III SAB/Gd 97/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Pomorskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w sprawie rozpoznania odwołania od decyzji dotyczącej nagrody rocznej postanawia odrzucić skargę.

J. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynności Pomorskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w sprawie rozpoznania odwołania od decyzji organu pierwszej instancji dotyczącej nagrody rocznej. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 kwietnia 2023 r. wezwano skarżącego do udzielenia informacji na piśmie, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność wnosił ponaglenie do właściwego organu, jeśli tak to należało nadesłać odpis tego ponaglenia. W wezwaniu zakreślono termin siedmiu dni oraz rygor odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu za pomocą środków komunikacji elektronicznej w dniu 19 kwietnia 2023 r., jednak w wyznaczonym terminie skarżący nie odpowiedział na wezwanie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 259 - zwanej dalej "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Na gruncie art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm. – dalej jako "k.p.a."), organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a., strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (pkt 1 - bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (pkt 2 - przewlekłość). Tym samym złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość postępowania organu, jest możliwe dopiero po wniesieniu ponaglenia na niezałatwienie sprawy w trybie art. 37 k.p.a. Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r., sygn. akt I OSK 125/15, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucił skargę. Sąd wskazuje nadto, że skarżący nadal ma możliwość złożenia ponaglenia do organu, a następnie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynności organu, ponieważ stosownie do cytowanego art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.