III SAB/Lu 72/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Komendanta Placówki Straży Granicznej w Białej Podlaskiej w przedmiocie przyjęcia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej postanawia: odrzucić skargę.

M. K. (dalej jako "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Komendanta Placówki Straży Granicznej w Białej Podlaskiej w przedmiocie przyjęcia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej. Zarządzeniem z dnia 28 listopada 2025 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dowodu wniesienia ponaglenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało przesłane na adres pobytu skarżącego wskazany w skardze - Strzeżony Ośrodek dla Cudzoziemców w Białej Podlaskiej. Skarżący odebrał przesyłkę w dniu 5 grudnia 2025 r., w związku z czym termin na uzupełnienie braku formalnego skargi upłynął z dniem 12 grudnia 2025 r. Jak wynika z akt sprawy skarżący nie wykonał wezwania sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Według zaś art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W sprawie ze skargi na bezczynność organu administracji lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego środkiem zaskarżenia jest ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691, dalej jako "k.p.a."). Powołany przepis stanowi, że stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność), a także gdy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie zawiera uzasadnienie (§ 2). Ponaglenie wnosi się: do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (§ 3 pkt 1), do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (§ 3 pkt 2). Wnosząc skargę na bezczynność lub przewlekłość postępowania organu administracji skarżący obowiązany jest wykazać, że skorzystał z trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Natomiast skarga wniesiona bez zachowania wymogów określonych w art. 52 p.p.s.a. jest skargą niedopuszczalną i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia. Z akt sprawy nie wynika bowiem, aby takie ponaglenie skarżący złożył. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 5 grudnia 2025 r. Skarżący osobiście pokwitował odbiór przesyłki. Pomimo upływu z dniem 12 grudnia 2025 r. zakreślonego terminu, skarżący nie wykonał nałożonego na niego obowiązku i nie złożył dowodu wniesienia ponaglenia. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.