III SAB/Gl 758/24

1 P O S T A N O W I E N I E Dnia 12 marca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Adam Pawlyta po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. K. na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. 5

Pismem z 12 września 2024 r. L. K. (dalej: skarżący), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 31 stycznia 2025 r. skarżący został wezwany do uiszczenia brakującego wpisu sądowego od skargi tj. kwoty 100 zł stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r. poz. 535). Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została skierowana na adres podany przez skarżącego jako adres do korespondencji (por. pismo strony z 26 września 2024 r. – karta nr 17 akt sprawy). Zarządzeniem z 6 marca 2024 r. przesyłka została uznana za skutecznie doręczoną z dniem 21 lutego 2024 r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata - art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (tekst jedn. z 23 maja 2024 r., Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.). Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.). Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 p.p.s.a.). Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Z powołanej regulacji wynika zatem, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi istotny jej element, którego brak powoduje podstawę do odrzucenia skargi. W rozpoznawanej sprawie skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Został on także prawidłowo pouczony o siedmiodniowym terminie wykonania wezwania oraz o rygorze mającym zastosowanie w przypadku nie uiszczenia wymaganego prawem wpisu w zakreślonym terminie. Zgodnie z adnotacją operatora pocztowego umieszczoną na zwrotnym potwierdzeniu odbioru i kopercie, przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, a w skrzynce odbiorczej adresata umieszczono zawiadomienie o możliwości jej odbioru. Po raz pierwszy dokonano tego w dniu 7 lutego 2025 r., powtórnie – 17 lutego 2025 r. Przesyłkę 24 lutego 2025 r. zwrócono nadawcy jako niepodjętą w terminie. Korespondencję pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem 21 lutego 2025 r. Sąd zaznacza, że nieodebranie przez adresata przesyłki w terminie 14 dni, licząc od dnia złożenia pierwszego awiza, skutkuje, na mocy art. 73 p.p.s.a., dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Podkreślić bowiem należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Powyższe oznacza, że czternastodniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., upłynął z dniem 21 lutego 2025 r., a doręczenie należało uznać za dokonane właśnie w tym dniu. Zakreślony termin do uiszczenia wpisu upłynął 28 lutego 2025 r., przy czym wymagana kwota nie została uiszczona do tego dnia. Podkreślenia wymaga, że brak uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie i we wskazanej wysokości jest równoznaczne z niewykonaniem zarządzenia Sądu, co stanowi podstawę do odrzucenia skargi. W związku z powyższym należy stwierdzić, że skarżący w terminie zakreślonym przez Sąd, nie uiścił wpisu od skargi w wymaganej prawem wysokości, dlatego też na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia. ----------------------- 2