III SAB/Kr 3/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie: WSA Ewa Michna WSA Janusz Kasprzycki (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 19 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi A. O. na bezczynność Starosty w przedmiocie aktualizacji danych ewidencji gruntów i budynków skargę oddala

A. O., zwany dalej skarżącym, zwrócił się w dniu 31 marca 2014 r. do Starosty o ujawnienie go w ewidencji gruntów i budynków jako posiadacza samoistnego w jednostce rejestrowej [...], obejmującej działki położone w B., oznaczone numerami: [...], [...] i [...] o łącznej powierzchni 1,60 ha. Prośbę ponowił w dniu 27 maja 2014 r. Pismem, z datą wpływu do Starosty 11 czerwca 2014 r., skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność tego organu w związku z nierozpoznaniem ww. wniosku o dokonanie aktualizacji operatu ewidencyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 3 września 2014 r., sygn. akt III SAB/Kr 69/14, odrzucił skargę z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi na bezczynność organu. Pismem z dnia 23 września 2014 r. skarżący złożył skargę na działania Starosty, które nie doprowadziły do załatwienia sprawy z jego wniosku o dokonanie aktualizacji operatu ewidencyjnego. Skarga ta, zgodnie z pismem Starosty (k. 95 akt sądowych), została przekazana do załatwienia zgodnie z właściwością [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego i potraktowana jako skarga z Działu VIII "Skargi i wnioski" ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn., Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., zwanej dalej w skrócie - k.p.a.). [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wydał w dniu 13 listopada 2014 r. "zawiadomienie", znak: [...], w treści którego uznał skargę z dnia 23 września 2014 r. skarżącego za zasadną, wskazując, że Starosta ma obowiązek załatwić sprawę w drodze decyzji, również gdy uznaje, iż należy odmówić aktualizacji operatu ewidencyjnego. Pismem z dnia 13 stycznia 2015 r. Starosta wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o aktualizację operatu ewidencyjnego poprzez doręczenie prawomocnych postanowień sądu w sprawie stwierdzenia nabycia spadku po zmarłych współwłaścicielach gospodarstwa rolnego położonego w B. - M. S i M. S. - po rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie zostało ponowione pismem z dnia 23 stycznia 2015 r. z uwagi na brak w uprzednim piśmie terminu do wykonania wezwania. Organ zakreślił tym razem termin siedmiodniowy do wykonania wezwania. W odpowiedzi na powyższe skarżący przedstawił organowi pismo Sądu Rejonowego X Zamiejscowy Wydział Cywilny, w którym wskazano, że w tym Wydziale nie toczyło się postępowanie spadkowe po M. S i M. S., na które to pismo organ odpowiedział w dniu 9 marca 2015 r., że nie jest wystarczające dla ustalenia kręgu osób uprawnionych będących stronami postępowania. Pismem z dnia 26 marca 2015 r. skarżący wniósł ponownie skargę na bezczynność Starosty w związku z nierozpoznaniem jego wniosku o aktualizację danych ewidencyjnych, który dotyczył wpisania go w operacie ewidencji gruntów i budynków jako posiadacza samoistnego w jednostce rejestrowej [...], obejmującej działki położone w B., oznaczone numerami: [...], [...] i [...] o łącznej powierzchni 1,60 ha. W skardze zawarty został również wniosek o nałożenie na organ grzywny. Wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt III SAB/Kr 38/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uwzględnił powyższą skargę i orzekł: I. zobowiązał Starostę do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 31 marca 2014 r. i wydania stosownego aktu w terminie 30 dni od dnia zwrotu akt organowi; II. stwierdził, że bezczynność Starosty nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2016 r., znak: [...], Starosta zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie aktualizacji operatu ewidencji gruntów jednostki ewidencyjnej T. - obszar wiejski, obręb B., dotyczącej wpisu w jednostce rejestrowej [...] skarżącego jako samoistnego posiadacza nieruchomości położonej w B., obejmującej działki oznaczone nr [...], [...] i [...] o łącznej pow. 1,60 ha. Pismem z dnia 30 sierpnia 2016 r. (data wpływu do organu 31 sierpnia 2016 r.) skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Postanowieniem z dnia 3 października 2016 r., znak: [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uchylił ww. postanowienie. Pismami z dnia z dnia 26 października 2016 r. Starosta zwrócił się do: - Urzędu Stanu Cywilnego przesłanie odpisu aktu zgonu M. S. s. J. i K. ur. [...] 1931 r., a zmarłego w M. dnia 20 grudnia 2009 r. - Urzędu Stanu Cywilnego o przesłanie odpisu aktu zgonu J. Z. dwojga imion S. z d. S. c. J. i K. ur. [...] 1934 r. w B., ostatnio stale zamieszkałej w T., ul. [...], a zmarłej w T. [...] 2015 r. - Sądu Rejonowego o udzielenie informacji czy przed ww. sądem toczyło się i zostało zakończone postępowanie, bądź jest prowadzone postępowanie w sprawie stwierdzenia nabycia spadku po M. S. s. J. i K., zmarłym [...] 2008 r. ostatnio zamieszkałym w B., ul. [...]. - Sądu Rejonowego o udzielenie informacji czy przed ww. sądem toczyło się i zostało zakończone, bądź jest prowadzone postępowanie w sprawie stwierdzenia nabycia spadku po M. Z. dwojga imion S. s. J. i K., zmarłym 20 grudnia 2009 r. w M., ostatnio zamieszkałym w Ł., ul. [...]. Pismem z dnia 2 listopada 2016 r. Starostwo Powiatowe nadesłało do organu odpis skrócony aktu zgonu sporządzony w rejestrze stanu cywilnego pod nr [...]na nazwisko S. J. Z. Pismem z dnia 3 listopada 2016 r. Urząd Stanu Cywilnego przesłał do organu odpis skrócony akt zgonu na nazwisko S. M. Pismem z dnia 4 listopada 2016 r. Urząd Stanu Cywilnego nadesłał do organu odpis skrócony aktu zgonu na nazwisko S. M. Pismem z dnia 10 listopada 2016 r. Sąd Rejonowy wezwał Starostę do uzupełnienia braków formalnych wniosku z dnia 26 października 2016 r. Pismem z dnia 25 listopada 2016 r. Starosta uzupełnił braki formalne wniosku nadsyłając stosowne pełnomocnictwo. Pismem z dnia 22 listopada 2016 r. Sąd Rejonowy poinformował organ, że nie toczyło się postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym M. S. jak również nie były składane oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku i nie był sporządzany spis inwentarza. Pismem z dnia 23 grudnia 2016 r. sąd Rejonowy podał, że przed ww. sądem nie toczyło się postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku po M. S. ani nikt nie składał oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku. W dniu 14 grudnia 2016 r. do Starostwa Powiatowego wpłynęło pismo skarżącego, datowane na dzień 3 listopada 2016 r., przekazane do Prokuratury Rejonowej przez Centralne Biuro Antykorupcyjne, celem jego rozpoznania wg właściwości. Jak podał prokurator rejonowy, ze wstępnej analizy pisma wynika, że stanowi ono skargę na Starostę Powiatu w związku ze stwierdzoną przez skarżącego nieprawidłowością w ewidencji gruntów i budynków. Pismem z dnia 12 stycznia 2017 r. Sąd Rejonowy poinformował, że po J. S. zmarłej w dniu 16 listopada 2015 r. nie toczyło się ani nie toczy się postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku ani o dział spadku. Pismami z dnia 9 lutego 2017 r. Starosta zwrócił się do: - Naczelnika Urzędu Skarbowego o udzielenie informacji czy został zgłoszone nabycie praw do spadku po M., Z. 2 im. S. s. J. i K. zmarłym dnia 20 grudnia 2009 r. w M.; - Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego o udzielenie informacji czy zostało zgłoszone nabycie praw do spadku po J. Z. 2 im. S. c. J. i K. zmarłej [...] 2015 r. w T., ostatnio zamieszkałej w T.; - Naczelnika Urzędu Skarbowego o udzielenie informacji czy zostało zgłoszone nabycie praw do spadku po M. S. s. J. i K. zmarłym [...] 2008 r. w B., ostatnio zamieszkałym w B.; - Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego o udzielenie informacji czy zostało zgłoszone nabycie praw do spadku po J. Z. 2 im. S. c. J. i K. zmarłej [...] 2015 r. w T., ostatnio zamieszkałej w T.; - Urzędu Stanu Cywilnego o udzielenie odpowiedzi na pytanie czy M. S. s. J. i K. ostatnio zamieszkały w B., a zmarły w B. [...] 2008 r. miała żonę i dzieci; - Urzędu Stanu Cywilnego o udzielenie odpowiedzi na pytanie czy M. Z. 2 im. S. s. J. i K. ur. [...] 1931 r. w B., zmarły w M. [...] 2009 r. miał dzieci; - Urzędu Stanu Cywilnego z zapytaniem czy J., Z. 2 im. S. z d. S. c. J. i K. ur. [...] 1934 r. w M., a zmarła w T. [...] 2015 r. miała dzieci. Pismem z dnia 13 lutego 2017 r. Starosta Powiatowy zwrócił się z zapytaniem do Centrum Personalizacji Dokumentów MSW Wydział Udostępniania Danych o udostepnienie danych : - J., Z. 2 im. S.z z d. S c. J. i K. ur. [...] 1934 r. w M. (B.), a zmarłej w T. [...] 2015 r.; - M., Z. 2 im. S. s. J. i K. ur. [...] 1931 r. w B., a zmarłego w M. 20 grudnia 2009 r.; - M. S. s. J. o K. ur. [...] 1932 r. w M. (B.), a zmarłego w B. [...] 2008 r. Pismem z dnia 24 lutego 2017 r., znak: [...], Starosta, działając na podstawie art. 36 § 1 w zw. z art. 35 § 3 k.p.a. zawiadomił, że wniosek skarżącego w sprawie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków jednostki ewidencyjnej T. – obszar wiejski, obręb B. - nie może być rozpatrzony w ustawowym terminie. Podano, że przyczyną przesunięcia terminu jest zawiły i skomplikowany charakter sprawy, a także konieczność ustalenia kręgu stron postępowania. Z tej przyczyny sprawa zostanie rozpatrzona w terminie do dnia 30 czerwca 2017 r. Pismem z dnia 23 lutego 2017 r. (także data wpływu do organu), w odpowiedzi na pismo z dnia 9 lutego 2017 r. Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego nadesłał dane adresowe na nazwisko : - S. W., - S. B.. Pismem z dnia 22 lutego 2017 r. Prezydent Miasta, wezwał Starostę do uzupełnienia braków formalnych pisma z dnia 9 lutego 2017 r. w sprawie udostępnienia danych osobowych osób spokrewnionych z M. S. Z kolei pismem z dnia 23 lutego 2017 r. Kierownik USC przesłał odpis skrócony aktu urodzenia na nazwisko G. L. Pismem z dnia 24 lutego 2017 r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego poinformował, że nie posiada danych o dokumencie stwierdzającym nabycie spadku po zmarłej dnia [...] 2015 r. J. S.. Pismem z dnia 23 lutego 2017 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego poinformował, że w Urzędzie zostało zgłoszone nabycie praw do spadku po zmarłym w dniu 20 grudnia 2009 r. M. S.. Spadkobierczynią całości sadku jest A. O. zam. T, [...]. Pismem z dnia 28 lutego 2017 r. Kierownik urzędu Stanu Cywilnego podał, że nie znaleziono osób, których ojcem byłby M. S. Pismem z dnia 3 marca 2017 r. Starosta, w odpowiedzi na wezwanie z dnia 22 lutego 2017 r. wystąpił do Biura Pełnomocnika ds. Ochrony Informacji Niejawnych z wnioskami o udostępnienie danych jednostkowych z rejestru mieszkańców dla: - M. S. r. [...] 1932 r. w B.; - L. M. S. z d. G. ur. [...] 1937 r. w C. Pismem z dnia 3 marca 2017 r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego poinformował, że do urzędu nie wpłynęło postanowienie sądowe akt poświadczenia dziedziczenia po J. Z. S. Pismem z dnia 9 marca 2017 r. ([...]) Starosta zwrócił się do W. G. i B. S. z prośbą o udzielenie informacji czy było prowadzone postępowanie w sprawie stwierdzenia nabycia spadku lub czy został sporządzony akt poświadczenia dziedziczenia po J., Z. 2 im. S. z d. S. c. J. i K. ur. [...] 1934 r. w M., a zmarłej w t. [...] 2015 r. Pismem z dnia 13 marca 2017 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego, w odpowiedzi na pismo z dnia 9 lutego 2017 r. poinformował, że nie dysponuje dokumentem stwierdzającym nabycie praw do spadku po zmarłym M. S., nie wpłynęło też zgłoszenie o nabyciu praw do spadku po ww. zmarłym. Informacją z dnia 7 marca 2017 r. Prezydent Miasta podał, że w rejestrze mieszkańców miasta figuruje żona i dziecko zmarłego M. S.: L. S. i J. S. wymeldowani spod adresu stałego, nie posiadający adresu czasowego. Pismem z dnia 9 marca 2017 r. Starosta zwrócił się do Sądu Rejonowego I Wydział Cywilny o przesłanie prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 11 stycznia 2012 r., sygn. akt [...] w sprawie stwierdzenia nabycia spadku po M. Z. S. zmarłym dnia 20 grudnia 2009 r. Pismem z dnia 5 czerwca 2017 r. Starosta ponownie zwrócił się o przesłanie prawomocnego postanowienia Sądu rejonowego z dnia 11 stycznia 2012 r., sygn. akt [...] – w sprawie stwierdzenia nabycia spadku po M. Z. dwojga imion S. s. J. i K., zmarłym dnia [...] 2009 r. w M. Pismem z dnia 29 czerwca 2017 r. Sąd Rejonowy I Wydział Cywilny nadesłał odpis postanowienia z dnia 11 stycznia 2012 r. o stwierdzenie nabycia spadku po A. S i M. S. Pismem z dnia 21 sierpnia 2017 r. Starosta zwrócił się do W. G. i B. S. o przedłożenie prawomocnego postanowienia sądu w sprawie stwierdzenia nabycia spadku lub aktu poświadczenia dziedziczenia po J., Z. 2 im. S. ur. [...] 1934 r. , a zmarłej [...] 2015 r. w T. Postanowieniem z dnia 12 października 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 1213/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę skarżącego na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. III SAB/Kr 38/15. Sąd w uzasadnieniu tego orzeczenia podkreślił, ze warunkiem formalnym złożenia skargi na niewykonanie wyroku jest m. in. uprzednie, pisemne wezwanie organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Zdaniem Sądu skarżący nie wezwał skutecznie Starosty do wykonania ww. wyroku z dnia 13 kwietnia 2016 r. Pismem z dnia 5 stycznia 2018 r. Starosta wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy tj. 31 marca 2018 r. W dniu 15 stycznia 2018 r. do Starostwa Powiatowego wpłynęły dane z nr PESEL B. S.,- syna J. S.; W. G.- Córki J. S.; J. S. – syna M. S.; A. S. – syna M. S .; L. S. – żony M. S. Pismem z dnia 29 stycznia 2018 r. Starosta wystąpił do Urzędu Miasta o podanie danych adresowych żony M. S. – L. S.; synów M. S.: J. M.S. i A. M. S. Pismem z dnia 30 stycznia 2018 r. Starosta zwrócił się do W. G. i B. S. o przedłożenie prawomocnego postanowienia sądu w sprawie stwierdzenia nabycia spadku lub aktu poświadczenia dziedziczenia po J., Z. 2 imion S. z d. S. c. J. i K. ur. [...] 1934 r. w M., zmarłej w T. [...] 2015 r. Pismem z dnia 14 lutego 2018 r. Starosta Powiatowy wystąpił do Biura Pełnomocnika ds. Ochrony Informacji Niejawnych z wnioskiem o udostępnienie danych jednostkowych z rejestru mieszkańców, rejestru zamieszkania cudzoziemców: L. S., J. M. S., A. S. W dniu 12 lutego 2018 r. do Starostwa Powiatowego zwrócono akta administracyjne, znak: [...], oraz odpis prawomocnego orzeczenia sądu z dnia 12 października 2017 r. Pismem z dnia 14 marca 2018 r. Starosta wystąpił do Urzędu Miejskiego o udostępnienie danych jednostkowych z rejestru mieszkańców i z rejestru PESEL : 1. A. O., 2. P. O., 3. A. O., 4. B. Ł. Pismem z dnia 14 marca 2018 r. Starosta zwrócił się do Urzędu Stanu Cywilnego o przesłanie aktu zgonu A. O. z d. S. c. J. i K. , zmarłej w T. dnia [...] 2018 r. Pismem z dnia 15 marca 2018 r. Starosta wystąpił do Konsulatu Generalnego Republiki Federalnej Niemiec o udzielenie informacji dotyczącej miejsca zamieszkania (adresu) na terenie Republiki Federalnej Niemiec: - L. M. S.; - J. M. S.; - A. M. S. Pismami z dnia 20 marca 2018 r. Burmistrz przekazał Starostwu Powiatowemu dane podstawowe dotyczące: B. ł., A. O., P. O., A. O. Pismem z dnia 20 marca 2018 r. Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego nadesłał Staroście Powiatowemu skrócony akt zgonu na nazwisko O. A. Pismem z dnia 6 kwietnia 2018 r. Starosta zwrócił się do skarżącego, P. O., A. O. B. Ł. o przedłożenie prawomocnego postanowienia sądu w sprawie stwierdzenia nabycia spadku lub aktu poświadczenia dziedziczenia po A. O. z d. S. c. J. i K. ur. [...] 1936 r. w B., a zmarłej w T. [...] 2018 r. Pismem z dnia 6 kwietnia 2018 r. Konsul Generalny Republiki Federalnej Niemiec podał, że nie może udzielić pomocy w odszukaniu adresów zamieszkania L. S., J. S.; A. S.. Poinformowano organ, że poszukując danej osoby należy zwrócić się do urzędu meldunkowego w ostatnim znanym miejscu zamieszkania w Niemczech. W dniu 17 kwietnia 2018 r. skarżący nadesłał do Starostwa Powiatowego kopię postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 12 października 2010 r. o umorzeniu postępowania w sprawie z wniosku skarżącego z udziałem A. O., J. S., L. S., A. S. i J. S. o zmianę postanowienia o stwierdzenie nabycia spadku po K. S. Pismem z dnia 30 kwietnia 2018 r. Starosta zwrócił się do Wydziału Konsularnego Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej w Republice Federalnej Niemiec o udzielenie informacji dotyczącej miejsca zamieszkania : - L. M. S.; - J. M. S.; - A. M. S. Pismem z dnia 27 kwietnia 2018 r. Starosta zwrócił się do Sądu Rejonowego X Zamiejscowy Wydział Cywilny o udzielenie informacji czy w aktach sprawy pod sygn. akt [...] są dane dotyczące miejsca zamieszkania na terenie Republiki Federalnej Niemiec: - L. M. S., - J. M. S.; - A. M. S. Ww. osoby były bowiem uczestnikami postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt [...]. W pismem z dnia 14 maja 2018 r. Ambasada RP w Berlinie podała, że dane dotyczące L. M. S., J. M. S., A. M. S. nie figurują w rejestrach urzędu. Wskazano, że informacje na temat ww. osób mogą znajdować się w bazach danych Konsulów Generalnych RP w Monachium, Kolonii, Hamburgu, o ile osoby te kontaktowały się z tymi placówkami. Pismem z dnia 17 maja 2018 r. Sąd Rejonowy wskazał adresy zamieszkania: L. S., A. S., J. S. Pismem z dnia 19 czerwca 2018 r. Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Monachium, w odpowiedzi na pismo Starosty z dnia 30 kwietnia 2018 r. podał, że z dniem 16 grudnia 2008 r. Centralny Rejestr Cudzoziemców w Kolonii zaprzestał udzielenia informacji adresowych w sprawach dot. obywateli jednego z państwa członkowskich UE - w tym obywateli Polski, możliwość ustalenia adresu osoby na terenie Niemiec za pośrednictwem polskiego urzędu konsularnego istnieje jedynie w przypadku gdy znana jest miejscowość pobytu poszukiwanej osoby. Pismem z dnia 3 czerwca 2018 r., uzupełnionym następnie pismem z dnia 25 czerwca 2018 r., skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na niewykonanie prawomocnego wyroku tegoż Sądu z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt III SAB/Kr 38/15. Wyrokiem z dnia 3 lipca 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 179/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę oddalił oraz przyznał od Skarbu Państwa na rzecz adwokata z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez niego z urzędu. Pismem z dnia 11 lipca 2018 r. skarżący zwrócił się do Starosty "o ustalenie kuratora masy spadkowej" i w tym celu w zwrócenie się do sądu cywilnego. Pismami z dnia 31 lipca 2018 r. Starosta zwrócił się na uzyskane adresy w Republice Federalnej Niemiec do: - A. S. J. S., L. S. o przedłożenie prawomocnego postanowienia sądu w sprawie stwierdzenia nabycia spadku lub aktu poświadczenia dziedziczenia po M. S. s. J. i K. zmarłym dnia [...] 2008 r. w B. W dniu 7 sierpnia 2018 r. Starostwo Powiatowe pozyskało aktualny adres zamieszkania J. S. W dniu 26 sierpnia 2018 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Starosty w przedmiocie aktualizacji danych ewidencyjnych. Pismem z dnia 24 września 2018 r. Starosta zwrócił się do J. S. o udzieleni informacji o dotychczas podjętych działaniach dotyczących stwierdzenia nabycia spadku po M. S. oraz o wskazanie aktualnego adresu zamieszkania L. S. Postanowieniem z dnia 13 marca 2019 r., sygn. akt III SAB/Kr 142/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę skarżącego na bezczynność Starosty w przedmiocie aktualizacji danych ewidencyjnych z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącego trybu zaskarżenia (przedskargowego). W dniu 24 października 2018 r. Starosta uzyskał informację z Sądu Rejonowego, że do chwili obecnej nie zostało wszczęte postępowanie w sprawie stwierdzenia nabycia spadku po A. O. zmarłej [...] 2018 r. w T. W dniu 7 listopada 2018 r. na podstawie rozmowy telefonicznej z Sądowym Biurem Obsługi Interesantów – ustalono, że do chwili obecnej nie zostało wszczęte postępowanie w sprawie stwierdzenia nabycia spadku po zmarłej J. S. Pismami z dnia 6 lutego 2019 r. Starosta zwrócił się do A. S. i do J. S. (ponownie) o podanie aktualnego adresu zamieszkania L. S. W dniu 7 marca 2019 r. Starosta uzyskał aktualny adres zamieszkania L. S. Pismem z dnia 11 marca 2019 r. Starosta zwrócił się do L. S. o przedłożenie prawomocnego postanowienia sądu w sprawie stwierdzenia nabycia spadku lub aktu poświadczenia dziedziczenia po M. S. s. J. i K., zmarłym [...] 2008 r. w B. Pismami z dnia 13 marca 2019 r. Starosta zwrócił się do Urzędu Stanu Cywilnego o przesłanie: - odpisów aktów zgonu A. O., J. S., - odpisu aktu małżeństwa W. G. z d. S. c. Z. i J. ur. [...] 1958 r.; - odpisów aktów urodzenia: skarżącego, P. O., A. O. oraz aktu małżeństwa B. Ł. Przy piśmie z dnia 18 marca 2019 r. Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego przesłał: odpisy skrócone aktów zgonów J. S., Z. i A. O.; odpis skrócony aktu urodzenia B. S.; odpis skrócony małżeństwa P. G i W. S. Przy piśmie z dnia 20 marca 2019 r. Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego nadesłał do Starostwa Powiatowego odpisy skrócone aktów urodzenia na nazwiska: skarżącego; P. O.; A. O., B. Ł. W dniu 28 marca 2019 r. do Starostwa Powiatowego wpłynęło pismo z Sądu Rejonowego X Zamiejscowy Wydział Cywilny z informacją, że: - spadkobiercami po zmarłej A. O. są skarżący, P. O., A. O., B. Ł. oraz z informacją na temat miejsca zamieszkania spadkobierców; - spadkobiercami po zmarłej J. S. są B. S. i W. G. oraz z informacją na temat miejsca zamieszkania spadkobierców. Pismem z dnia 10 maja 2019 r. Starosta Powiatu wystąpił z wnioskiem do Sądu Rejonowego o ustanowienie kuratora spadku po zmarłej A. O., a pismem z dnia 6 czerwca 2019 r. wystąpił do ww. Sądu o ustanowienie kuratora spadku po zmarłej Z. S. Pismem z dnia 3 czerwca 2019 r. Starosta przekazał do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego skargę skarżącego dot. niewykonania wyroku z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt III SAB/Kr 38/15. Starosta podał, że akta sprawy zostały przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie do sprawy o sygn. akt III SA/Kr 179/18 oraz do sprawy o sygn. akt III SAB/Kr 142/18 i nie zostały zwrócone. Pismem z dnia 4 czerwca 2019 r. Starosta zwrócił się po raz kolejny do A. S. o wskazanie skutecznego sposobu doręczenia pism kierowanych do L. S., gdyż wysłana uprzednio korespondencja nie została skutecznie doręczona. Pismem z dnia 4 czerwca 2019 r. Starosta zwrócił się do Urzędu Stanu Cywilnego o przesłanie aktów urodzenia: J. S.; A. S.; L. S.; M. S. Przy piśmie z dnia 13 czerwca 2019 r. Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego nadesłał odpisy skrócone aktów stanu cywilnego: akt urodzenia J. S.; akt urodzenia A. S.; akt małżeństwa L. G.; akt zgonu M. S. W dniu 24 czerwca 2019 r. do Starostwa Powiatowego wpłynęła informacja z Sądu Rejonowego I Wydział Cywilny, że spadkobiercami po zmarłym M. S. są: L. S., J. S., A. S. wraz z danymi adresowymi ww. spadkobierców. Pismem z dnia 28 czerwca 2019 r. Starosta zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o zwrot akt administracyjnych, znak: [...]. Pismem z dnia 29 lipca 2019 r. Starosta ustosunkował się do pisma Prokuratury Rejonowej i poinformował o biegu sprawy z wniosku skarżącego o unieważnienie wpisu do rejestru gruntów. Pismem z dnia z dnia 11 lipca 2019 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego poinformował, że toczące się przed [...] Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postępowanie w sprawie zażalenia skarżącego na bezczynność Starosty w sprawie, znak: [...], nie może być ukończona w terminie wskazanym w art. 35 § 3 k.p.a. ze względu na brak akt sprawy, które znajdują się w Wojewódzkim Sadzie Administracyjnym w Krakowie. Pismem z dnia 18 sierpnia 2019 r. Sąd Rejonowy zawiadomił Starostę o terminie rozprawy, w dniu 16 września 2019 r. w sprawie z wniosku Starosty Powiatu o ustanowienie kuratora spadku po A. O. Pismem z dnia 1 września 2019 r. Starosta Powiatu wystąpił z wnioskiem do Sądu Rejonowego o ustanowienie kuratora spadku po zmarłym w dniu 22 października 2008 r. M. S. Postanowieniem z dnia 2 września 2019 r. (Sygn. akt [...]) Sąd Rejonowy I Wydział Cywilny ustanowił kuratora spadku po J. S. Wnioskiem z dnia 17 września 2019 r. Starosta Powiatu zwrócił się do Sądu Rejonowego o stwierdzenie, że spadek po A. O. nabyli skarżący, P. O., A. O. i B. Ł., każdy po ¼ części. Postanowieniem z dnia 14 października 2019 r., sygn. akt I OSK 4233/18, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 lipca 2018 r., sygn. akt III SAB/Kr 179/18. Pismem z dnia 15 października 2019 r. Sąd Rejonowy zawiadomił Starostę Powiatu o rozprawie, która odbędzie 4 listopada 2019 r. w sprawie z wniosku Starosty wie o stwierdzenie nabycia spadku po A. O. z udziałem skarżącego, P. O., P. O., A. O., B. Ł. Pismem z dnia 25 października 2019 r. Starosta wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o zwrot akt w sprawie ze skargi skarżącego na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i przekazanie ich do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Przy piśmie z dnia 29 października 2019 r. Starosta przekazał do Prokuratury Rejonowej akta sprawy prowadzonej pod znakiem [...]. Pismem z dnia 14 listopada 2019 r. Starosta wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o zwrot akt sprawy, znak: [...]. W dniu 22 listopada 2019 r. skarżący wycofał wniosek skierowany do Starostwa Powiatowego, o stwierdzenia nabycia spadku A. O. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 25 listopada 2019 r. Starosta poinformował, że do Sądu Rejonowego wystąpiono już o stwierdzenie nabycia spadku po A. O. Pismem z dnia 26 listopada 2019 r. Starosta przekazał akta administracyjne do [..] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, który postanowieniem z dnia 2 grudnia 2019 r. uznała zażalenie A. O. na bezczynność Starosty za nieuzasadnione. W dniu 16 grudnia 2019 r. (data wpływu do organu) skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakwie skargę na przewlekłość postępowania przed Starostą w sprawie aktualizacji ewidencji gruntów jednostki ewidencyjnej T. obszar wiejski, obręb B. W odpowiedzi na skargę Starosta przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania i wniósł o oddalenie skargi. Postanowieniem z dnia 14 lutego 2020 r., sygn. akt III SAB/Kr 3/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił ww. skargę z uwagi na nieuzupełnienie przez skarżącego, pomimo wezwania, braku formalnego skargi w postaci wskazania nr PESEL. Na skutek rozpoznania wniosku pełnomocnika skarżącego z urzędu z dnia 3 czerwca 2020 r. (k. 27 akt sądowych), postanowieniem z dnia 18 czerwca 2020 r., sygn. akt III SAB/Kr 3/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przywrócił termin do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia z dnia 14 lutego 2020 r. o odrzuceniu skargi. Postanowieniem z dnia 23 września 2020 r., sygn. akt III SAB/Kr 3/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił własne postanowienie z dnia 14 lutego 2020 r., sygn. akt III SAB/Kr 3/20, o odrzuceniu skargi. W odpowiedzi na zarządzenie sędziego sprawozdawcy z dnia 26 listopada 2020 r. pełnomocnik skarżącego z urzędu sprecyzował skargę z daty wpływu do organu 16 grudnia 2019 r., w piśmie procesowym z dnia 18 grudnia 2020 r., że skarga ta dotyczy bezczynności Starosty (w przedmiocie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznając sprawę zważył, co następuje: Przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie była zasadność skargi zarzucającej bezczynność Starosty w przedmiocie aktualizacji danych ewidencji gruntów i budynków (a to wobec sprecyzowania przez pełnomocnika z urzędu przedmiotu zaskarżenia w piśmie procesowym z dnia 26 listopada 2020 r. ), jednostki ewidencyjnej T. – obszar wiejski, obręb B., dotyczącej wpisu w jednostce rejestrowej [...] skarżącego, jako samoistnego posiadacza nieruchomości położonej w B., obejmującej działki nr [...], [...], [...] o łącznej pow. 1,60 ha. Skarga ta była dopuszczalna. Strona może bowiem kilkakrotnie wnosić skargę na bezczynność organu administracji publicznej pod warunkiem, że właściwy w sprawie organ nie zakończył jeszcze postępowania załatwiając je co do istoty lub w inny sposób kończąc to postępowanie. Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego, podjętą w dniu 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej w skrócie – P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie w chwili wniesienia przez skarżącego skargi, z daty wpływu do organu 16 grudnia 2019 r., zarzucającej bezczynność Staroście w przedmiocie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków, postępowanie administracyjne, toczące się w tej sprawie, nie zostało zakończone. Przeszkody we wniesieniu tej skargi nie stanowiły też uprzednio wnoszone skargi na bezczynność tego organu z daty wpływu 11 czerwca 2014 r., z dnia 26 marca 2015 r. ani skarga z dnia 26 sierpnia 2018 r., gdyż pierwsza z nich została odrzucona, druga uwzględniona, trzecia zaś także odrzucona. Skargi natomiast skarżącego z dnia 12 października 2017 r. dotyczące niewykonania wyroku Sądu z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt III SAB/Kr 38/15, także nie mogły stanowić ku temu przeszkody. Pierwsza z nich została odrzucona, a skarga z dnia 3 czerwca 2018 r., także dotycząca niewykonania wskazanego wyroku, została prawomocnie oddalona (wyrok z dnia 3 lipca 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 179/18 i postanowienie NSA z dnia 14 października 2019 r., sygn. akt I OSK 4233/18). Sąd kasacyjny oceniał zasadność skargi także w sytuacji niezakończenia jeszcze postępowania o aktualizację operatu ewidencji gruntów i budynków. Stąd skarżący mógł wnieść skargę, która zainicjowała niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne, zwłaszcza, że ustawodawca dokonał zmiany art. 154 § 1 P.p.s.a. art. 1 pkt 42 lit. a ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r., poz. 658) z dniem 15 sierpnia 2015 r., ograniczając zastosowanie tego przepisu jedynie do przypadku niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania (por. uzasadnienie do projektu zmian z 10.07.2013 r., VII kadencja, druk sejm. nr 3074). Wniesienie zatem kolejnej skargi na niewykonanie wyroku w sytuacji, gdy wcześniej sąd oddalił skargę na niewykonanie wyroku z powołaniem się na fakt wykonania wyroku przez organ administracyjny musi spowodować jej odrzucenie. Takie orzeczenie wiąże bowiem sąd rozpoznający kolejną skargę na niewykonanie wyroku, a w konsekwencji musi powodować odrzucenie skargi (P. Daniel, Zakres sądowej kontroli w sprawach ze skarg o wymierzenie organowi grzywny z tytułu niewykonania wyroku sądu administracyjnego, ZNSA 2014/6, s. 57–72). Skarżący nie wniósł jednakże kolejnej skargi na niewykonanie wyroku po postanowieniu NSA z dnia 14 października 2019 r., sygn. akt I OSK 4233/18, lecz złożył skargę zarzucając Staroście stan bezczynności i gdy nie zakończył on jeszcze prowadzonego postępowania z jego wniosku o aktualizację operatu ewidencji gruntów i budynków poprzez wpisanie skarżącego w danych ewidencyjnych podmiotowych jako samoistnego posiadacza. Skarga na bezczynność Starosty podlegała więc merytorycznej ocenie. Biorąc pod uwagę przedmiot zaskarżenia skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym wobec postanowień art. 119 pkt 4 P.p.s.a. Zdaniem składu orzekającego Sądu w tej sprawie nie zasługiwała ona na uwzględnienie. Wskazać należy, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie kompetentny organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności. Dla uznania bezczynności nie ma przy tym znaczenia to, z jakiego powodu bezczynność zaistniała i czy była przez organ zawiniona. Okoliczności, które spowodowały zwłokę organu oraz sposób działania organu w toku rozpoznania sprawy (czy też zaniechania), w tym stopień przekroczenia terminów, mają jedynie znaczenie dla oceny sądu, czy stwierdzona bezczynność miała charakter kwalifikowany, tj. czy była rażąca. Pierwszym zatem elementem konstrukcyjnym bezczynności organu administracji jest niezrealizowanie kompetencji przez organ w sytuacji, w której norma kompetencyjna przyznająca daną kompetencję znajduje zastosowanie. Podkreślić należy, że powstanie stanu bezczynności w postępowaniu administracyjnym musi się zawsze wiązać z niewykonaniem kompetencji realizowanej w tymże postępowaniu. Niewątpliwie podstawową kompetencją realizowaną w postępowaniu administracyjnym jest przysługująca organowi kompetencja do załatwienia sprawy stanowiącej przedmiot tego postępowania. W rozpatrywanej sprawie nie ulega wątpliwości, że wobec tak zarysowanego żądania skarżącego – domagającego się wpisania go w jednostce rejestrowej [...], jako samoistnego posiadacza nieruchomości położonej w B., obejmującej działki nr [...], [...], [...] o łącznej pow. 1,60 ha. – Starosta posiadał kompetencje do jego załatwienia. Zgodnie bowiem z postanowieniami art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2020 r., poz. 2052, zwanej dalej Prawem geodezyjnym i kartograficznym) w ewidencji gruntów i budynków wykazuje się także: 1) właścicieli nieruchomości, a w przypadku: a) nieruchomości Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego - oprócz właścicieli inne podmioty, w których władaniu lub gospodarowaniu, w rozumieniu przepisów o gospodarowaniu nieruchomościami Skarbu Państwa, znajdują się te nieruchomości, b) gruntów, dla których ze względu na brak księgi wieczystej, zbioru dokumentów albo innych dokumentów nie można ustalić ich właścicieli - osoby lub inne podmioty, które władają tymi gruntami na zasadach samoistnego posiadania. W świetle zaś regulacji art. 22 ust. 2 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, zgodnie z którym podmioty, wskazane w art. 20 ust. 2 pkt 1, zgłaszają właściwemu staroście zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków, w terminie 30 dni, licząc od dnia powstania tych zmian, oraz art. 24 ust. 2a i art. 24 ust. 2b określających zasady przeprowadzania aktualizacji wynika, że to właściwy starosta jest organem zobowiązanym do dokonania aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków. Starosta miał więc kompetencje do załatwienia wniosku skarżącego. Po drugie, skarżący w niniejszej sprawie zarzucił Staroście niezrealizowanie posiadanych przez niego kompetencji poprzez niezałatwienie jego wniosku o wpisanie go w jednostce rejestrowej [...], jako samoistnego posiadacza nieruchomości położonej w B., obejmującej działki nr [...], [...], [...] o łącznej pow. 1,60 ha. Z treści przytoczonego powyżej art. 20 ust. 2 pkt 1 lit. b Prawa geodezyjnego i kartograficznego wynika, że możliwe jest wpisanie w danych ewidencyjnych podmiotowych operatu ewidencji gruntów i budynków osób, czy też innych podmiotów, które władają gruntami na zasadach samoistnego posiadania tylko w sytuacji, gdy dla gruntów tych ze względu na brak księgi wieczystej, zbioru dokumentów albo innych dokumentów nie można ustalić ich właścicieli. Użyte w powołanym wyżej przepisie pojęcie "samoistne posiadanie" nie zostało zdefiniowane w przepisach Prawa geodezyjnego i kartograficznego, dlatego w ramach wykładni systemowej należy posłużyć się jego definicją zawartą w art. 336 Kodeksu cywilnego. Posiadaczem samoistnym jest zatem posiadacz, który włada rzeczą jak właściciel. Posiadanie zostało, zatem zdefiniowane za pomocą pojęcia "władanie", co potwierdza, że stanowi w istocie stan faktyczny, w którym posiadacz samoistny oddziałuje na rzecz w taki sposób, jakby był jej właścicielem, chociaż żadne prawo mu nie przysługuje. O zakresie właścicielskiego oddziaływania na rzecz stanowi zaś przede wszystkim art. 140 Kodeksu cywilnego, w myśl, którego, w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może, z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególności może pobierać pożytki i inne dochody z rzeczy. W tych samych granicach może rozporządzać rzeczą. Wykazanie w ewidencji gruntów i budynków władającego na zasadach samoistnego posiadania wiąże się, zatem z koniecznością ustalenia przez starostę, czy władający jest posiadaczem i czy posiadanie to odbywa się na zasadach samoistnego posiadania. Starosta zobowiązany jest, więc do dokonania ustaleń faktycznych oraz ich oceny przez pryzmat art. 336 w zw. z art. 140 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740, zwanej dalej Kodeksem cywilnym) oraz w zw. z art. 20 ust. 2 pkt 1 lit. b Prawa geodezyjnego i kartograficznego, traktując wyszczególnione w tych przepisach elementy, jako okoliczności faktyczne. Przedmiotem ustaleń starosty jest zatem sposób władania gruntem w kontekście korzystania z niego przez daną osobę bez jakiegokolwiek wpływu na to korzystanie przez osoby trzecie. Brak jest bowiem jakichkolwiek podstaw lub nawet przesłanek do uznania, aby władanie na zasadach samoistnego posiadania użyte w przepisach Prawa geodezyjnego i kartograficznego miało stanowić odrębną od prawa cywilnego instytucję prawną. Wprowadzenie przez ustawodawcę decyzyjnej formy wykazywania w ewidencji gruntów i budynków władającego na zasadach samoistnego posiadania oznacza, zatem przeprowadzenie w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji ustaleń faktycznych z zakresu prawa cywilnego, co na ogół było dotychczas wykluczane. Nie można bowiem było w postępowaniu administracyjnym dokonywać ustaleń i ocen kwestii z natury cywilnoprawnych, do których właściwy jest sąd cywilny. Wyjątku w tym zakresie można jednak upatrywać w art. 2 § 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 1575), który stanowi, że nie są rozpoznawane w postępowaniu sądowym sprawy cywilne, jeżeli przepisy szczególne przekazują je do właściwości innych organów. W tym przypadku sprawą cywilną jest ustalenie, że władający gruntem wykonuje to władztwo na zasadach samoistnego posiadania przez pryzmat przesłanek wynikających z powołanych wyżej przepisów prawa cywilnego. Starosta zobowiązany jest, zatem do ustalenia, czy dany podmiot włada gruntem, oraz stwierdzenia, czy władanie to jest samodzielne, od nikogo niezależne, i niepochodzące od czyjego wiek uznania lub woli. W ten sposób starosta zobowiązany został do ustalenia zaistnienia okoliczności z natury cywilnych, dlatego w tym celu nie może poprzestać na oświadczeniach władającego lecz zobowiązany jest przeprowadzić postępowanie wyjaśniające przy pomocy wszelkich dostępnych w tym postępowaniu środków dowodowych, służące stwierdzeniu i ocenie, czy zakres oddziaływania władającego na grunt spełnia przesłanki z art. 140 z art. 336 Kodeksu cywilnego właśnie dlatego, że władający nie legitymuje się jakimkolwiek dokumentowym potwierdzeniem przysługiwania i do tego gruntu prawa własności albo innego prawa dającego władztwa nad gruntem zgodne ze stanem prawnym. (tak M. Wolanin w: Podziały, scalenia i rozgraniczenia nieruchomości oraz procedury ewidencyjne. Wydawnictwo C.H. Beck. Warszawa 2016, 3. Wydanie, s. 851; NSA w wyroku z dnia 9 stycznia 