Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

III SAB/Kr 208/26

Postanowienie WSA w Krakowie z 3 listopada 2026 r., III SAB/Kr 208/26 – funkcjonariusze Policji

Wynik

odrzucono skargę

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia
3 listopada 2026
Prawomocne
nie

Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas Sędziowie: WSA Katarzyna Marasek-Zybura (spr.) WSA Jakub Makuch po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 3 listopada 2026 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie nr 30/BM/09 z dnia 14 lipca 2009 r. postanawia: odrzucić skargę.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Pismem z dnia 8 sierpnia 2026 r. K. J. (dalej: skarżący), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie nr 30/BM/09 z dnia 14 lipca 2009 r. Zdaniem skarżącego wydana przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w dniu 26 sierpnia 2009 r. czynność nie stanowiła załatwienia sprawy w rozumieniu k.p.a. W konsekwencji skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności organu, uznanie wskazanej czynności za bezskuteczną, zobowiązanie organu do wydania merytorycznej decyzji odwoławczej. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Wskazał, że postępowanie odwoławcze zostało zakończone decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji nr 42/2009 z dnia 26 sierpnia 2009 r., wydaną po rozpoznaniu odwołania skarżącego od decyzji Komendanta Powiatowego Policji nr 30/BM/09 z dnia 14 lipca 2009 r. Decyzja ta została następnie utrzymana w mocy prawomocnym wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 14 kwietnia 2011 r. sygn. III SA/Kr 1018/09, wobec czego nie można mówić o bezczynności organu. Ponadto ten sam Sąd prawomocnym postanowieniem z dnia 17 grudnia 2020 r. sygn. III SAB/Kr 149/20, odrzucił skargę na bezczynność w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie nr 30/BM/09 z dnia 14 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267), sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm., dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu. Stosownie natomiast do treści art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 84). Z kolei w myśl art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie natomiast z art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Wniesienie ponaglenia stanowi bezwzględny warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na bezczynność. Sąd podkreśla, że skutki ponaglenia dla dopuszczalności skargi można rozważać jedynie w przypadku skutecznie wniesionego ponaglenia, w tym także dochowania właściwej formy jego wniesienia. Niedochowanie tej formy powoduje bezskuteczność takiego ponaglenia, co z kolei skutkuje niedopuszczalnością skargi na bezczynność (postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 23 kwietnia 2026 r., sygn. II SAB/Po 20/26, dostępne na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: CBOSA). Jak wynika z akt sprawy, skarżący w dniu 2 sierpnia 2026 r. za pośrednictwem platformy ePUAP wniósł do organu ponaglenie w sprawie ww. odwołania od decyzji Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie nr 30/BM/09 z dnia 14 lipca 2009 r. Zgodnie z treścią przepisu art. 63 § 1 k.p.a. obowiązującym w dacie nadania ponaglenia, podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia) wnosi się na piśmie, za pomocą telefaksu lub ustnie do protokołu. Podania utrwalone w postaci elektronicznej wnosi się na adres do doręczeń elektronicznych lub za pośrednictwem konta w systemie teleinformatycznym organu administracji publicznej. Jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej, podania wniesione na adres poczty elektronicznej organu administracji publicznej pozostawia się bez rozpoznania. Natomiast w myśl art. 147 ust. 2 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz.U. z 2026 r., poz. 3), doręczenie korespondencji nadanej przez osobę fizyczną lub podmiot niebędący podmiotem publicznym, będące użytkownikami konta ePUAP, do podmiotu publicznego posiadającego skrzynkę podawczą w ePUAP, w ramach usługi udostępnionej w ePUAP, jest równoważne w skutkach prawnych z doręczeniem przy wykorzystaniu publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego do dnia 31 grudnia 2025 r. Powyższe oznacza, że po tej dacie ePUAP przestał być równorzędnym kanałem ogólnej korespondencji, a obieg korespondencji elektronicznej dokonywany jest przez system e-Doręczeń (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 12 czerwca 2026 r., sygn. II SAB/Kr 88/26; postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 21 maja 2026 r., sygn. II SA/Gl 512/26, CBOSA). W konsekwencji uznać należy, że ponaglenie w przedmiotowej sprawie nie zostało wniesione w prawidłowej formie, a więc jest nieskuteczne. Konsekwencją nieskutecznego wniesienia ponaglenia jest uznanie, że skarga nie została nim prawidłowo poprzedzona. Skarga na bezczynność/przewlekłość, która nie została poprzedzona skutecznym ponagleniem, jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Niezależnie jednak od powyższego, nawet przyjęcie, że skarga została złożona z zachowaniem właściwego trybu jej wniesienia, podlegałaby ona odrzuceniu z uwagi na wniesienie jej po zakończeniu postępowania. Z akt sprawy wynika, że odwołanie skarżącego od decyzji Komendanta Powiatowego Policji nr 30/BM/09, zostało rozpoznane przez Komendanta Wojewódzkiego Policji, który decyzją nr 42/2009 z dnia 26 sierpnia 2009 r., uchylił zaskarżoną decyzję i orzekł o wygaśnięciu z dniem 1 maja 2009 r. decyzji Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie nr 16/99 z dnia 2 listopada 1999 r. o przyznaniu równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Decyzja ta została następnie utrzymana w mocy prawomocnym wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 14 kwietnia 2011 r. sygn. III SA/Kr 1018/09, wobec czego nie można mówić o bezczynności organu. Ponadto ten sam Sąd prawomocnym postanowieniem z dnia 17 grudnia 2020 r. sygn. III SAB/Kr 149/20, odrzucił skargę na bezczynność w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie nr 30/BM/09 z dnia 14 lipca 2009 r. Opisany stan faktyczny wskazuje zatem, że skarga na bezczynność została wniesiona po zakończeniu postępowania administracyjnego, a nawet sądowoadministracyjnego. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu w/w uchwały wskazano, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu. Jakkolwiek powyższa uchwała traktuje bezpośrednio o zakończeniu postępowania administracyjnego przez wydanie decyzji ostatecznej, przyjąć należy, że sformułowana w niej zasada dotyczy także zakończenia czynności przez organ administracji publicznej w inny przewidziany prawem sposób – a takim sposobem jest w szczególności wydanie postanowienia. W konsekwencji powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Informacje o sprawie

Data wpływu
21 sierpnia 2026
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Komendant Policji
Sędziowie
Bogusław Wolas /przewodniczący/ Jakub Makuch Katarzyna Marasek-Zybura /sprawozdawca/

Powołane przepisy

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny