III SAB/Po 11/22

Dnia 19 sierpnia 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska (spr.) Sędzia WSA Marzenna Kosewska Asesor sądowy WSA Robert Talaga po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 sierpnia 2022 roku sprawy ze skargi Zakładu Przemysłu Mięsnego B. Sp. z o.o. w G. na bezczynność i przewlekłość prowadzenia postępowania Starosty w przedmiocie zatwierdzenia dokumentacji hydrologicznej ustalającej zasoby eksploatacyjne ujęcia wód podziemnych oddala skargę.

Wnioskiem z 17 października 2018 r. (wpływ do Starosty 22 października 2018 r.) Zakład [...] sp. z o. o. w G. zwróciła się o zatwierdzenie dołączonej do wniosku dokumentacji hydrogeologicznej ustalającej zasoby eksploatacyjne ujęcia wód podziemnych z utworów neogenu na działce ew. nr [...] w S. w gminie K. . Decyzją z 18 grudnia 2018 r. Starosta odmówił zatwierdzenia przedmiotowej dokumentacji hydrogeologicznej. Od powyższej decyzji strona wniosła odwołanie. Decyzją z 11 lutego 2019 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. orzekło o uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji i zatwierdzeniu przedmiotowej dokumentacji hydrogeologicznej. Prawomocnym wyrokiem z 3 grudnia 2019 r. WSA w Poznaniu (sygn. akt III SA 560/19) uchylił obie decyzje organów. Zawiadomieniem z 16 marca 2020 r. Starosta wszczął postępowanie, a decyzją z 6 lipca 2020 r. ponownie odmówił zatwierdzenia przedmiotowej dokumentacji hydrogeologicznej. Od powyższej decyzji strona wniosła odwołanie. Decyzją z 25 lutego 2020 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. orzekło o uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji i zatwierdzeniu przedmiotowej dokumentacji hydrogeologicznej. Prawomocnym wyrokiem z 11 maja 2021 r. WSA w Poznaniu (sygn. akt III SA 11/21) uchylił obie decyzje organów. Akta sprawy wpłynęły do Starosty 18 sierpnia 2021 r. Decyzją z 6 września 2021 r. Starosta nakazał stronie zmienić przedmiotową dokumentację hydrogeologiczną przez przedłożenie dodatku o określonej w decyzji treści. Od powyższej decyzji strona wniosła odwołanie. Pismem z 30 września 2021 r. Starosta w trybie art. 36 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735), dalej: "K.p.a.", zawiadomił stronę, że - w związku z nałożeniem na nią obowiązku przedłożenia dodatku do dokumentacji hydrogeologicznej - wskazuje termin zakończenia postępowania na 18 października 2021 r. Decyzją z 8 października 2021 r. Starosta uwzględnił odwołanie i zmienił decyzję z 6 września 2021 r. przez nałożenie obowiązku przedłożenia dodatku o określonej w decyzji z 8 października 2021 r. treści w terminie do 10 listopada 2021 r. Pismem z 15 października 2021 r. Starosta w trybie art. 36 § 1 K.p.a. zawiadomił stronę, że - w związku z nałożeniem na nią obowiązku przedłożenia dodatku do dokumentacji hydrogeologicznej - wskazuje termin zakończenia postępowania na 18 listopada 2021 r. Pismem z 2 listopada 2021 r. (wpływ do Starosty 8 listopada 2021 r.) strona wniosła o przedłużenie terminu do wykonania obowiązku określonego w decyzji z 8 października 2021 r. do 31 grudnia 2021 r. Pismem z 9 listopada 2021 r. Starosta przedłużył, zgodnie z wnioskiem strony, termin do wykonania powyższego obowiązku do 31 grudnia 2021 r. Pismem z 16 listopada 2021 r. Starosta w trybie art. 36 § 1 K.p.a. zawiadomił stronę, że - w związku z nałożeniem na nią obowiązku przedłożenia dodatku do dokumentacji hydrogeologicznej i przedłużeniem na wniosek strony terminu do wykonania tego obowiązku - wskazuje termin zakończenia postępowania na 18 stycznia 2022 r. Przy piśmie z 28 grudnia 2021 r. (wpływ do Starosty 29 grudnia 2021 r.) strona nadesłała dodatek do dokumentacji hydrogeologicznej. Pismem z 10 stycznia 2022 r. Starosta w trybie art. 36 § 1 K.p.a. zawiadomił stronę, że - w związku ze złożonym charakterem sprawy - wskazuje termin zakończenia postępowania na 18 lutego 2022 r. Pismem z 15 lutego 2022 r. Starosta w trybie art. 36 § 1 K.p.a. zawiadomił stronę, że - w związku ze złożonym charakterem sprawy - wskazuje termin zakończenia postępowania na 18 marca 2022 r. Pismem z 18 lutego 2022 r. strona wniosła do SKO w K. ponaglenie w trybie art. 37 § 1 K.p.a. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę w rozpatrzeniu wniosku (wpłynęło do tego organu 21 lutego 2021 r.), który 28 lutego 2022 r. przesłał akta sprawy do SKO w K.. Strona 22 lutego 2022 r. wniosła skargę do WSA w Poznaniu na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę w rozpatrzeniu wniosku z 17 października 2018 r. o zatwierdzenie dokumentacji hydrogeologicznej, zarzucając naruszenie art. 35 § 3 K.p.a., wnosząc o: 1. wydanie stosownego orzeczenia przez Starostę, tj. uwzględnienie skargi w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), dalej: "p.p.s.a."; 2. uwzględnienie skargi i zobowiązanie Starosty do załatwienia sprawy w określonym przez Sąd terminie, w przypadku niezałatwienia sprawy przez organ w trybie autokontroli; 3. zasądzenia od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organ pozostaje w zwłoce od ponad 40 miesięcy. W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o oddalenie skargi. Decyzją z 14 marca 2021 r. Starosta odmówił zatwierdzenia przedmiotowej dokumentacji hydrogeologicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga podlega oddaleniu, gdyż nie jest zasadna. Skarżący wniósł zarówno skargę na bezczynność Starosty w rozpatrzeniu wniosku strony z 17 października 2018 r. o zatwierdzenie dołączonej do wniosku dokumentacji hydrogeologicznej, jak i na przewlekłe prowadzenie przez ten organ postępowania z tego wniosku. Bezczynność organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), dalej: "p.p.s.a.", ma miejsce, gdy w prawnie ustalonym terminie (określonym w art. 35 K.p.a. lub w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 K.p.a.) organ nie załatwił sprawy (art. 37 § 1 pkt 1 K.p.a.). Z kolei przewlekłość w prowadzeniu przez organ postępowania polega na prowadzeniu go dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (art. 37 § 1 pkt 2 K.p.a.). Organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki (art. 35 § 1 K.p.a.). Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (art. 35 § 2 K.p.a.). Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 K.p.a.). W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organ pozostaje w zwłoce od ponad 40 miesięcy. Niemniej jednak, do terminów określonych w art. 35 § 1-3 K.p.a. nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu (art. 35 § 5 K.p.a.). W związku z tym należy uwzględnić, że po złożeniu wniosku (październik 2018 r.), a przed wniesieniem niniejszej skargi (luty 2022 r.), Starosta dwukrotnie rozpatrzył wniosek, wydając 18 grudnia 2018 r. i 6 lipca 2020 r. decyzje o odmowie zatwierdzenia dokumentacji hydrogeologicznej, które były dwukrotnie uchylane przez organ odwoławczy i następnie dwukrotnie uchylane przez Sąd. Wobec tego, kontrolując działanie organu pod kątem bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania, nie można uwzględniać okresu sprzed wspomnianych zdarzeń, a tej kontroli należy poddać działania organu po wpłynięciu do niego akt sprawy 18 sierpnia 2021 r. po wydaniu przez Sąd ostatniego z wyroków. Organ wydał decyzję 14 marca 2022 r., niemniej jednak nie oznacza to, że naruszył obowiązujące regulacje dotyczące terminów rozpatrywania spraw. Po uchyleniu przez Sąd ostatnio wydanej przez organ decyzji akta sprawy wpłynęły do organu 18 sierpnia 2021 r. Biorąc pod uwagę, że sprawa jest szczególnie skomplikowana (art. 35 § 3 K.p.a.) należy przyjąć, że organ zgodnie z powyższym przepisem miał dwa miesiące na załatwienie sprawy (do 18 października 2021 r.). Niemniej jednak, już 6 września 2021 r. (19 dni po wpłynięciu do organu akt sprawy), organ wydał decyzję nakazującą stronie zmienić przedmiotową dokumentację hydrogeologiczną przez przedłożenie dodatku o określonej w tej decyzji treści. W związku z tym, że strona wniosła od tej decyzji odwołanie, decyzją z 8 października 2021 r. Starosta uwzględnił odwołanie i zmienił decyzję z 6 września 2021 r. przez nałożenie obowiązku przedłożenia dodatku o określonej w decyzji z 8 października 2021 r. treści w terminie do 10 listopada 2021 r. W związku jednak z wnioskiem strony o przedłużenie tego terminu do 31 grudnia 2021 r. i wyrażeniem zgody na to przez organ, przedmiotowy dodatek do dokumentacji wpłynął do organu dopiero 29 grudnia 2021 r. i to w tym dniu organ dysponował materiałem, na podstawie którego wydał decyzję. Zauważyć też należy, że organ kilkakrotnie przedłużał postępowanie, najpierw w związku z nałożonym na stronę obowiązkiem przedłożenia dodatku do dokumentacji hydrogeologicznej, a następnie (w roku 2022), w związku ze złożonym charakterem sprawy i przesłaniem akt do organu odwoławczego w związku z wniesieniem przez stronę ponaglenia. Niezasadna jest zatem skarga zarówno na bezczynność organu, jak i na przewlekłe prowadzenie przez niego postępowania. Organ podejmował czynności w racjonalnych odstępach czasu, oczekując na uzupełnienie dokumentacji, jej analizę i wydanie ponownej decyzji, co nastąpiło 14 marca 2022 r. W związku z powyższym Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.