III SAB/Kr 33/17

Kraków, dnia 20 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Spółdzielni Mieszkaniowej przy ul. [...] na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta postanawia: odrzucić skargę

Pismem z dnia 9 lutego 2017 r. [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa przy ul. [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta w przedmiocie postępowania dotyczącego ustalenia przebiegu ulic. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta działający przez Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Jak wynika z treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej zwanej P.p.s.a., dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także bezczynności organu czy przewlekłego prowadzenia sprawy administracyjnej. Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 K.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 K.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność i przewlekłość organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który, w ocenie strony skarżącej, pozostaje w bezczynności. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa przy ul. [...] reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika przed wniesieniem skargi nie wystąpiła z zażaleniem na bezczynność lub przewlekłość postępowania do organu wyższego stopnia nad Prezydentem Miasta, tj. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zażalenie, o którym mowa, zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a. i art. 128, art. 129 w związku z art. 144 K.p.a. powinno być bowiem skierowane do organu wyższego stopnia nad organem, który nie załatwił sprawy w terminie – za pośrednictwem organu, którego bezczynności bądź przewlekłości zażalenie dotyczy – i winno z niego wynikać co najmniej niezadowolenie ze stanu bezczynności. Oznacza to, że strona skarżąca składając niniejszą skargę do sądu administracyjnego nie wyczerpała przysługującego jej w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia. Podkreślić w tym miejscu należy, że skarżąca spółdzielnia działa przez profesjonalnego pełnomocnika, który w pełni powinien zdawać sobie sprawę z faktu, że niewyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym skutkuje niedopuszczalnością skargi. W oparciu o powyższe, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.