III SAB/Gd 733/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 24 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na bezczynność Wojewody Pomorskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu E. S. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych.

E. S. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Wojewody Pomorskiego (dalej: "organ") w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Skarżący złożył skargę osobiście w dniu 19 sierpnia 2026 r. w siedzibie organu (data prezentaty). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie przez stronę środków zaskarżenia. Z akt administracyjnych wynika, że skarżący wniósł ponaglenie w dniu 19 sierpnia 2026 r. wraz ze skargą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Przepis art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Sformułowanie "po wniesieniu ponaglenia" oznacza, że ponaglenie musi zostać wniesione wcześniej, niż skarga. Z akt administracyjnych wynika natomast, że w dniu 19 sierpnia 2026 r. skarżący w siedzibie organu złożył osobiście i jednocześnie dwa pisma: ponaglenie datowane na dzień 5 sierpnia 2026 r. oraz skargę na bezczynność organu datowaną na dzień 19 sierpnia 2026 r. (k. 61 i 63 akt administracyjnych). Skoro ponaglenie i skarga zostały złożone przez skarżącego jednocześnie (w tym samym czasie), to nie sposób przyjąć, że skarżący poprzedził wniesienie skargi ponagleniem. Nie ma przy tym znaczenia, że ponaglenie zostało sporządzone przed skargą. Istotna jest bowiem data jego wniesienia. W tej sytuacji uznać należało, że skarżący wniósł skargę bez wyczerpania środków zaskarżenia. Wobec braku wniesienia przez skarżącego ponaglenia przed wniesieniem skargi Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.