III SAB/Gl 173/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek po rozpoznaniu w dniu 21 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na bezczynność Wójta Gminy M. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę.

Na podstawie zarządzenia Z-pcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 lipca 2023 r. wezwano skarżącą do uiszczenia należnego wpisu sądowego w kwocie 100,00 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z UPD znajdującego się w aktach sprawy powyższą przesyłkę uznano za doręczoną 15 sierpnia 2023 r. w trybie art. 74a § 8 ustawy p.p.s.a. W terminie wyznaczonym, który upłynął bezskutecznie 22 sierpnia 2023 r. (tj. we wtorek) wpis od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 – dalej jako p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżąca będąc prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100,00 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 535), nie zastosowała się do powyższego – jej skargę należało, stosując w/w przepis art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a., odrzucić. W tym stanie sprawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.