenia do właściwego organu, o którym stanowi art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) oraz do wskazania numeru PESEL w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Skarżącą pouczono, że nieusunięcie powyższych braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 21 sierpnia 2024 r. W wyznaczonym terminie skarżąca wniosła do tut. Sądu pismo zatytułowane "uzupełnienie braków skargi", w którym jednak wskazała jedynie swój numer PESEL, nie nadsyłając jednocześnie kopii ponaglenia, ani nie ustosunkowując się do tej kwestii. Zarządzeniem z dnia 28 sierpnia 2024 r. ponownie wezwano skarżącą do nadesłania kopii ponaglenia do właściwego organu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 2 września 2024 r. Skarżąca nie nadesłała kopii ponaglenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Jednym z koniecznych warunków dopuszczalności przyjęcia sprawy ze skargi do rozpoznania przez sąd administracyjny jest konieczność wyczerpania przed jej wniesieniem środków zaskarżenia. Warunek ten przewidziany jest w art. 52 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Stosownie do treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm., dalej: k.p.a.) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie zawiera uzasadnienie (art. 37 § 2 k.p.a.). Według art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność i przewlekłość organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z ponagleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który, w ocenie strony skarżącej, pozostaje w bezczynności. Ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Należy dodać, że skarga wniesiona bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia w myśl art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy. W rozpoznawanej sprawie organ, w odpowiedzi na skargę wskazał, że skarżąca nie złożyła ponaglenia (k. 22v). Jednocześnie, dla pełnego wyjaśnienia tej okoliczności, pismem sądowym z dnia 14 sierpnia 2024 r. wezwano skarżącą do nadesłania odpisu ponaglenia w terminie 7 dni, czego jednak skarżąca nie uczyniła. Tym samym wymóg wniesienia skargi po złożeniu ponaglenia nie został spełniony. Jeżeli natomiast procedura z art. 53 § 2b p.p.s.a. nie została dochowana, skarga jest niedopuszczalna i nie może zostać ona poddana merytorycznej ocenie. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.