III SAB/Kr 84/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 sierpnia 2017 r. w dniu 18 października 2017 r. w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego postanawia odrzucić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2017 r. odrzucił skargę K. J. – dalej skarżącego, na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Odpis ww. postanowienia wraz z pouczeniem o skardze kasacyjnej doręczano skarżącemu w dniu 21 września 2017 r. Pismem z dna 22 września 2017 r. skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Na podstawie art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), dalej "p.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2 - 4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Natomiast stosownie do art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie. Oba przewidziane przez ustawodawcę środki odwoławcze służą stronom postępowania sądowoadaministracyjnego do kwestionowania rozstrzygnięć sądów administracyjnych I instancji, w zależności od kategorii tych rozstrzygnięć. W niniejszej sprawie, od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 sierpnia 2017 r. odrzucającego skargę, przysługiwała skarżącemu, zgodnie z przywołanym unormowaniem art. 173 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna. Mimo to skarżący wniósł w piśmie z dnia 22 września 2017 r. zażalenie, które nie jest środkiem odwoławczym przewidzianym dla kwestionowania ww. postanowienia. Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. I tak art. 178 p.p.s.a. stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Za niedopuszczalne należy w szczególności uznać zażalenie wniesione na orzeczenie, od którego nie przysługuje ten środek weryfikacyjny. Jedynie na marginesie Sąd zauważa, że nawet potraktowanie pisma skarżącego z dnia 22 września 2017 r. jako skargi kasacyjnej, nie prowadziłoby do jej merytorycznego rozpoznania. Stosownie bowiem do art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego z zastrzeżeniem § 2 i 3. Skarżący natomiast sporządził przedmiotowe pismo osobiście. Skarga kasacyjna sporządzona przez podmiot nieuprawniony jest dotknięta nieusuwalną wadą, która skutkuje odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej. Mając na uwadze powyższe, zażalenie skarżącego zostało odrzucone na zasadzie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.