III SAB/Gl 232/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer (spr.), Sędzia WSA Adam Gołuch, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 listopada 2025 r. sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie wniosku cudzoziemca o zezwolenie na pobyt czasowy w celu świadczenia pracy postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczonej tytułem wpisu sądowego.

Pismem z dnia 8 maja 2025 r. K. K. wniosła skargę na Wojewodę Śląskiego twierdząc w niej, iż organ dopuścił się bezczynności w sprawie z wniosku skarżącej o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę dla cudzoziemca na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Z powyższym zarzutem organ się nie zgadza, wyrażając swoje stanowisko w odpowiedzi na skargę oraz podkreślając, ze skarżąca nie wniosła ponaglenia w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej w skrócie ppsa), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 53 § 2 p.p.s.a.). Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a., to znaczy złożyła stosowne ponaglenie z uzasadnieniem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie. Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Takie też stanowisko jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 2 września 2020 r. sygn. akt II OSK 3732/18, postanowienia NSA z dnia 8 lutego 2021 r. sygn. akt I OSK 2754/20, wyrok NSA z dnia 17 listopada 2020 r. sygn. akt II OSK 973/19 – orzeczenia dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: CBOSA). Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15, CBOSA). Należy w tym miejscu wskazać, że Skarżąca co prawda wnosiła do organu pisma z 3 stycznia 2025r. oraz z 17 marca 2025 r. jednak nie były to ponaglenia a skargi, wniesione, co zresztą sam pełnomocnik skarżącej zaznaczył, w trybie skargowym, oparte na art. 227 kpa. W związku z powyższym należało przyjąć, że nie został wyczerpany tryb wniesienia skargi na przewlekłość i skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.