III SAB/Kr 50/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 lipca 2025 r. sprawy ze skargi B. B. na przewlekłość postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: odrzucić skargę.

B. B., zwana dalej skarżącą, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na przewlekłość postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej, prowadzonego przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego pod znakiem: HP-PG-450-277/16. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, podnosząc że skarga nie została poprzedzona ponagleniem do organu wyższego stopnia. W piśmie procesowym z dnia 30 czerwca 2025 r. (data wpływu do Sądu 2 lipca 2025 r.) skarżąca zakwestionowała stanowisko organu co do braku podstaw przyjęcia, że pismo z dnia 24 lutego 2023 r. skierowane do Głównego Inspektora Sanitarnego w Warszawie stanowi ponaglenie. Nadto, dołączyła ponaglenie z dnia 16 czerwca 2025 r. złożone w trybie art. 37 § 1 i 2 k.p.a. na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie choroby zawodowej przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Krakowie oraz postanowienie Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 24 czerwca 2025 r. o braku podstaw do stwierdzenia przewlekłości postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 935, zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.") skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W uchwale z dnia 7 marca 2022 r., sygn. II OPS 1/21, skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego wyraził jednak stanowisko, że "Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". W uzasadnieniu uchwały podkreślono, że "Przewlekłość postępowania administracyjnego, jako stan faktyczny, nie jest stanem ciągłym, lecz ma swój kres w chwili rozstrzygnięcia sprawy przez organ. Po rozstrzygnięciu sprawy przez organ, nawet jeżeli rozstrzygnięcie to nastąpi po upływie terminu wyznaczonego w przepisach obowiązującego prawa, przewlekłość postępowania pozostaje stanem historycznym, czyli takim, który istniejąc w przeszłości, nie może być uznany w procedurze sądowoadministracyjnej za nadal podlegający ocenie w kontekście celu tej procedury, tj. przeciwdziałania opieszałości organu w wydaniu rozstrzygnięcia, skoro organ wydał już takie rozstrzygnięcie. (...) Skoro po wszczęciu postępowania sądowoadministracyjnego na skutek wniesionej skargi jest wiadome, że udzielenie ochrony jednostce nie jest prawnie możliwe wobec ustania stanu przewlekłości, to prowadzenie w tym przedmiocie postępowania przestaje mieć podstawy prawne ze względu na brak celu jego prowadzenia. Dyscyplinowanie administracji publicznej nakierowane na załatwienie sprawy administracyjnej w rozsądnym terminie nie może bowiem zostać oderwane od źródła w postaci trwającego postępowania administracyjnego oraz prowadzącego je organu, w stosunku do którego środki dyscyplinujące powinny zostać zastosowane". Odnosząc powyższe rozważania do stanu faktycznego przedmiotowej sprawy zauważyć należy, że skarga na przewlekłość w niniejszym przypadku została złożona osobiście w organie w dniu 29 kwietnia 2025 r., podczas gdy w dniu 14 kwietnia 2025 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Krakowie wydał decyzję, znak: HP-PG-450-277/16 o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Od ww. decyzji zostało wniesione odwołanie. Zdaniem Sądu, w momencie wniesienia skargi nie mógł występować stan przewlekłości, ponieważ postępowanie prowadzone przed Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym zostało zakończone decyzją z dnia 14 kwietnia 2025 r. W kontekście ww. uchwały – brak było podstaw do merytorycznego rozpoznania takiej skargi w zakresie stwierdzania o tym, czy organ administracji dopuścił się przewlekłości (art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Nadto, zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, które Sąd rozpoznający niniejsza sprawę w pełni podziela, a wyrażonym w postanowieniu z dnia 24 stycznia 2023 r. o sygn. akt II OSK 1575/22, skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego podlega odrzuceniu, jeżeli została wniesiona po wydaniu decyzji przez organ, któremu zarzucono przewlekłe prowadzenie postępowania, nawet wówczas, gdy decyzja ta nie jest jeszcze ostateczna. Wniesienie skargi w takiej sytuacji należy ocenić jako niedopuszczalne (por. też postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 23 marca 2023 r., sygn. akt I SAB/Ol 4/23; postanowienie WSA w Lublinie z dnia 4 maja 2023 r., sygn. akt II SAB/Lu 45/23; postanowienie WSA w Łodzi z dnia 10 maja 2023 r., sygn. akt III SAB/Łd 13/23; postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 29 maja 2023 r., sygn. akt III SAB/Wr 215/23; postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 6 czerwca 2023 r., sygn. akt II SAB/Gd 66/23). Jedynie na marginesie, wskazać należy, że zgodnie z art. 37 § 1 pkt 2 P.p.s.a stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. Jeżeli strona skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15). Z przedstawionej przez skarżącą dokumentacji wynika, że ponaglenie złożone zostało po wniesieniu skargi do tutejszego Sądu. Tym samym ponagleniem tym nie wyczerpała trybu przedskargowego, o którym mowa w art. 52 § 1 P.p.s.a. Jeśli zaś chodzi o charakter pisma z dnia 2 lutego 2023 r. (24 lutego 2023 jak podała skarżąca), to wyjaśnienie tej kwestii zmierzałoby tylko do wydłużenia postępowania sądowego. Skarga bowiem i tak podlega odrzuceniu z uwagi na zakończenie postępowania prze wniesieniem skargi decyzją skarżonego organu z dnia 14 kwietnia 2025 r. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł, jak w sentencji postanowienia.