Sygnatura
III SAB/Kr 226/26
Postanowienie WSA w Krakowie z 28 października 2026 r., III SAB/Kr 226/26 – funkcjonariusze Policji
Wynik
odrzucono skargę
- Sąd
- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
- Data orzeczenia
- 28 października 2026
- Prawomocne
- nie
Treść rozstrzygnięcia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna Sędzia WSA Maria Zawadzka (spr.) Sędzia WSA Ewelina Dziuban po rozpoznaniu w dniu 28 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 29 stycznia 2025 r. o wydanie zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 28 lipca 2026 r. K. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie dotyczącą rozpoznania jego wniosku z dnia 29 stycznia 2025 r. o wydanie zaświadczenia. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie wniósł o jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej ewentualnie oddalenie jako bezzasadnej. Organ wyjaśnił, że sprawa z wniosku skarżącego złożonego w dniu 29 stycznia 2025 r. została rozpoznana przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie postanowieniem z dnia 17 lutego 2025 r. o odmowie wydania zaświadczenia. Oznacza to, że zarzut bezczynności nie znajduje uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 - dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu. Stosownie natomiast do art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 84). Zaznaczyć także należy, że stosownie do treści art. 53 § 2b p.p.s.a. skuteczne wniesienie skargi na bezczynność, poprzedza wniesienie ponaglenia do właściwego organu. W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy skarżący nie poprzedził wniesienia skargi ponagleniem skierowanym do właściwego organu. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie dotyczącą rozpoznania wniosku z dnia 29 stycznia 2025 r. o wydanie zaświadczenia żądanej treści. Stwierdzić należy, że jest to kolejna skarga, w której skarżący zarzuca organowi bezczynność w rozpoznaniu wniosku z dnia 29 stycznia 2025 r. Z akt sprawy wynika, że wniosek skarżącego z 29 stycznia 2025 r. został rozpoznany postanowieniem Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z 17 lutego 2025 r. (doręczone skarżącemu w dniu 24 lutego 2025 r.). Postanowienie to zostało następnie utrzymane w mocy przez Głównego Komendanta Policji postanowieniem z dnia 16 września 2025 r. nr 18/WWA/BF/2025. Opisany stan faktyczny wskazuje zatem, że skarga na bezczynność w rozpoznaniu wniosku z dnia 29 stycznia 2025 r. została wniesiona po zakończeniu postępowania administracyjnego. Nie można też pominąć, że Sądowi z urzędu wiadomym jest, że tut. Sąd rozpoznając skargę wniesioną przez skarżącego na bezczynność Komenda Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznana wniosku z dnia 29 stycznia 2025 r., postanowieniem z dnia 13 marca 2026 r. sygn. III SAB/Kr 148/25 odrzucił skargę. Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu ww. uchwały wskazano, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu. Sąd w pełni aprobuje powyższy pogląd NSA wyrażony w ww. uchwale. Podkreślić również należy, że formalnie uchwała ta dotyczy spraw zakończonych decyzją administracyjną, ale zawarte w uzasadnieniu uchwały rozważania mogą mieć również znaczenie dla postępowań kończących się innymi rozstrzygnięciami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że pogląd sprowadzający się do dopuszczalności rozstrzygania spraw ze skarg na bezczynność w razie załatwienia sprawy administracyjnej przed wniesieniem skargi jest, w ocenie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, nieprawidłowy z tego podstawowego powodu, że zakończenie postępowania, którego sposób prowadzenia jest skarżony, skutkuje ustaniem stanu podlegającego kontroli sądowej, tj. stanu bezczynności. W konsekwencji powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 28 sierpnia 2026
- Symbol z opisem
- 6192 Funkcjonariusze Policji 658
- Hasła tematyczne
- Odrzucenie skargi
- Skarżony organ
- Komendant Policji
- Sędziowie
- Ewa Michna /przewodniczący/ Ewelina Dziuban Maria Zawadzka /sprawozdawca/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
art. 58 par 1 pkt 6 · Dz.U. 2026 poz. 143
Powiązane dokumenty
Sygnatura: III SAB/Kr 239/26 · 28 października 2026
Postanowienie WSA w Krakowie z 28 października 2026 r., III SAB/Kr 239/26 – funkcjonariusze Policji
Sygnatura: III SAB/Kr 225/26 · 28 października 2026
Postanowienie WSA w Krakowie z 28 października 2026 r., III SAB/Kr 225/26 – funkcjonariusze Policji
Sygnatura: III SAB/Kr 252/26 · 28 października 2026
Postanowienie WSA w Krakowie z 28 października 2026 r., III SAB/Kr 252/26 – funkcjonariusze Policji
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny