III SAB/Kr 91/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędziowie: WSA Halina Jakubiec WSA Barbara Pasternak (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 maja 2017 r. sprawy ze skargi A. C. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w sprawie rozpoznania wniosku z dnia 24 października 2013 r. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony I. stwierdza, że postępowanie prowadzone było przewlekle, a przewlekłość ta nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, I. w pozostałym zakresie skargę oddala. II.

Uzasadnienie: A. C. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w sprawie z jego wniosku z dnia 24 października 2013 r. ([...]) o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na terytorium RP na czas oznaczony. Skarżący wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania, stwierdzenie, że przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, zasądzenie od Wojewody sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 ppsa, zarządzenie od organu I instancji wyjaśnienia przyczyn i ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie. Wedle skarżącego w przedmiotowej sprawie miała miejsce bezczynność trwająca ok. 6 miesięcy, gdyż Wojewoda po wydaniu [...] 2015 r. postanowienia w przedmiocie odmowy udostępnienia dokumentów zawierających informacje niejawne o klauzuli "zastrzeżone" nie podjął żadnych czynności i nie zakończył postępowania w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie wyznaczonym, tj. 28 października 2015 r. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podał, co następuje: Przewlekłość postępowania jest to stan, gdy czas trwania postępowania przekracza rozsądne granice, przy uwzględnieniu terminowości i prawidłowości czynności podjętych przez organ, a także stopnia zawiłości sprawy. W przedmiotowej sprawie zarzut przewlekłości nie jest zasadny, gdyż postępowanie (na skutek wniesienia przez A. C. do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców zażalenia na postanowienie Wojewody z dnia [...] 2015r. w przedmiocie odmowy udostępnienia dokumentów zawierających informacje niejawne o klauzuli "zastrzeżone") nie mogło zostać z przyczyn obiektywnych i niezależnych od organu zakończone w terminie wyznaczonym tj. 28 października 2015 r. W związku z wniesieniem zażalenia na postanowienie Wojewody z dnia [...] 2015 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia skarżącemu dokumentów zawierających informacje niejawne o klauzuli "zastrzeżone", akta sprawy [...] zostały wraz zażaleniem przekazane do organu odwoławczego - Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Organ ten rozpatrzył zażalenie wydając w dniu 15 września 2015 r. postanowienie (k. nr 337, tom II akt adm.). Wbrew twierdzeniom skargi Wojewoda nie otrzymał w/w postanowienia w dniu [...] 2015 r. Akta sprawy zostały wraz z postanowieniem organu odwoławczego zwrócone organowi I instancji w dniu 4 lutego 2016 r. (karta nr 338 akt adm. tom II). Stanowiło to więc niezawinioną, niezależną od organu przeszkodę do zakończenia postępowania w terminie tj. w dniu 28 października 2015 r., o czym skarżący był pisemnie informowany. Pismem z dnia 30 listopada 2015 r. został bowiem powiadomiony, że do czasu rozstrzygnięcia przez organ II instancji zażalenia na postanowienie Wojewody z dnia [...] 2015 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia dokumentów zawierających informacje niejawne o klauzuli "zastrzeżone" postępowanie nie może zostać merytorycznie zakończone (k. nr 325, tom II akt adm.). Po otrzymaniu w dniu 4 lutego 2016r. akt sprawy oraz postanowienia Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia 15 września 2015 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia dokumentów zawierających informacje niejawne o klauzuli "zastrzeżone" organ był zobligowany do wyznaczenia nowego terminu załatwienia sprawy, uwzględniającego żądanie A. C. do zapoznania się z aktami sprawy przed wydaniem decyzji. Skarżący bowiem w piśmie datowanym na 25 stycznia 2016 r. informował że chce skorzystać z uprawnienia wynikającego z art.10 k.p.a (k. nr 331, tom II akt adm.). Decyzja administracyjna została wydana w dniu [...] 2016 r., przed upływem terminu załatwienia sprawy wyznaczonym w piśmie z marca 2016 r. (k. nr 344, tom II akt adm.), po zapoznaniu się Skarżącego z aktami w dniu 11 marca 2016r. (k. nr 350, tom II akt adm.). Podejmowane w sprawie przez organ administracyjny działania zamierzały do rzetelnego ustalenia stanu faktycznego sprawy i wydania merytorycznego rozstrzygnięcia, do czego organ został zobligowany wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 listopada 2014r. sygn. akt IV SA/Wa 1498/14. Czynności te nie zmierzały do rażącego naruszenia prawa. Świadczą o tym nie tylko zbieranie koniecznych materiałów od różnych służb państwowych ale także przeprowadzone przesłuchania strony, świadków oraz korespondencja i stałe informowanie skarżącego o podejmowanych w sprawie czynnościach. Działania te wskazują też na brak podstaw do przyjęcia, że organ ten nie miał woli załatwienia sprawy. Podejmował on bowiem czynności zmierzające do należytego ustalenia stanu faktycznego a także z uwzględnieniem procesowych uprawnień Skarżącego wynikających z art.10 kpa. Podnieść należy, iż szybkość postępowania nie może stanowić wartości nadrzędnej nad obowiązującymi zasadami dążenia do prawdy obiektywnej oraz wnikliwego rozpatrzenia sprawy (por. II SAB/Łd 98/14). Mając na uwadze powyższe, organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Rolą sądu administracyjnego rozpoznającego skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji i jego bezczynność jest ustalenie przede wszystkim trzech kwestii. Po pierwsze: czy sprawa, w której została wniesiona skarga, była sprawą określoną w art. 3 § 2 pkt 1- 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, po drugie czy dopuszczalność skargi uwarunkowana jest zachowaniem określonego trybu przeciwdziałania przewlekłości oraz czy taki tryb przed wniesieniem doń skargi został wyczerpany, po trzecie o ile wynik badania dwóch pierwszych kwestii będzie pozytywny, czy organowi administracji można przypisać przewlekłe prowadzenie postępowania lub (i) bezczynność. Skarga w rozpoznawanej sprawie jest dopuszczalna. Postępowanie prowadzone przez organ powinno się zakończyć wydaniem decyzji, a skarżący przed wniesieniem skargi złożył zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania i bezczynność. Stosownie do treści art. 149 ppsa sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Uwzględnieniem skargi w rozumieniu art. 149 ppsa jest również stwierdzenie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz wymierzenie organowi grzywny. Dlatego też rzeczą Sądu było dokonanie oceny, czy w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym nastąpiła bezczynność organu lub przewlekłość postępowania i czy ewentualnie bezczynność ta lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie z unormowaną w art. 7 k.p.a. zasadą prawdy obiektywnej organ administracji publicznej ma obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. W szczególności jest obowiązany dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego. Zasada prawdy obiektywnej nakłada na organ prowadzący postępowanie administracyjne obowiązek określenia z urzędu, jakie dowody są niezbędne dla ustalenia stanu faktycznego sprawy oraz obowiązek przeprowadzenia tych dowodów z urzędu. Z kolei w myśl zasady statuowanej przepisem art. 12 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej powinien działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Stosownie do przepisu art. 35 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Z kolei przepis art. 36 k.p.a. stanowi, że o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu. Jednakże sama czynność zawiadomienia strony postępowania o nowym terminie załatwienia sprawy nie usprawiedliwia bezczynności organu, bowiem istotna jest przyczyna zwłoki. Jednakże organ wyznaczający na podstawie art. 36 k.p.a. nowy termin załatwienia sprawy jest związany przepisem art. 12 i 35 k.p.a., a zatem jest obowiązany do ustalenia możliwie najkrótszego terminu załatwienia sprawy. Wprawdzie przepis art. 36 k.p.a. nie stwarza ograniczeń ani też nie ustala zasady, którą powinien kierować się organ przy wyznaczaniu nowego terminu, jednakże nie oznacza to dowolności i swobody. Musi on bowiem być interpretowany zgodnie z podstawowymi zasadami postępowania administracyjnego. Wielokrotne informowanie strony przez organ, iż sprawa zostanie załatwiona w terminie późniejszym, nie może stać się regułą, ponieważ organ administracji w ten sposób narusza wyrażoną w art. 12 k.p.a. zasadę szybkości postępowania. Przepisy prawa nie definiują wprost na czym polega "przewlekłe prowadzenie postępowania", o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 8 ppsa i art. 37 § 1 k.p.a., jednak pojęcie to ma inny zakres znaczeniowy niż "bezczynność organu". Przewlekłość w prowadzeniu postępowania występuje wówczas, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie, nie pozostając jednocześnie w bezczynności, a podejmowane przez ten organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją niezbędną w świetle art. 12 k.p.a., ustanawiającego zasadę szybkości postępowania, względnie mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania administracyjnego zaistnieje wówczas, gdy będzie mu można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut przeprowadzania czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia. A contrario nie sposób przypisać organowi przewlekłego prowadzenia postępowania w sytuacji, gdy podejmuje on wszelkie możliwe a równocześnie konieczne dla zakończenia postępowania działania, które jednakże z przyczyn niezależnych od organu nie przynoszą oczekiwanego skutku w postaci zakończenia postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 26.10.2012 r., sygn. II OSK 1956/12, LEX nr 1233717). Inaczej rzecz ujmując przez pojęcie "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację działania w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że tylko formalnie organ nie jest bezczynny. Pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmuje opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji, gdy sprawa może być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 9.10.2012 r., sygn.. II SAB/Łd, LEX nr 1235300). W niniejszej sprawie skarżący opisał jedynie te czynności organu, o których był pisemnie powiadamiany, a więc kolejne zawiadomienia o przedłużeniu postępowaniu i pisma do niego przez organ kierowane, zmierzające do pozyskania materiału dowodowego. Z kolei w odpowiedzi na skargę organ przedstawił podejmowane w sprawie czynności w sposób chronologiczny, wskazując jednak jednie okres od dnia 15 lipca 2015 r. do chwili wydania decyzji kończącej postępowanie. Taki sposób prezentacji stanowisk stron nie pozwala na przejrzystą kontrolę sprawności postępowania i rodzi konieczność ustalenia sekwencji podejmowanych czynności. Ustaleń takich Sąd dokonać może tylko na podstawie przedłożonych przez organ akt sprawy. Z tych zaś wynika, że: W dniu 24 października 2013 wpłynął do Urzędu Wojewódzkiego wniosek A. C. o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Pismem z dnia 28 października 2013 r. zawiadomiono o wszczęciu postępowania z wniosku A. C. z dnia 24 października 2013 r. Pismem z dnia 30 października 2013 r. zwrócono się do A. C. oraz M. C. z prośbą o stawienie w dniu 14 listopada 2013 r. celem złożenia wyjaśnień. Przesłuchanie miało miejsce dnia 14 listopada 2013 r. W dniu 20 listopada 2013 r., w odpowiedzi na pismo z dnia 28 października 2013 r. ([...]), organ otrzymał pismo Komendanta Oddziału Straży Granicznej, informujące, że w stosunku do A. C. Straż Graniczna nie posiada informacji, iż wjazd i pobyt na terytorium RP stanowią zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa i porządku publicznego. W dniu 4 grudnia 2013 r. zwrócono się do Naczelnika Wydziału do Spraw Cudzoziemców Oddziału Straży Granicznej o przeprowadzenie wywiadu środowiskowego mającego na celu pomoc w stwierdzeniu, czy związek małżeński A. C. i M. C. został zawarty w celu obejścia przez cudzoziemca przepisów o udzieleniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP - czynność ta mogła być podjęta znacznie wcześniej. W dniu 10 grudnia 2013 r. miało miejsce kolejne przesłuchania A. C., a w dniu 13 grudnia 2013 r. przesłuchanie świadka w osobie A. T. - matki M. C. W dniu 20 grudnia 2013 r. do Urzędu Wojewódzkiego wpłynęło sprawozdanie z przeprowadzonego przez Oddział Straży granicznej wywiadu środowiskowego. W dniu 24 grudnia uzyskano notatkę służbową i sprawozdanie z przeprowadzonego przez Oddział Straży Granicznej wywiadu środowiskowego. Pismem z dnia 24 grudnia 2013 r. poinformowano skarżącego o nowym terminie załatwienia sprawy, który wyznaczono na dzień 24 lutego 2014 r. W dniu 31 grudnia 2013 r. miało miejsce zapoznanie się pełnomocnika strony M. H. z materiałem dowodowym, w dniu 15 stycznia 2014 r. miało miejsce kolejne zapoznanie się M. H. z materiałem dowodowym. Decyzją z dnia [...] 2014 r. ([...]) Wojewoda odmówił udzielenia A. C. zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W dniu 24 lutego 2014 r. A. C. złożył odwołanie od decyzji. Pismem z dnia 4 marca 2014 r. Wojewoda przesłał odwołanie A. C. i akta sprawy do Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Decyzją z dnia [...] 2014 r. ([...]) Szef Urzędu Do spraw Cudzoziemców utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] 2014 r. Wyrokiem z dnia 4 listopada 2014 r. (IV SA/Wa 1498/14) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji. Odpis wyroku oraz akta sprawy Wojewoda otrzymał w dniu 29 stycznia 2015 r. Pismem z dnia 5 lutego 2015 r. wezwano A. C. do stawienia się w dniu 17 marca 2015 r. celem złożenia wyjaśnień. Przesłuchanie odbyło się 17 marca 2015 r. - czynność ta mogła być przeprowadzona wcześniej. Pismem z dnia 27 lutego 2015 r. poinformowano stronę o nowym terminie załatwienia sprawy, który wyznaczono na dzień 28 kwietnia 2015 r. Pismem z dnia 31 marca 2015 r. wezwano M. C. i A. C. o stawienie się w dniu 22 kwietnia 2015 r. celem złożenia wyjaśnień. W dniu 22 kwietnia 2015 r. na wyjaśnienia stawił się jedynie A. C. - czynność przesłuchania A. C. miała już miejsce wcześniej i wówczas organ winien był uzyskać niezbędne informacje, z kolei do przesłuchania M. C. organ winien doprowadzić już na początku postępowania, mimo utrudnień ze strony M. C. W dniu 9 kwietnia 2015 r. (na wezwanie z dnia 19 marca 2015 r.) miało miejsce przesłuchanie R. J. T. (ojca M. C.), Z. G. T. (brata M. C.) oraz A. T. (matki M. C.). Przesłuchania te z pewnością winny mieć miejsce na początku postępowania administracyjnego. Pismem z dnia 10 kwietnia 2015 r. Wojewoda zwrócił się do Oddziału Straży Granicznej o ustalenie miejsca pobytu małżonki oraz przeprowadzenie wywiadu środowiskowego mającego na celu stwierdzenie, czy związek małżeński A. C. i M. C. został zawarty w celu obejścia przez cudzoziemca przepisów o udzieleniu zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Pismem z dnia 22 kwietnia 2015 r. wezwano A. C. oraz M. C. (pod groźbą kary) o stawienie się w dniu 27 maja 2015 r. w siedzibie organu celem złożenia wyjaśnień. Jak wyżej Sąd wskazał, przesłuchania te winny mieć miejsce znacznie wcześniej, w stosunku zaś do osoby A. C. - podczas poprzednich przesłuchać organ mógł uzyskać informacje niezbędne do załatwienia sprawy. Pismem z dnia 28 kwietnia 2015 r. poinformowano stronę o nowym terminie załatwienia sprawy – do dnia 28 czerwca 2015 r. W dniu 30 kwietnia 2015 r. A. C. zapoznał się z aktami administracyjnymi. Pismem z dnia 6 maja 2015 r., powołując się na pismo Komendanta Oddziału Straży Granicznej z dnia 10 kwietnia 2015 r. (Nr [...] – brak w aktach sprawy), Wojewoda wystąpił do Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego o udostępnienie informacji, które mogą mieć istotny wpływ na podjęcie decyzji w toczącym się postępowaniu. Pismem z tej samej daty wystąpiono o udzielenie wskazanych w nich informacji do Szefa Agencji Wywiadu, Szefa Służby Wywiadu Wojskowego, Komendanta Głównego Policji oraz Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Pismem z dnia 8 maja 2015 r. wystosowano zapytanie o udzielenie informacji o osobie do Ministerstwa sprawiedliwości Krajowy Rejestr Karny. Natomiast pismem z dnia 29 maja 2015 r. powołując się również na pismo K z dnia 10 kwietnia 2015 r. (Nr [...]) Wojewoda wystąpił do Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej w Bejrucie o udostępnienie informacji, które mogą mieć wpływ na podjecie decyzji w toczącym się postępowaniu. Zważywszy na datę pisma (10 kwietnia 2015 r.), które było powodem tych wystąpień, wskazane czynności winny mieć miejsce wcześniej. W dniu 14 maja 2015 r. do organu wpłynęła informacja Naczelnika Agencji Wywiadu o braku przeszkód do pozytywnego zaopiniowania wniosku. W dniu 21 maja 2015 r. do Urzędu Wojewódzkiego wpłynęło sprawozdanie z Placówki Straży Granicznej w sprawie przeprowadzonego wywiadu środowiskowego. Z protokołu z dnia 27 maja 2015 r. wynika, że podjęto próbę przeprowadzenia oględzin lokalu zajmowanego przez A. C., na którą ww. nie wyraził zgody. W dniu 27 maja 2015 r. przesłuchano M. C. i A. C. Pismem z dnia 29 maja 2015 r. zwrócono się z prośbą do A. N. - najemczyni mieszkania przy ul. O w K o stawienie się w organie w dniu 17 czerwca 2015 r. celem złożenia wyjaśnień w charakterze świadka. W dniu 29 maja 2015 r. wpłynęła informacja z Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego o braku informacji o zagrożeniu dla bezpieczeństwa państwa ze strony A. C. W dniu 3 czerwca 2015 r. wpłynęła informacja Służby Kontrwywiadu Wojskowego. W dniu 16 czerwca 2015 r. uzyskano informację od Komendanta Głównego Policji. W dniu 3 czerwca 2015 r. uzyskano informację ze Służby Kontrwywiadu Wojskowego. Pismem z dnia 26 czerwca 2015 r. poinformowano stronę o nowym terminie załatwienia sprawy - do dnia 28 sierpnia 2015 r. W dniu 17 czerwca 2015 r. przesłuchano w charakterze Świadka A. N., w dniu 18 czerwca 2015 r. przesłuchano A. C., natomiast w dniu 2 lipca 2015 r. przesłuchano L. M. L. (właścicielkę mieszkania) wynajmowanego przez A. C.). Czynności te winny mieć miejsce znacznie wcześniej. Postanowieniem z dnia [...] 2015 r. odmówiono stronie przeglądania dokumentów zawierających informacje niejawne, którym została nadana klauzula "zastrzeżone". W dniu 28 lipca 2015 r. Wojewoda wysłał do Urzędu do Spraw Cudzoziemców zażalenie A. C. wraz z aktami sprawy. Pismem z dnia 7 sierpnia 2015 r. udzielono odpowiedzi na pismo A. C. z dnia 29 lipca 2015 r. o terminowości załatwienia sprawy. Pismem z dnia 28 sierpnia 2015 r. poinformowano stronę o nowym terminie załatwienia sprawy, który ustalono do dnia 28 października 2015 r. Postanowieniem z dnia [...] 2015 r. ([...]) Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców utrzymał w mocy postanowienie z dnia 15 lipca 2015 r. o odmowie przeglądania dokumentów zawierających informacje niejawne, którym została nadana klauzula "zastrzeżone". Pismem z dnia 28 października 2015 r. poinformowano stronę o nowym terminie załatwienia sprawy, który wyznaczono do dnia 28 grudnia 2015 r. Pismem z dnia 2 lutego 2016 r. A. C. wniósł do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców "wniosek o stwierdzenie bezczynności i przewlekłości postępowania na podstawie art. 37 kpa". W dniu 4 lutego 2016 r. do Wojewody wróciły akta administracyjne z Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Pismem z dnia 19 lutego 2016 r. wezwano skarżącego o zgłoszenie się do organu w dniu 11 marca 2016 r. celu zapoznania się z materiałem dowodowym. Wezwanie to powinno było zostać wystosowane niezwłocznie po wpłynięciu do organu akt. Również z nieuzasadnionych przyczyn data zapoznania się przez skarżącego z materiałem dowodowym wyznaczona została dopiero na dzień 11 marca 2016 r. Pismem z dnia 4 marca 2016 r. wyznaczono nowy termin załatwienia sprawy – do dnia 4 maja 2016 r. W dniu 10 marca 2016 r. do Wojewody wpłynęło pismo z Urzędu do Spraw Cudzoziemców o wypożyczenie akt administracyjnych, w celu rozpoznania zażalenia A. C. na niezałatwienie sprawy w terminie. W dniu 11 marca 2016 r. miało miejsce zapoznanie się z aktami sprawy przez A. C. Decyzją z dnia [...] 2016 r. Wojewoda, po ponownym rozpoznaniu sprawy odmówił A. C. udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Postanowieniem z dnia [...] 2016 r. ([...]) Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców umorzył postępowanie zażaleniowe z uwagi na zakończenie postępowania decyzją z dnia [...] 2016 r. Z powyższego zestawienia wynika, że organ podejmował niektóre czynności z opóźnieniami i choć jednorazowo podejmował ich kilka, to nie uniknął braku należytej ich koncentracji. Wnioskować należy, że brak tej koncentracji wynikał z nienależytej analizy posiadanego już materiału i braku dostatecznie opracowanej koncepcji tego postępowania, w tym określenia zakresu koniecznego do rozstrzygnięcia materiału dowodowego. Taki sposób postępowania wyczerpuje znamiona przewlekłości. Jednakże ocena kwalifikowanego charakteru przewlekłości - jak trafnie podkreśla się w doktrynie prawa (por. W. Chróścielewski, op. cit.) – musi uwzględniać potrzeby przeprowadzenia oceny działań organu administracji publicznej w danej sprawie w ich całokształcie. Z kolei na całokształt tych działań oraz jego ocenę niewątpliwie składają się takie elementy, jak liczba przedłużeń terminów załatwienia sprawy, charakter i rodzaj czynności pozornych mających tuszować długotrwałość postępowania, stan prawny i faktyczny sprawy uzasadniający w relacji do stopnia wynikających z niego ustaleń, podjęcie rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd uznał, że w niniejszej sprawie przewlekłości organu nie można nadać charakteru rażącego. Czynności, jakkolwiek nie zawsze trafne i niekiedy w zbyt dużych odstępach czasowych były jednak podejmowane bez nadmiernej zwłoki, a przedłużenie postępowania poprzedzane było zawiadomieniami sporządzanymi na podstawie art. 36 §1 kpa. Co więcej, czynności te nie mały charakteru pozornego. Sąd nie stwierdził, aby w okresie wskazanym przez skarżącego, w sprawie miała miejsce bezczynność. W dniu 28 lipca 2015 r. Wojewoda wysłał do Urzędu do Spraw Cudzoziemców zażalenie A. C. wraz z aktami sprawy. Pismem z dnia 7 sierpnia 2015 r. udzielono odpowiedzi na pismo A. C. z dnia 29 lipca 2015 r. o terminowości załatwienia sprawy, natomiast pismem z dnia 28 sierpnia 2015 r. poinformowano stronę o nowym terminie załatwienia sprawy, który ustalono do dnia 28 października 2015 r. Wbrew twierdzeniem skarżącego akta sprawy wróciły do Wojewody dopiero w dniu 4 lutego 2016 r. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 149 §1 ppsa orzeczono jak w pkt 1 wyroku. Na podstawie art. 151 ww. ustawy oddalono skargę w pozostałym zakresie.