III SAB/Gl 241/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemca w celu świadczenia pracy postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.

Na opisaną wyżej bezczynność skarżący wniósł pismem z dnia 8 listopada 2023 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który prawomocnym postanowieniem przekazał skargę do rozpoznania, zgodnie z właściwością miejscową, tutejszemu Sądowi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Pismem procesowym z dnia 6 marca 2024 r. skarżący oświadczył, że cofa skargę złożoną w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2023 r., poz. 1634) – zwanej dalej "P.p.s.a." – sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w sytuacji, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1); w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania (pkt 2); oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Stosownie do art. 161 § 2 P.p.s.a., postanowienie w przedmiocie umorzenia postępowania sądowego może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W piśmie procesowym z dnia 6 marca 2024 r. skarżący oświadczył, że cofa wniesioną skargę. W ocenie Sądu cofnięcie skargi jest dopuszczalne, gdyż nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 60 P.p.s.a. Z tych względów, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w postanowieniu.