III SAB/Kr 41/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 września 2014 r. sprawy ze skargi J. M. – B., M. M., L. G., M. K., C. M. i E. S. na bezczynność Starosty w przedmiocie nierozpoznania wniosku J. M. z dnia 31 lipca 2003 r. o sprostowanie wpisów w ewidencji gruntów obrębu L dotyczących działek ewid. nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...] postanawia odrzucić skargę

J. M. – B., M. M., L. G., M. K. C. M. i E. S. zostali wezwani zarządzeniem z dnia 26 maja 2014 r., by w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi uzupełnili brak formalny przedmiotowej skargi na bezczynność poprzez nadesłanie dowodu, że przed złożeniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wystąpili w trybie określonym w art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego do organu wyższego stopnia z zażaleniem na niezałatwienie sprawy. Odpisy tego zarządzenia zostały doręczone każdemu ze skarżących w dniach 29 i 30 maja 2014 r., co wynika z potwierdzeń odbioru znajdujących się w aktach sprawy. W zakreślonym terminie nikt ze skarżących nie odpowiedział na wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), w skrócie "ppsa", stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli skarga dotyczy, tak jak w niniejszej sprawie, bezczynności organu administracji postępowania, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć wniesienie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie przewidzianym w art. 37 kpa. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OSK 1401/08 (orzeczenie dostępnie w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl) brak w aktach organu dokumentu świadczącego o wyczerpaniu przez skarżącego środków zaskarżenia stanowi podstawę do wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi na podstawie art. 49 § 1 ppsa. Jak wskazano wyżej, żadne ze skarżących nie odpowiedziało na wezwanie o przedstawienie dowodu na to, że przed wniesieniem skargi na bezczynność Starosty wystąpili w trybie określonym w art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego do organu wyższego stopnia z zażaleniem na niezałatwienie sprawy. Ponadto Starosta w odpowiedzi na skargę podał, że skarżący nie składali takiego zażalenia. W związku z powyższym orzeczono jak sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa.