III SAB/Kr 152/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: ASR WSA Ewelina Dziuban po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie niezałatwienia wniosku skarżącego z dnia 1 lipca 2015 r. o wydanie zaświadczenia o żądanej treści postanawia odrzucić skargę.

Pismem z dnia 1 lipca 2015 r. K. J. (zwany dalej skarżącym), wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z podaniem o wydanie zaświadczenia w przedmiocie pełnienia służby zgodnie z właściwościami (k. 1 akt administracyjnych). Pismem z dnia 7 grudnia 2024 r., złożonym drogą elektroniczną, skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie niezałatwienia ww. wniosku z dnia 1 lipca 2015 r. Skarżący wniósł także na podstawie art. 149 § 2 kpa o przyznanie od skarżonego organu sumy pieniężnej. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o odrzucenie, bądź oddalenie skargi. Skarżący argumentację zawartą w skardze powtórzył w piśmie procesowym z dnia 18 stycznia 2025 r. Z akt sprawy wynika, że Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie pismem z dnia 13 lipca 2015 r. przekazał wniosek skarżącego organowi właściwemu – Komendantowi Powiatowemu Policji w Krakowie. Postanowieniem z dnia 23 lipca 2015 r. nr 6/2015/ZKS Komendant Powiatowy Policji w Krakowie odmówił wydania postanowienia żądanej treści. Postanowieniem z 16 września 2015 r. nr 13/2015 Małopolski Komendant Wojewódzki Policji utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 22 czerwca 2020 r. (II OPS 5/19) wyjaśnił, że: "Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.". Jakkolwiek powyższa uchwała traktuje bezpośrednio o zakończeniu postępowania administracyjnego przez wydanie decyzji ostatecznej, przyjąć należy, że sformułowana w niej zasada dotyczy także zakończenia czynności przez organ administracji publicznej w inny przewidziany prawem sposób – a takim sposobem jest w szczególności przekazanie podania do organu właściwego w trybie art. 65 § 1 k.p.a. "Pod pojęciem "załatwienia sprawy" należy rozumieć nie tylko wydanie aktu władczego kończącego postępowanie, ale również podjęcie działania stosownie do treści art. 65 § 1 k.p.a." (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 14 maja 2020 r., II SAB/Wr 63/19, postanowienie WSA w Krakowie z 13 czerwca 2023, sygn. akt III SAB/Kr 16/23, CBOSA). Ponieważ skarga została wniesiona po wykonaniu przez organ czynności z art. 65 § 1 k.p.a., Sąd uznał tę skargę za niedopuszczalną. Z tego też względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak sentencji postanowienia.