III SAB/Kr 166/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Marasek-Zybura Sędzia WSA Jakub Makuch (spr.) Asesor WSA Magdalena Gawlikowska po rozpoznaniu w dniu 3 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. F. na bezczynność Starosty Tatrzańskiego w zakresie uchylenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków oraz na mapie ewidencyjnej postanawia odrzucić skargę.

1. A. F. (dalej: "skarżący") pismem z dnia 19 maja 2026 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Starosty Tatrzańskiego, wskazując, że "sprawa dotyczy wykonania ustawowego obowiązku radnego, wynikającego z art. 304 § 1 k.p.k., polegającego na złożeniu wniosku do Starostwa Powiatowego w Zakopanem o uchylenie zmiany w rejestrze ewidencji gruntów i budynków oraz na mapie ewidencyjnej (...) polegające na przywróceniu drogi publicznej (...) – jako wykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18.06.2013 r., sygn. akt II SA/Kr 399/13". W uzasadnieniu wskazał m.in., że zarzuca "niedopełnienie obowiązków służbowych przez niechlujne i nierzetelne prowadzenie postępowania". 2. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. 3. W piśmie procesowym z dnia 14.08.2026 r. skarżący wskazał dodatkowo, że "doszło do defraudacji majątku publicznego, a cień podejrzeń pada na radnego Solika i radnego Szczerbę (...) Do dnia dzisiejszego nie został złożony wniosek o uchylenie zmian w ewidencji gruntów i budynków. Zarzucam niedopełnienie obowiązków służbowych – art. 233 k.k." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: 4. Merytoryczne rozpoznanie skargi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest poprzedzone badaniem, czy sprawa będąca przedmiotem skargi należy do właściwości sądu administracyjnego. 5. Zakres kognicji sądów administracyjnych został określony w art. 3 § 2 pkt 1 – 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz.143, – dalej jako "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. 6. Podkreślenia wymaga, że skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest dopuszczalna w przypadkach, gdy jej przedmiot mieści się w zakresie wskazanym w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. (tzn. w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a), jak również w zakresie wskazanym w art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a., a więc niewydanie aktu lub niepodjęcie czynności określonej w tych przepisach. Skarga na bezczynność organu jest bowiem pochodną skargi na określone prawne formy działania organów administracji publicznej. Oznacza to, że skarga na bezczynność przysługuje tylko w tych sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a.) oraz w tych sprawach, w których mogą być podejmowane akty lub czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a także wówczas, gdy odrębna ustawa tak stanowi, co wynika z treści art. 3 § 3 p.p.s.a. (postanowienie NSA z 15.04. 2008 r., sygn. akt II OSK 496/08). Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, organ pozostaje w zwłoce (zob. postanowienie WSA w Krakowie z 21.03. 2023 r., sygn. akt II SAB/Kr 25/23). 7. Analiza treści skargi oraz pisma procesowego z 18.08.2026 r., jak też składane przez skarżącego ponaglenia (kolejne pisma) – prowadzi do wniosku, że ogół twierdzeń i towarzyszących im oczekiwań skarżącego sprowadzał się do zarzucania albo radnym, albo Staroście Tatrzańskiemu niedopełnienia obowiązków polegających na braku złożenia wniosku do Starostwa Powiatowego w Zakopanem o uchylenie zmiany w rejestrze ewidencji gruntów i budynków oraz na mapie ewidencyjnej – stanowiące wykonanie wyroku WSA w Krakowie z 19.06.2013 r. (II SA/Kr 399/13). Jednocześnie skarżący kwalifikuje zarzucane przez w.w. podmioty zaniechanie jako czyny typizowane przepisami art. 233 § 1 k.k. lub art. 304 § 1 k.p.k. W związku z powyższym dostrzec należy, że przywołany przez skarżącego wyrok WSA w Krakowie dotyczył skargi na decyzję SKO w Nowym Sączu umarzającej postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy. Wyrok ten nie kreował zatem kompetencji radnych, tudzież Starosty Tatrzańskiego, do podjęcia jakichkolwiek działań, tym bardziej w zakresie odnoszonym do wpisów w rejestrze ewidencji gruntów. Nadto, charakter zgłaszanych przez skarżącego w skardze zarzutów i zaprezentowane ramy prawne ich kwalifikacji (przepisy prawa karnego), naprowadzają na wniosek, że ocena zarzucanego braku aktywności w.w. podmiotów - powinna nastąpić w innym, niż sądowoadministracyjne, postępowaniu. Tym samym stwierdzić należało, że sprawa ta nie należy do właściwości sądu administracyjnego. 8. Mając powyższe na uwadze skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.