2020 r., sygn. akt I OSK 3553/18; LEX nr 2798873). Starosta zobowiązany był więc w tym zakresie przeprowadzić stosowne postępowanie wyjaśniające, zwłaszcza, że sprawa ta, w ocenie Sądu nie mogła być "od razu" załatwiona. Nadto, Sąd zgadza się z tezą . M. Wolanina, że ustalenie i ocena charakteru władania gruntem na zasadach samoistnego posiadania nie oznacza oczywiście przysługiwania władającemu prawa własności tego gruntu. Postępowanie bowiem służące wykazaniu w ewidencji gruntów i budynków władającego na zasadach samoistnego posiadania służy określeniu takiego władania gruntem właśnie wtedy, gdy grunt ten nie ma ustalonego właściciela (M. Wolanin, ibidem, s. 853). Ustalenia tej okoliczności mającej wpływ na treść rozstrzygnięcia organu co do istoty sprawy należy dokonywać na podstawie wszelkich środków dowodowych. Za dowód należy przyjąć wszystko, co nie jest sprzeczne z prawem, zgodnie z art. 75 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735, zwanej dalej w skrócie - k.p.a.). W szczególności mogą to być dowody osobowe (przesłuchanie strony i świadków), a także może być to również oświadczenie strony złożone w trybie art.75 § 2 k.p.a. pod rygorem odpowiedzialności za fałszywe zeznania o czym organ odbierający oświadczenie zobowiązany jest uprzedzić stronę i udokumentować ten fakt protokołem przyjęcia oświadczenia przez nią w takich warunkach. Zgromadzony przez organ materiał dowodowy nie zastępuje jednak konieczności jego oceny przez pryzmat wartości dowodowej w rozumieniu art. 80 k.p.a., czemu należy dać wyraz w stosowej decyzji, zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. oraz art. ust. 2b i art. 24 ust. 2b pkt 2 lub ust. 2c Prawa geodezyjnego i kartograficznego (M. Wolanin, ibidem, s. 852). Nie należy jednak zapominać, że wniosek o dokonanie aktualizacji może złożyć władający na zasadach samoistnego posiadania gruntem, dla którego ze względu na brak księgi wieczystej, zbioru dokumentów albo innych dokumentów nie można ustalić ich właścicieli (art. 20 ust. 2 pkt 1 lit. b Prawa geodezyjnego i kartograficznego), jak i wniosek taki może złożyć władający gruntem na zasadach samoistnego posiadania gruntem o ustalonym właścicielu (art. 24 ust. 2a pkt 2 Prawa geodezyjnego i kartograficznego; tak M. Wolanin w: ibidem, s. 854). Dokonując oceny zasadności skargi na bezczynność Starosty o przez pryzmat powyższego, Sąd uznał, że czynności podjęte przez Starostę, zmierzające do ustalenia następców prawnych po określonych zmarłych właścicielach odpowiednio działek nr [...], [...], [...], wpisują się nie tylko w zakres ustaleń mający na celu stwierdzenie, czy grunty te mają, czy też nie mają ustalonych właścicieli i kto nimi na chwilę wydawania ewentualnej decyzji co do istoty sprawy jest, ale także w zakres związany z prawidłowością ustalenia stron (uczestników) tego postępowania, by zagwarantować im prawo czynnego w nim udziału. Trudno bowiem wyobrazić sobie sytuację, że stroną postępowania o ujawnienie w danych ewidencyjnych podmiotowych władającego na zasadach samoistnego posiadania gruntu jest tylko wnioskodawca (tu skarżący), a nie są te osoby lub podmioty, których interesu prawnego dotyczy to postępowanie, bo są właścicielami owego gruntu, co do którego władający twierdzi, że władania nim jak właściciel. W ocenie Sądu Starosta, jak wskazuje analiza podjętych w tym kierunku działań, nie mógł jeszcze zakończyć przedmiotowego postępowania administracyjnego o aktualizację operatu ewidencji gruntów i budynków. Szczegółowa lektura akt administracyjnych zdaje się wskazywać, że przedmiotowe grunty, mają jednak ustalonych właścicieli, tyle tylko, że organ nie jest w stanie na dzień dzisiejszy, z przyczyn nie leżących po jego stronie, ustalić w sposób nie budzący wątpliwości pełnego kręgu stron tego postępowania (wniosek Starosty z dnia 17 września 2019 r. Starosta do Sądu Rejonowego o stwierdzenie, że spadek po A. O. nabyli skarżący, P. O., A. O. i B. Ł., każdy po ¼ części) Nawet więc ustalenie przez organ, czy skarżący włada, czy też nie, gruntem na zasadach samoistnego posiadania nic w tej kwestii jeszcze nie mogło zmienić, póki organ nie ustali wszystkich następców prawnych zmarłych stron. W takim razie wbrew twierdzeniom skargi nie można mu postawić zarzutu bezczynności. Staroście nie można też postawić zarzutu tzw., bezczynności procesowej. Organ ten na tym etapie nie może też zawiesić tego postepowania, gdyż ani nie jest to stan w którym nie jest w stanie wezwać następców prawnych po zmarłych właścicielach, ani nie jest to tym bardziej stan w którym postępowanie to stało się bezprzedmiotowe ze względu na ich śmierć. Nie zachodzi więc przesłanka z art. 97 § 1 pkt 1 k.p.a. Nie zachodzi też przesłanka § 1 pkt 4 tego artykułu, gdyż rozstrzygnięcie kwestii wpisu skarżącego jako samoistnego posiadacza gruntu nie zależy od uprzedniego ustalenia spadkobierców. Ma tylko znaczenie dla kwestii przestrzegania przez organ postanowień art. 10 k.p.a. Wobec tego Sąd skargę oddalił uznając ją za niezasadną. Skarżący musi też pamiętać, że instytucja skargi na bezczynność organu w postępowaniu dotyczącym wpisu skarżącego w danych podmiotowych ewidencyjnych jako samoistnego posiadacza gruntów służy zdyscyplinowaniu organu do załatwienia sprawy, a nie dochodzenia tą drogą swoich właścicielskich praw do gruntu. Skarga nie mogła więc odnieść na tym etapie zamierzonego skutku. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) oraz art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobiegniem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.), orzekł, jak w sentencji wyroku .