III SAB/Łd 27/14

Dnia 10 lipca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. – W. na bezczynność Burmistrza Aleksandrowa [...] polegającą na zaniechaniu zwrócenia się do Wojewody [...] o wydanie opinii w zakresie wysokości szkód w gospodarstwie rolnym postanawia: odrzucić skargę.

J. M. – W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Burmistrza Aleksandrowa [...] polegającą na zaniechaniu zwrócenia się do Wojewody [...] o wydanie opinii w zakresie wysokości szkód w gospodarstwie rolnym. W skardze wskazała, iż zwróciła się do Burmistrza Aleksandrowa [...] o wystąpienie z wnioskiem do Wojewody Łódzkiego o wydanie opinii dotyczącej zakresu i wysokości szkód w środkach trwałych w jej gospodarstwie, po wystąpieniu niekorzystnego zjawiska atmosferycznego w postaci deszczu nawalnego. Zdaniem skarżącej Urząd miejski wykonał czynność tylko w części, bowiem wydał jej protokoły z oszacowania szkód, ale zaniechał zwrócenia się do organu wyższej instancji o wydanie opinii, która jest jej niezbędna do przedstawienia odnośnym władzom. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Aleksandrowa [...] wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Zdaniem organu skarga winna być odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dn. 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż czynność polegająca na szacowaniu szkód przez gminne komisje do spraw szacowania szkód w gospodarstwach rolnych nie mieści się w katalogu czynności wskazanych w art. 3 § 2 ww ustawy podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zakres właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, na mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obejmuje orzekanie także w sprawach skarg m. in. na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Tym samym skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania dotyczy spraw, w których organy administracji wydają decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4) oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (pkt 4a). Jak wynika z cytowanych przepisów skarga do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przysługuje zatem tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje, postanowienia (pkt 1-3) i pisemne interpretacje (pkt 4a), oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 (por. postanowienie NSA z dnia 16 września 2004 r., OSK 247/04, ONSAiWSA 2004/2/30). W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Burmistrza Aleksandrowa [...] polegającą na zaniechaniu zwrócenia się do Wojewody [...] o wydanie opinii w zakresie wysokości szkód w gospodarstwie rolnym. W związku z takim określeniem przez skarżącą przedmiotu skargi należy stwierdzić, iż w tym zakresie niemożliwe jest złożenie skargi do sądu administracyjnego. Zaskarżenie bezczynności dopuszczalne jest w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Bezczynność zachodzi wówczas, gdy w ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu albo nie podjął odpowiedniej czynności z zakresu administracji publicznej. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność jest przede wszystkim ustalenie, że bezczynności dopuścił się organ właściwy w sprawie, zobowiązany na gruncie odpowiednich przepisów do podjęcia stosownego działania, a ponadto istniała podstawa prawna do określonego zachowania się organu wobec żądania strony. Gdy chodzi o zarzucaną Burmistrzowi Aleksandrowa [...] bezczynność polegającą na zaniechaniu zwrócenia się do Wojewody [...] o wydanie opinii zauważyć należy, że brak jest przepisów prawa materialnego, które nakazywałyby rozstrzygnięcie takiego żądania w trybie administracyjnym w formie decyzji, postanowienia lub innego aktu z zakresu administracji publicznej. Czynność taka nie mieści się zatem w katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. i nie stanowi czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu tego przepisu. O dopuszczalności orzekania przez sąd administracyjny w sprawie bezczynności organu można mówić wyłącznie wtedy, gdy zaskarżony organ, mimo ustawowego obowiązku, nie podejmuje w terminie określonym w k.p.a. rozstrzygnięcia, podlegającego sądowoadministracyjnej kontroli (por. postanowienie NSA z dnia 30 września 2010 r., sygn. akt I OSK 517/10, publ. CBOIS). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej. e.o.