III SAB/Gl 416/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Asesor WSA Adam Pawlyta, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 lutego 2024 r. sprawy ze skargi E.G., P.G. na bezczynność G. S.A. w K. w przedmiocie udostępniania informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 15 listopada 2023 r. E. G. i P. G. (dalej: Strona, Skarżący) złożyli skargę na bezczynność organu - G. S.A. w K. - w sprawie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Zarzucili organowi naruszenie art. 4 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2022r., poz. 902; zwanej dalej u.d.i.p) i wnieśli o: zobowiązanie Przedsiębiorstwa do rozpatrzenia wniosku w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi; stwierdzenie, że bezczynność organu – G. S.A. - nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa; zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu podkreślono, że pismem z 3 sierpnia 2023 r. Skarżący wystąpili do organu z wnioskiem w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej o udostępnienie: skanu wszystkich wniosków o dzierżawę/najem dotyczących działki nr [...] wraz z dowodem daty ich wpływu do Spółki; skanu zawartych umów dzierżawy/najmu dotyczących działki nr [...] wraz z dowodem daty ich wpływu do Spółki; skanu wykazu podanego do publicznej wiadomości a dotyczącego dzierżawy działki nr [...]; skanu regulaminu obowiązującego Spółkę w zakresie oddawania w dzierżawę nieruchomości Skarbu Państwa. Pomimo upływu określonego w ustawie terminu Przedsiębiorstwo nie udzieliło wnioskowanej informacji. Skarżący nie otrzymali również żadnej informacji wskazującej na powody opóźnienia oraz termin, w jakim nastąpi udostępnienie wnioskowanej informacji. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie. Wyjaśniając przedstawił ciąg chronologiczny zdarzeń podkreślając, że w wiadomości e-mail z 21 sierpnia 2023 r. przesłanej na wskazany we wniosku adres przesłał odpowiedź oraz załączniki. Powyższa wiadomość mailowa została prawidłowo doręczona na wskazany w treści wniosku adres mailowy pełnomocnika, co potwierdza wiadomość zwrotna z serwera pocztowego. Dodatkowo podkreślił, że wiadomość bez żadnych komplikacji została doręczona do adresata ujętego w kopiach "do wiadomości", tj. do W. M., co potwierdza wydruk otrzymanej wiadomości ze skrzynki odbiorczej tegoż adresata. Nadto wskazano, że w załączniku numer dwa do wiadomości e-mail Spółka udostępniła zanonimizowane wnioski oraz umowy dotyczące działki nr [...] wraz z dowodami daty ich wpływu do Spółki, czym spełniła żądanie określone w pkt 1 i pkt 2 wniosku. Jednocześnie w załączonym do wiadomości e-mail piśmie poinformowała Skarżących, że w zakresie wskazanym w pkt 3 i w pkt 4 wniosku udzielenie informacji jest niemożliwe, bowiem Spółka nie jest zobowiązana do publicznego przetargu w przedmiocie oddania nieruchomości w dzierżawę lub najem; wewnątrz Spółki nigdy nie uchwalono żadnego dokumentu wewnętrznego obejmującego zasady wydzierżawiania/wynajmowania nieruchomości, tym samym nie jest możliwe wypełnienie żądania udostępnienia dokumentów wskazanych w pkt 3 i w pkt 4, gdyż takowe dokumenty nie istnieją. Podkreślono także, że Pełnomocnik Skarżących nie odniósł się w żaden sposób do przesłanej przez Spółkę wiadomości mailowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Przedmiot skargi do sądu administracyjnego został ściśle określony przepisami prawa, w ten sposób, że sąd administracyjny kontroluje legalność działalności organów administracji publicznej sprawowanej we władczych formach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-7 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) oraz jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność (przewlekłość postępowania) organów w przypadkach, gdy mają one obowiązek działania, natomiast nie czynią tego w ustawowym terminie wyznaczonym dla załatwienia sprawy (art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Natomiast w Uchwale z 22 czerwca 2020r., o sygn. akt II OPS 5/19 Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, że skarga na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Powołana uchwała jest tzw. uchwałą abstrakcyjną, podjętą w składzie 7 sędziów NSA i posiada ogólną moc wiążącą na podstawie art. 269 p.p.s.a. Stosownie do powołanego przepisu, jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby, albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi. Sąd orzekający w pełni podzielił pogląd zaprezentowany w w/w uchwale uważając, że zajęte w niej stanowisko obejmuje także zagadnienie terminowości działania organu w przedmiocie u.d.i.p. i podejmowane w tym trybie czynności. Stwierdzić bowiem należy, że w niniejszej sprawie Przedsiębiorstwo udzieliło wnioskowanej informacji publicznej w piśmie z 21 sierpnia 2023 r. przesyłając skany żądanych dokumentów i wyjaśniając dlaczego w części pkt 3 i 4 nie może zrealizować wniosku. Skarga zaś na bezczynność wpłynęła do organu 15 listopada 2023 r. - tym samym należało ją uznać za niedopuszczalną. Tym bardziej, że Pełnomocnik Skarżących nie odniósł się w żaden sposób do przesłanej przez Spółkę wiadomości mailowej podnosząc w skardze jedynie ogólne zarzuty niedochowania terminu. Z tych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia o odrzuceniu skargi. ----------------------- 2