III SAB/Gl 19/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R Sp. z o.o. w S. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemca w celu świadczenia pracy postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 5 grudnia 2024 r. R Sp. z o.o. w S. (dalej: "skarżąca" lub "strona skarżąca") wniosła za pośrednictwem fachowego pełnomocnika do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemca w celu świadczenia pracy. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 21 stycznia 2025 r. wezwano pełnomocnika strony do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100,00 zł. Dla dokonania powyższej czynności wyznaczono siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego na adres ePUAP wskazany w skardze w dniu 30 stycznia 2025 r. W wyznaczonym terminie, który upłynął 6 lutego 2025 r. pełnomocnik skarżącego nie odpowiedział na wezwanie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 – dalej jako p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżący będąc prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100,00 zł, nie zastosował się do powyższego – jego skargę należało, stosując w/w przepis art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a., odrzucić. W tym stanie sprawy orzeczono jak w sentencji postanowienia