III SAB/Gl 504/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Adam Gołuch po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.S. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg w Z. w przedmiocie informacji publicznej postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne 3

Pismem z dnia18 października 2022 r., K.S. (dalej jako: skarżący, strona skarżąca ) wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg w Z. (dalej jako: organ), w przedmiocie informacji publicznej. Skarżący wystąpił do organu w dniu 3 października 2022 r., o udostępnienie informacji publicznej w zakresie danych potrzebnych mu do napisania pracy inżynierskiej pt. "[...]. Pozyskane dane zamierzał skarżący wykorzystać do celów edukacyjnych. Organ pismem z dnia17 października 2022 r., odmówił udzielenia żądanych informacji. W odpowiedzi na skargę z dnia 18 października 2022 r., organ wniósł o odrzucenie ewentualnie o oddalenie skargi. Pismem z dnia 21 grudnia 2022 r., skarżący cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie w sprawie należało umorzyć. Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 roku, poz. 329 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże w przypadku, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności sąd uzna je za niedopuszczalne. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie budzi wskazanych wątpliwości. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie doszło do skutecznego cofnięcia skargi w trybie art. 60 powołanej wyżej ustawy - postępowanie sądowe, zgodnie z wnioskiem strony skarżącej z dnia 31 stycznia 2022 r., należało umorzyć. Tym bardziej, że Sąd nie dopatrzył się również okoliczności, o których mowa w art. 60 zd. 3 p.p.s.a., w świetle których cofnięcie skargi byłoby niedopuszczalne. W tym stanie sprawy, działając na podstawie cytowanego wyżej art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowiono orzec jak w sentencji. ----------------------- 2