Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

III SAB/Gl 225/26

Wyrok WSA w Gliwicach z 23 czerwca 2026 r., III SAB/Gl 225/26

Wynik

Stwierdzono bezczynność organu - art.149 par.1a ustawy - PoPPSA

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia
23 czerwca 2026
Prawomocne
nie

Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędziowie Sędzia WSA Beata Machcińska, Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w B. w przedmiocie informacji publicznej 1) stwierdza bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w B. bez rażącego naruszenia prawa w zakresie rozpoznania wniosku co do punktów 1,2,5 i 6; 2) umarza postępowanie sądowe co do zobowiązania Prezesa Sądu Rejonowego w B. do załatwienia wniosku w powyższym zakresie; 3) oddala skargę w pozostałym zakresie; 4) zasądza od Prezesa Sądu Rejonowego w B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi M. M.(dalej: skarżący) jest bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w B. [...] (dalej: organ) w kwestii wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym. W piśmie z 19 lutego 2026 r. skarżący zawarł wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej następujących kwestii; I. Stosowanie SLPS. Ile spraw w IV Wydziale Rodzinnym i Nieletnich Sądu Rejonowego w B. w okresie od 1 stycznia 2024 r. do 18 lutego 2026 r. zostało przydzielonych sędziemu referentowi z pominięciem Systemu Losowego Przydziału Spraw (SLPS), tj. w drodze tzw. ręcznego losowania lub innego trybu poza systemowego? 2. powyższych przypadków do akt sprawy/włączono dokument o wyglądzie, raportu SLPS, mimo że losowanie w systemie SLPS nie odbyło się 3. Jakie przepisy wewnętrzne lub zarządzenia regulują procedurę tzw. ręcznego losowania w Sądzie Rejonowym w B.? Proszę o udostępnienie treści tych regulacji. 4. Kto w IV Wydziale Rodzinnym i Nieletnich jest uprawniony do podejmowania decyzji o odstąpieniu od losowania w SLPS i przydzieleniu sprawy w trybie poza systemowym? II. Przydział spraw konkretnym sędziom. 5. Ile spraw zostało przydzielonych SSR E. M.w IV Wydziale Rodzinnym w okresie od 1 stycznia 2024 r. do 18 lutego 2026 r. w drodze losowania w SLPS, a ile w innym trybie (ręczne losowanie, decyzja Przewodniczącej Wydziału, itp.)? 6. Ile spraw zostało przydzielonych SSR B. S. w tym samym okresie w drodze losowania w SLPS, a ile w innym trybie? IlI. Nadzór administracyjny. 7. Czy w okresie od 1 stycznia 2024 r. do 18 lutego 2026 r. wpłynęły skargi na nieprawidłowości w funkcjonowaniu SLPS w IV Wydziale Rodzinnym i Nieletnich? Jeśli tak - ile i jaki był sposób ich załatwienia? 8. Czy Prezes Sądu podjął lub planuje podjąć czynności nadzoru administracyjnego w związku z informacją Wsparcia Technicznego MS z dnia 17 lutego 2026 r. (zgłoszenie [...]), potwierdzającą brak losowania w SLPS w sprawie [...]? Pismem z 4 marca 2026 r., działając w oparciu o przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022, poz. 902, dalej: u.d.i.p.), organ poinformował skarżącego iż; 1. Stosowanie SLPS Na dzień 27.02.2026r. oddano do losowania na żądanie część referatu SSR M, K. - łącznie 97 spraw, z czego SSR E. M. wylosowała - 16 spraw, a SSR B. S. -14spraw. AD. 2 We wszystkich aktach sprawy - wskazanych w pkt. 1 jest dokument SLSP z losowania na żądanie. Ad 3. Zasady przydziału spraw ustala Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości Regulamin urzędowania sądów powszechnych z dnia 18 czerwca 2019 r. (Dz.U. z 2019 r. poz. 1141). § 56. [Szczególne zasady przydziału spraw w sprawach należących do właściwości sądu opiekuńczego i w sprawach nieletnich] 1. Jeżeli sprawa opiekuńcza może zostać połączona z Już przydzieloną sprawą opiekuńczą dotyczącą tego samego małoletniego na podstawie art. 219 k.p.c., przydziela się ją referentowi już przydzielonej sprawy. 2. Jeżeli sprawa nieletniego może zostać połączona z Już przydzieloną sprawą tego samego nieletniego na podstawie art. 219 k.p.c., przydziela się Ją referentowi już przydzielonej sprawy. Ad 4 Osobą uprawniona do podejmowania decyzji o odstąpieniu od losowania w SLPS i przydzieleniu sprawy w trybie poza systemowym, poza w/w przypadkami, jest Przewodniczący Wydziału. II. Ad 8 i 9 nie ma możliwości wskazania ile spraw zostało przydzielonych konkretnym sędziom albowiem nie oddaje się do losowania w systemie SLPS spraw; - wpisanych pod nową sygnaturą {kontynuuje sędzia dotychczasowy); - w przypadku ustanowienia kuratora do reprezentowania ( między innymi sprawy o zaprzeczenie ojcostwa unieważnienie uznania dziecka, rozwiązanie przysposobienia) wpisywane są do referatu sędziego prowadzącego sprawę główną poza kolejnością losowania; - wpisanie z innego repertorium np. Nkd, Nmo do Nsm prowadzi jako kontynuację dotychczasowy sędzia; - sprawy o ustanowienie opiekuna tymczasowego (Ukraina) - wpisywane wg kolejności; - wpływ sprawy dotyczącej rodziny, co do której toczy się już postępowanie ( powództwo wzajemne, sprawy Nsm, gdzie jedna jest prowadzona z wniosku, a druga z urzędu - wówczas jest wpisywana do referatu sędziego, u któregoś toczy się już taka sprawa. W okresie od 1 stycznia 2024r. do 18 lutego 2026r. wpłynęła następująca liczba spraw: SSR B. S. -1001 spraw SSR E, M. -1 305 spraw III Nadzór administracyjny Ad 7. W okresie od 1 stycznia 2024r. do 18 lutego 2026r. brak skarg na nieprawidłowości w funkcjonowaniu SLPS w Wydziale IV Rodzinnym i Nieletnich. W dniu 19.02.2026r. wpłynęła Jedna skarga. Sprawa w toku. Ad 8. Prezes Sądu Rejonowego w B.na dzień udzielenia odpowiedzi nie podjął czynności nadzorczych dotyczących przydziału sprawy [...] w Wydziale IV Rodzinnym i Nieletnich, ewentualne działania nadzorcze będą podjęte w przypadku uwzględnienia skargi. Pismem z 10 marca 2026 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w B.w zakresie nieudostępnienia informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia 19 lutego 2026 r., w części dotyczącej punktów Ad. 1, Ad. 2, Ad. 5 oraz Ad. 6 tego wniosku. Postawił w niej zarzut zarzuty; 1. Naruszenia art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie bezczynności formalnej - organ nie udostępnił informacji publicznej objętej punktami Ad. 1, Ad. 2, Ad. 5 i Ad. 6 wniosku i nie wydał w tym zakresie decyzji odmownej, mimo upływu ustawowego terminu 14 dni; 2. Naruszenia art. 10 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie bezczynności materialnej - organ udzielił odpowiedzi dotyczącej zdarzeń spoza zakresu czasowego i merytorycznego wniosku (odpowiedź pozorna), która w świetle utrwalonego orzecznictwa NSA jest równoważna brakowi udostępnienia informacji i stanowi bezczynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.; 3. Naruszenia art. 16 ust. 1 u.d.i.p. poprzez zaniechanie wydania decyzji odmownej w przypadku nieudzielania informacji; 4. Rażące naruszenie prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.) polegające na udzieleniu odpowiedzi dotyczącej zdarzeń spoza zakresu czasowego wniosku, w celu obejścia ustawowego obowiązku udostępnienia informacji publicznej - przy czym nieprawidłowości w funkcjonowaniu SLPS w Wydziale IV Sądu Rejonowego w B. zostały potwierdzone przez Ministra Sprawiedliwości (pismo sygn. [...]), co wyklucza twierdzenie, że organ nie był świadomy przedmiotu wniosku. Bezczynność organu w ocenie strony nosi znamiona rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 149 § la p.p.s.a., gdyż organ - zamiast udzielić żądanej informacji lub wydać decyzję odmowną - zastąpił merytoryczną odpowiedź opisem zdarzeń spoza zakresu wniosku. W konsekwencji wniósł o: 1. Zobowiązanie Prezesa Sądu Rejonowego w B. do udostępnienia informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia 19 lutego 2026 r. w zakresie punktów Ad. 1, Ad. 2, Ad. 5 i Ad. 6: w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku; 2. Stwierdzenie bezczynności organu; 3. Stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 149 § la p.p.s.a.; 4. Wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a.; 5. Zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania na podstawie art. 200 p.p.s.a. Organ pismem z dnia 2 kwietnia 2026r. poinformował, iż dokonał ponownej analizy wniosku i stwierdził, iż odpowiedź nie wyczerpywała wszystkich punktów wniosku, w związku z czym przesłał uzupełnienie odpowiedzi z dnia 4 marca 2026r. Wskazał w nim uzupełniajaco; I. Stosowanie SLPS Ad 1. Wpływ od 1.01.2024r do 18.02.2026r wszystkich sędziów to 10936 spraw (w tym Cps 1161 i Nmo 844 oraz akta wykonawcze Opm, Op, Alk i Nw nie są losowane w SLPS). Wynik losowania w dniach od 1.01.2024r do 18.02.2026 to 6645 pozycji (ilość ta nie jest jednoznaczna z ilością spraw wprowadzonych do Currendy od 1.01.2024 do 18.02.2026r albowiem czas na wpisanie spraw do systemu Currenda od wpływy (prezentata) wynosi 3 dni). Wynik 10936 wpływ w Currendzie - 6645 losowanie SLPS - 4291 spraw z pominięciem SLPS ( w drodze tzw. ręcznego losowania lub innego trybu pozasystemowego) Do trybu pozasystemowego zalicza się wykaz Cps i Nmo oraz sprawy, które wpływają z różnych instytucji jako sprawy z urzędu i spawy stron jako wnioskowe dotyczące tego samego dziecka. Sprawy te są prowadzone pod jedną sygnatura, więc nie są losowane ale wpisywane na sędziego prowadzącego już sprawę tej rodziny. W przypadku konieczności ustanowienia kuratora do reprezentowania małoletniego by mogła toczy się sprawa, również wpisywana jest na sędziego akt głównych np. w sprawie o zaprzeczenie ojcostwa. Analogicznie ma się to w przypadku ubezwłasnowolnionego. SSR B. B. - wpływ z Currenda - 1822 spraw - SLPS - 1090 SSR B. F. - wpływ Currenda 1583 spaw - SLSP - 976 SSR A. G. - wpływ Currenda 1468 - SLPS - 929 SSR M. K. - wpływ Currenda 1232 - SLPS - 832 SSR E. M. - wpływ Currenda 1826 - SLPS 1106 SSR A. N.- wpływ Currenda 1552 - SLPS 926 SSR B. S. - wpływ Currenda 1453 - SLPS 786 Ad 2. W sprawach, gdzie odbyło się losowanie do akt dołącza się raport z losowania. W przypadku baraku losowania dołącza się zarządzenie przewodniczącej wydziału z informacja, iż "wpisano do referatu poza kolejnością losowania". Ad 5. SSR E. M. - wpływ od 1.01.2024r do 18.02.2026r - 1826 spraw (w tym Cps i Nmo i akta wykonawcze nie są losowane w SLPS). SLPS w dniach od 1.01.2024r do 18.02.2026r. - 1106 spraw. Wynik 1826 wpływ w Currendzie - 1106 losowanie SLPS - 720 spraw z pominięciem SLPS ( w drodze tzw. ręcznego losowania lub innego trybu pozasystemowego) Ad 6. SSR B. S. - wpływ od 1.01.2024r do 18.02.2026r - 1453 spraw (w tym Cps i Nmo i akta wykonawcze nie są losowane w SLPS). SLPS w dniach od 1.01.2024r do 18.02.2026r. - 786 spaw Wynik 1453 wpływ w Currendzie - 786 losowanie SLPS - 667 spraw z pominięciem SLPS i w drodze tzw. ręcznego losowania lub innego trybu pozasystemowego) Pismem z dnia 7 kwietnia 2026r. organ wniósł o umorzenie postępowania w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Zgodnie z art. 149 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 - dalej "p.p.s.a.") sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1), zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2) lub stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (art. 149 § 1b p.p.s.a.). Sąd, w przypadku o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.). Należy wyjaśnić, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Zatem celem skargi na bezczynność jest wymuszenie na organie określonych w przepisach zachowań. Wobec tego, że rozpoznawana sprawa dotyczy udostępnienia informacji publicznej, należy przypomnieć, że zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Przy czym prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3). Konkretyzacja tak kształtującego się konstytucyjnego prawa do informacji publicznej znajduje wyraz w u.d.i.p., regulującej zasady i tryb dostępu do informacji mających walor informacji publicznych, wskazując, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu i kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. W świetle art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. W myśl art. 2 ust. 1 i 2 u.d.i.p. każdemu przysługuje z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, zwane dalej "prawem do informacji publicznej" (ust.1). Stosownie do art. 3 ust. 1 i 2 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do: 1) uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego; 2) wglądu do dokumentów urzędowych; 3) dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów (ust. 1). Prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do niezwłocznego uzyskania informacji publicznej zawierającej aktualną wiedzę o sprawach publicznych (ust. 2). Z kolei w myśl art. 4 ust. 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. W myśl art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje co do zasady bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni. Zgodnie zaś z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Z kolei w myśl art. 16 ust. 1 i art. 17 ust. 1 u.d.i.p., odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., następuje w drodze decyzji administracyjnej. Zatem organ do którego wniesiono wniosek, winien udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej (art. 10 u.d.i.p.) bądź też odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.) albo umorzyć postępowanie (art. 14 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast w sytuacji, gdy organ nie jest w posiadaniu informacji publicznej żądanej we wniosku o udzielenie informacji publicznej, powinien udzielić pisemnej odpowiedzi wyjaśniającej, że nie jest w posiadaniu informacji. Zatem skarga w niniejszej sprawie dotyczy bezczynności organu w rozpoznaniu wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z 19 lutego 2026 r. W sprawie nie budzi wątpliwości i nie jest sporne, że podmiot, do którego zostało skierowane żądanie udostępnienia informacji, jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Prawo dostępu do informacji publicznej ma charakter powszechny, bowiem jest przyznane każdemu, w tym również skarżącemu. W sprawie ustawowy 14 dniowy termin do udostępnienia informacji upływał 4 marca 2026 r. W tym też dniu organ wystosował odpowiedź o treści w/w opisanej , przy czym odpowiedź nie była pełna. Nie ujęto w niej bowiem pełnych danych za czasokres wskazany we wniosku to jest okres od 1 stycznia 20245 do 18 lutego 2026r. w zakresie wskazanym we wniosku co do odpowiedzi udzielonych w pkt AD. 1, AD.2, AD.5, AD.6. Udzielona odpowiedź była cząstkowa, co słusznie zostało podniesione w skardze, gdzie strona zakwestionowała odpowiedź udzielona w pkt AD. 1, AD.2, AD.5, AD.6 twierdząc, iż jest ona niepełna. W tym też zakresie nie ma sporu obecnie pomiędzy stronami albowiem organ uznał za zasadne zarzuty strony opisane w skardze i pismem z dnia 2 kwietnia 2026r. wyczerpująco udzielił odpowiedzi w kwestionowanym zakresie. Podsumowując zatem i zestawiając pytania strony opisane we wniosku z 19 lutego 2026r., czasokres co do którego wnioskowała o udzielenie odpowiedzi stwierdzić trzeba, iż w istocie rzeczy organ pozostawał w stanie bezczynności w zakresie braku odpowiedzi co do zagadnień sprecyzowanych we wniosku. Zaznaczyć przy tym należy, iż pytania strony dotyczyły sfery informacji związanych z funkcjonowaniem Sądu, czyli dotyczyły informacji określonych w art. 6 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p. Ocena bezczynności podmiotu zobowiązanego do udzielenia wnioskowanej informacji publicznej dokonywana jest według stanu faktycznego na dzień orzekania przez sąd administracyjny. Sąd zobowiązany jest badać, czy w dacie wniesienia skargi adresat wniosku pozostawał w bezczynności. Sąd ma obowiązek uwzględniania zdarzeń, które powodują, że ewentualne zobowiązanie do wyeliminowania bezczynności staje się zbędne lub nawet niedopuszczalne. W takim przypadku sąd nie może zobowiązać adresata wniosku do podjęcia czynności, która została już podjęta przed dniem rozpoznania przez sąd skargi. Celem bowiem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność jest doprowadzenie do podjęcia przez podmiot zobowiązany do określonego w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej działania. Skoro w rozpoznawanej sprawie w dacie wnoszenia skargi organ pozostawał w bezczynności, gdyż mimo upływu terminu 14 dni, liczonego od daty złożenia wniosku, nie udzielił pełnej informacji w zakresie określonym w skardze stwierdzić należało ten stan rzeczy co do braku odpowiedzi pełnych co do pkt 1,2.5,6 ujętych we wniosku. Jednak analiza pisma organu z dnia 2 kwietnia 2026 r., skierowanego do skarżącego po wniesieniu skargi, prowadzi do wniosku, że organ udzielił żądanej informacji publicznej, w pełnym zakresie i w sposób wyczerpujący. Tym samym w dacie orzekania przez Sąd, stan bezczynności organu już nie istniał, gdyż informacja została udzielona. Jednak skoro w dacie złożenia skargi organ pozostawał w bezczynności należało stwierdzić, że organ dopuścił się bezczynności, co stanowi o uwzględnieniu skargi o czym orzeczono w pkt 1 wyroku.. Z uwagi na to iż organ przed rozpoznaniem skargi załatwił wniosek skarżącego, postępowanie dotyczące nakazania organowi rozpatrzenia wniosku podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe z uwagi na brak możliwości zastosowania przez Sąd trybu przewidzianego w art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., tj. nakazania organowi załatwienia wniosku. Wobec powyższego należało na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzec o umorzeniu postępowania w zakresie zobowiązania organu do rozpoznania wniosku skarżącego ( pkt 2 wyroku). W ocenie Sądu bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 149 § 1a p.p.s.a. oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego braku podejmowania jakichkolwiek czynności, oczywistego lekceważenia wniosków strony i jawnego natężenia braku woli do załatwienia sprawy, jak i w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa (por. wyroki NSA: z 4 czerwca 2019 r., II OSK 3374/18; z 6 sierpnia 2019 r., II OSK 1802/19; z 18 stycznia 2019 r., II OSK 1557/18; z 5 września 2018 r., II OSK 272/18 - opubl. w CBOSA). Organ ostatecznie udostępnił żądane przez skarżącego informacje zatem postawy organu nie sposób ocenić jako celowo lekceważącej i nacechowanej złą wolą. Sąd rozważył również zastosowanie środka prawnego w postaci grzywny, o co wnosił skarżący. W okolicznościach faktycznych sprawy, zdaniem Sądu, brak podstaw do jego zastosowania. Środki prawne z art. 149 § 2 p.p.s.a. powinny być stosowane w szczególnie nagannych przypadkach zwłoki organu w załatwieniu sprawy, gdy oceniając całokształt działań organu, można dojść do przekonania, że noszą one znamiona zamierzonego lub nieuzasadnionego racjonalnie lub prawnie unikania podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie, a przy tym istnieje uzasadniona obawa, że bez tych dodatkowych sankcji organ nadal nie będzie respektować obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. wyrok WSA w Poznaniu z 23 lipca 2021 r., I SAB/Po 29/20; wyrok WSA w Gliwicach z 24 maja 2024 r., sygn. akt III SAB/Gl 28/24 - dostępne w CBOSA). Taki naganny przypadek zwłoki organu nie miał miejsca w rozpoznawanej sprawie z przyczyn opisanych powyżej. W tym zakresie Sąd skargę oddalił. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na mocy art. 149 § 1 pkt 3, § 1a p.p.s.a. oraz art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku, oddalając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę w pozostałym zakresie. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 1 p.p.s.a., zasądzając na rzecz skarżącego wpis (100 zł).

Informacje o sprawie

Data wpływu
17 marca 2026
Symbol z opisem
6480 658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Prezes Sądu
Sędziowie
Barbara Brandys-Kmiecik /przewodniczący/ Beata Machcińska Marzanna Sałuda /sprawozdawca/

Powołane przepisy

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny