III SAB/Gd 73/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Maja Pietrasik po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. K. na bezczynność Wojewody Pomorskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia 1. umorzyć postępowanie w sprawie, 2. zwrócić skarżącemu I. K. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

I. K., działając przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę (datowaną na 10 stycznia 2025 r.) na bezczynność Wojewody Pomorskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę na jego wniosek z dnia 12 stycznia 2024 r. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Pomorski wskazał, że w dniu 30 stycznia 2025 r. udzielił cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy do dnia 30 stycznia 2028 r. w celu prowadzenia działalności gospodarczej. Wraz ze skargą i odpowiedzią na skargę przesłano akta sprawy, w których zawarto ww. decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 30 stycznia 2025 r. nr WSC-IV.6151.14129.2025.BMi. Wobec powyższego Sąd wystąpił do pełnomocnika skarżącego z zapytaniem, czy w związku z wydaną przez Wojewodę Pomorskiego decyzją Wojewody Pomorskiego z dnia 30 stycznia 2025 r. nr WSC-IV.6151.14129.2025.BMi, podtrzymuje swoją skargę, czy ja cofa. Pismem z dnia 6 marca 2025 r. pełnomocnik skarżącego wystąpił do Sądu z wnioskiem o umorzenie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt III SAB/Gd 73/25, wskazując, że w związku z wydaniem przez Wojewodę Pomorskiego decyzji z dnia 30 stycznia 2025 r. nr WSC-IV.6151.14129.2025.BMi, cofa skargę na bezczynność Wojewody Pomorskiego w sprawie wydania decyzji o udzieleniu zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. W niniejszej sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w zaistniałej sytuacji uznał, że skarga została skutecznie cofnięta przez skarżącego pismem z dnia 6 marca 2025 r., co stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. obligowało Sąd do umorzenia postępowania (pkt 1 postanowienia) i co odpowiada woli strony wyrażonej w powołanym piśmie. Sąd orzekł o zwrocie kwoty 100 zł, uiszczonej tytułem wpisu od skargi, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w świetle którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis w przypadku pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy (pkt 2 postanowienia).