Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

III SAB/Kr 255/26

Postanowienie WSA w Krakowie z 5 listopada 2026 r., III SAB/Kr 255/26 – funkcjonariusze Policji

Wynik

odrzucono skargę

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia
5 listopada 2026
Prawomocne
nie

Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska (spr.) Sędziowie: WSA Urszula Zięba WSA Michał Niedźwiedź po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2026r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 15 sierpnia 2019r. o wydanie zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Pismem z dnia 5 września 2019r. K. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie dotyczącą rozpoznania jego wniosku z dnia 15 sierpnia 2019r. o wydanie zaświadczenia. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, ewentualnie oddalenie jako bezzasadnej. Organ wyjaśnił, że sprawa z wniosku skarżącego złożonego w dniu 15 sierpnia 2019r. została zakończona poprzez wydanie przez Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie postanowienia z dnia 2 września 2019r. nr 40/2019/ZSK o odmowie wydania zaświadczenia żądanej treści. Skarżący nie wniósł zażalenia od ww. postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3§2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.Dz. U. z 2026r. poz. 143 - dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu. Stosownie natomiast do art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3§2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3§2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 84). W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie dotyczącą rozpoznania wniosku z dnia 15 sierpnia 2019r. o wydanie zaświadczenia żądanej treści. Z akt sprawy wynika, że wniosek Skarżącego z 15 sierpnia 2019r. został przekazany przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie, pismem z 22 sierpnia 2019r. do organu właściwego, a następnie Komendant Powiatowy Policji w Krakowie, jako organ właściwy do rozpoznania wniosku, postanowieniem z dnia 2 września 2019r. nr 40/2019/ZSK odmówił Skarżącemu wydania zaświadczenia. Skarżący nie złożył środka zaskarżenia od ww. postanowienia. Opisany stan faktyczny wskazuje zatem, że skarga na bezczynność w przedmiotowej sprawie została wniesiona po zakończeniu postępowania administracyjnego. Nie można też pominąć, że skarżący składał już skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 15 sierpnia 2019r., które zostały odrzucone przez Sąd postanowieniami: z dnia 26 kwietnia 2024r. sygn. akt III SAB/Kr 21/24, z dnia 16 stycznia 2025r. sygn. akt III SAB/Kr 135/24 oraz z dnia 5 września 2025r. sygn. akt 111 SAB/Kr 67/25. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020r. sygn. akt II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149§1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu ww. uchwały wskazano, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu. Sąd w pełni aprobuje powyższy pogląd NSA wyrażony w ww. uchwale. Zaznaczyć należy, że formalnie uchwała ta dotyczy spraw zakończonych decyzją administracyjną, ale zawarte w uzasadnieniu uchwały rozważania mogą mieć również znaczenie dla postępowań kończących się innymi rozstrzygnięciami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił bowiem, że pogląd sprowadzający się do dopuszczalności rozstrzygania spraw ze skarg na bezczynność w razie załatwienia sprawy administracyjnej przed wniesieniem skargi jest, w ocenie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, nieprawidłowy z tego podstawowego powodu, że zakończenie postępowania, którego sposób prowadzenia jest skarżony, skutkuje ustaniem stanu podlegającego kontroli sądowej, tj. stanu bezczynności. W konsekwencji powyższego, Sąd na podstawie art. 58§1 pkt 6 w zw. z art. 58§3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Informacje o sprawie

Data wpływu
25 września 2026
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Komendant Policji
Sędziowie
Inga Gołowska /przewodniczący sprawozdawca/ Michał Niedźwiedź Urszula Zięba

Powołane przepisy

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny