Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

III SAB/Gd 827/26

Postanowienie WSA w Gdańsku z 28 października 2026 r., III SAB/Gd 827/26 – wizy

Wynik

Odrzucono skargę Zasądzono zwrot wpisu sądowego

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia
28 października 2026
Prawomocne
nie

Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 28 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na bezczynność Wojewody Pomorskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu A. B. uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Pismem z dnia 18 września 2026 r. (taka sama data wpływu do organu) A. B. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku ze skargą na bezczynność Wojewody Pomorskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE. Skarżący poprzedził skargę ponagleniem złożonym tego samego dnia, tj. 18 września 2026 r. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Pomorski wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm. - zwanej w skrócie: "p.p.s.a.") z uwagi na niewyczerpanie przez stronę środków zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. Organ wyjaśnił, że z rejestru pism wchodzących urzędu wynika, iż ponaglenie zostało wniesione przez cudzoziemca w tym samym dniu co skarga, tj. 18 września 2026 r., po złożeniu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, stosownie do treści § 2 powołanego przepisu, rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także bezczynności organu oraz przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania niezbędne jest złożenie ponaglenia do organu wyższego stopnia, o czym stanowi art. 37 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2025 r., poz. 1691 - zwanej w skrócie: "k.p.a."). Stanowi o tym wprost art. 53 § 2b p.p.s.a., zgodnie z którym skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Przyjmuje się zatem, że wniesienie ponaglenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. jest wymogiem formalnym wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania, zaś spełnienie wymogu wyczerpania środków zaskarżenia następuje już w chwili jego złożenia w organie (por. postanowienia NSA: z dnia 8 listopada 2013 r., sygn. akt II OSK 2654/13 oraz z dnia 25 maja 2018 r., sygn. akt II OSK 1210/18). Z powyższego wynika, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia, o czym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. należy w realiach sprawy rozumieć sytuację, gdy strona wiosła uprzednio ponaglenie. Warunek ten nie został jednak w sprawie spełniony. W realiach sprawy dostrzeżenia wymaga, że w przepisach ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ani w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego nie określono żadnego terminu na wniesienie ponaglenia na bezczynność lub przewlekłość organu do organu wyższego stopnia, ani też terminu do wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Należy jednak zauważyć, że w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że ponaglenie nie może być wniesione w tym samym dniu, co sama skarga. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w postanowieniu z dnia 21 czerwca 2021 r. (sygn. akt II SAB/Kr 59/21) wyjaśnił, że na słuszność takiej tezy wskazuje sformułowanie "po wniesieniu ponaglenia", albowiem oznacza ono, że ustawodawca założył pewną sekwencję czasową dokonywania czynności procesowych. Skoro przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (podobnie zresztą jak ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego) nie posługują się przy określaniu terminów systemem godzinowym czy minutowym, a odwołują się do dni, tygodni, miesięcy i lat, to należy uznać, że zwrot, że skargę na bezczynność "można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia", należy rozumieć w ten sposób, iż skuteczne wniesienie skargi może nastąpić najwcześniej w dniu następnym po wystąpieniu z ponagleniem. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 stycznia 2022 r. (sygn. akt II OSK 2772/21) dostrzegł z kolei, że dopuszczenie możliwości jednoczesnego wnoszenia skargi na bezczynność i ponaglenia podważałoby racjonalność ustawodawcy, który wprowadzając do ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego instytucję ponaglenia, wyposażył stronę w dodatkowy instrument mający na celu dyscyplinowanie organów administracji w zakresie sprawności i szybkości załatwienia sprawy. Nie może to być postrzegane wyłącznie jako środek warunkujący dopuszczalność wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Należy uwzględnić, że ratio legis wprowadzenia wymogu uprzedniego wyczerpania środka w postaci ponaglenia było zapewnienie kontroli terminowości w postępowaniu administracyjnym z jednoczesnym ograniczeniem obciążania sądu sprawami, które mogą być załatwione przez organy administracji. Oczywiście sposób załatwienia ponaglenia przez właściwy organ nie ma żadnego znaczenia dla oceny dopuszczalności skargi na bezczynność organu. Jak wynika z akt sprawy, skarżący wniósł ponaglenie i skargę w tym samym dniu, tj. w dniu 18 września 2026 r. Dodatkowo zaś organ dowiódł, że skarga złożona została jako pierwsza. W konsekwencji stwierdzić należało, że w sprawie nie został spełniony warunek poprzedzenia skargi ponagleniem, co skutkuje niedopuszczalnością merytorycznego jej rozpoznania. Stosownie bowiem do brzmienia art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Natomiast niewykorzystanie przez stronę dostępnych środków zaskarżenia powoduje to, że skarga złożona do sądu administracyjnego zostaje oceniona jako niedopuszczalna, co z kolei skutkuje jej odrzuceniem. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił (punkt pierwszy sentencji postanowienia). O zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu (punkt drugi sentencji postanowienia) Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd zwraca z urzędu stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.

Informacje o sprawie

Data wpływu
16 października 2026
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Sędziowie
Bartłomiej Adamczak /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny