III SAB/Gd 94/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 26 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Wojewody w przedmiocie świadczenia wychowawczego postanawia: odrzucić skargę.

J. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Wojewody, zarzucając organowi brak działań w sprawie wypłaty dodatku dyferencyjnego na jej dzieci M. S. i A. S. Z uwagi na braki formalne skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 września 2020 r. wezwano skarżącą do ich uzupełnienia – tj. podanie numer PESEL oraz wskazanie jakiego wniosku lub wniosków dotyczy jej skarga. W zarządzeniu zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie oraz rygor odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 29 września 2020 r., jednak braki skargi w zakreślonym terminie nie zostały uzupełnione. Zgodnie z art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - dalej w skrócie jako: "p.p.s.a.", skarga – o ile jest pierwszym pismem w sprawie – powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Jak każde pismo w postępowaniu, skarga winna zawierać także osnowę wniosku lub oświadczenia (art. 46 § 1 pkt 3 p.p.s.a.), a zatem precyzować merytoryczną treść, jaką zawiera, wskazywać, jaki jest zamiar wnoszącego skargę, jaki cel procesowy chce nią osiągnąć. Ze skargi musi zatem wynikać, jakie działanie albo zaniechanie konkretnego organu administracji publicznej ma zostać - zgodnie z wolą skarżącego - poddane kontroli sądowoadministracyjnej. Jak wynika z treści odpowiedzi na skargę skarżąca składała wnioski o przyznanie świadczenia wychowawczego na okresy świadczeniowe 2017/2018, 2018/2019, a także 2019/2021. Każdy z wniosków inicjował odrębną sprawę administracyjną, w związku czym zarzucana przez skarżącą bezczynność organu w każdej z tych spraw podlegałaby osobnej kontroli sądowoadministracyjnej. Z treści skargi nie można jednak wywnioskować, jakiego wniosku lub wniosków skarżącej skarga dotyczyła. Braków powyższych skarżąca nie uzupełniła, co uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu. Przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.