III SAB/Gl 67/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Fleszer, Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch, Asesor WSA Adam Pawlyta (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 lipca 2025 r. sprawy ze skargi T. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji odmawiającej uchylenia po wznowieniu decyzji w kwestii skierowania na badania lekarskie postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Pismem z 2 stycznia 2025 r. T. S. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach (dalej: organ) w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji odmawiającej uchylenia po wznowieniu decyzji w kwestii skierowania na badania lekarskie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 25 lutego 2025 r. wezwano skarżącego do wykazania, że wyczerpano tryb wniesienia skargi, a mianowicie czy przed wniesieniem skargi do sądu wniesiono do organu ponaglenie, pod rygorem przyjęcia, że takowe ponaglenia nie zostało złożone i odrzucenia skargi. Ww. wezwanie zostało doręczone skarżącemu za pośrednictwem ePUAP 19 marca 2025 r. Natomiast pismem opatrzonym datą 6 marca 2025 r. (nadanym za pośrednictwem ePUAP 6 marca 2025 r.) skarżący przedstawił listę połączeń (FAX) z numerem telefonu [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. z 23 maja 2024 r., Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Przepis art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi natomiast, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z kolei w myśl art. 37 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 572; dalej: k.p.a.) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność) (pkt 1) lub postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość) (pkt 2). Ponaglenie wnosi się: do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie bądź do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 k.p.a.). Ponaglenie musi zawierać uzasadnienie (art. 37 § 2 k.p.a.), w którym sformułowano zarzut bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (por. postanowienie WSA w Szczecinie z 15 lutego 2024 r., II SA/Sz 1032/23, Legalis nr 3051315). Strona zatem obowiązana jest przytoczyć argumentację, zwłaszcza dotyczącą okoliczności bezczynności, lub przewlekłości załatwienia sprawy przez organ. Argumentacja co do bezczynności to wskazanie, że w ustawowym terminie nie doręczono jej decyzji rozstrzygającej sprawę. Wniesienie na piśmie ponaglenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. stanowi przy tym warunek formalny do wywiedzenia skargi na bezczynność organu, co znalazło wyraz w aktualnym brzmieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 stycznia 2024 r., III OSK 99/23, Legalis nr 3047955; postanowienie WSA w Białymstoku z 17 kwietnia 2020 r., II SAB/Bk 36/20, Legalis nr 2370901). Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Brak ponaglenia do organu wyższego stopnia czyni skargę niedopuszczalną. Tymczasem z analizy akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący nie poprzedził skargi do sądu administracyjnego stosownym ponagleniem, w trybie art. 37 § 1 i 2 k.p.a., skierowanym do organu. Jakkolwiek w aktach sądowych znajduje się pismo strony zatytułowane jako "odpowiedź na wezwanie" z 6 marca 2025 r. wraz z listą połączeń (FAX) z numerem telefonu [...] jednak tego typu oświadczenie strony w żadnym przypadku nie może być kwalifikowane jako wykonanie zarządzenia z 25 stycznia 2025 r. Dostrzec trzeba, że ww. lista nie zawiera przy tym żadnego uzasadnienia, w tym również nie zawiera zarzutu bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego. Zatem brak jest podstaw do uznania go za środek prawny, o którym mowa w art. 37 k.p.a. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpała przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu, gdyż jest niedopuszczalna (m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z 2 września 2020 r., II OSK 3732/18, Legalis nr 2210387; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 stycznia 2023 r., OSK 2293/22, Legalis nr 2881299). Wobec powyższego, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono natomiast na postawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. ----------------------- 2