III SAB/Łd 50/17

Dnia 2 lutego 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2018 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 grudnia 2017 roku sygn. III SAB/Łd 50/17 zawieszające postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi P.P. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w przedmiocie złożenia propozycji pracy w Krajowej Administracji Skarbowej p o s t a n a w i a: 1. na podstawie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylić zaskarżone postanowienie. 2. zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. kwotę 100,- (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od zażalenia, zaksięgowaną w dniu 9 stycznia 2018 roku pod pozycją 129. D.Cz.

Pismem z dnia [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. poinformował P.P., że w związku ze zbliżającym się upływem terminu na składania propozycji zatrudnienia na podstawie art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1948 ze zm.; dalej: ustawa), nie otrzyma propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia (podstawę sprostowano pismem z dnia 8 czerwca 2017 r. wskazując, że omyłkowo powołano art. 167 ust. 7 ustawy). Wskazano, że na podstawie art. 170 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy stosunek pracy ulega wygaszeniu z dniem 31 sierpnia 2017 r. W skardze P.P. zarzucił Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w Ł. bezczynność wyrażającą się w braku złożenia mu propozycji pracy w Krajowej Administracji Skarbowej, pomimo istnienia ku temu ustawowego obowiązku wynikającego z art. 165 ust. 7 ww. ustawy. Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do przedstawienia mu propozycji pracy i zaprzestania bezczynności. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wniósł o odrzucenie skargi, jako nieuprawnionej w przedstawionym stanie faktycznym. Z ostrożności procesowej organ wniósł o oddalenie skargi. Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skarg kasacyjnych wniesionych w sprawach III SA/Łd 757/17 i III SA/Łd 797/17 oraz II SA/Sz 876/17. Zdaniem Sądu wyżej wymienione postępowania prowadzone przed Naczelnym Sądem Administracyjnym mają wpływ na rozpoznawaną sprawę w zakresie ustalenia charakteru przedstawianej funkcjonariuszom propozycji pracy, i co się z tym wiąże dopuszczalności drogi sądowoadministracyjnej. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, ze w przypadku pracownika, który nie otrzymał propozycji zatrudnienia w Krajowej Administracji Skarbowej na podstawie art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej zasadnym było zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na postępowanie w sprawie I OSK 2587/17, podczas gdy wymienione postępowanie nie ma charakteru prejudycjalnego, a nadto w przypadku pracownika administracji skarbowej sąd administracyjny nie będzie właściwym na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. do oceny legalności oświadczeń woli składanych przez pracodawcę, które w stosunku do pracownika nie będą miały formy decyzji administracyjnej. Organ wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 t.j. ze zm.) dalej p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo. Sytuacja taka ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Z uwagi bowiem na podniesione w treści złożonego zażalenia okoliczności, uznać należało, że przemawiają za jego uwzględnieniem. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 24 listopada 2008 r., sygn. akt II FPS 4/08 (publ. ONSAiWSA 2009/4/62) przyjął, że art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie stanowi podstawy do zawieszenia przez wojewódzki sąd administracyjny z urzędu postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w innej sprawie tego samego rodzaju, w której zapadło już orzeczenie, ale zostało ono zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wobec powyższego zażalenie jest oczywiście uzasadnione i podlegało uwzględnieniu. Na marginesie zważyć należy, że w sprawach o sygn. I OSK 2587/17 i I OSK 2772/17 Naczelny Sąd Administracyjny wydał postanowienia oddalające skargi kasacyjne. Na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł o uchyleniu postanowienia. Podstawę zwrotu wpisu od zażalenia stanowił art. 225 p.p.s.a. D.Cz.