III SAB/Gd 517/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy WSA Adam Osik po rozpoznaniu w dniu 21 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. C. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Pomorskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę.

S. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Pomorskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Skarżący wskazał, że w dniu 19 grudnia 2025 r. w sprawie złożono ponaglenie. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Pomorski wskazał, że skarżący nie poprzedził skargę ponagleniem. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 lipca 2026 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do nadesłania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, odpisu ponaglenia do właściwego organu. Kolejnym zarządzeniem z tego samego dnia wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenia powyższe zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 28 lipca 2026 r. (po.r UPD, k. 48 akt). Skarżący w zakreślonym terminie nie nadesłał odpisu ponaglenia, ani też nie uiścił wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) - dalej jako: "p.p.s.a." skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Zgodnie z art. 37 § 3 k.p.a., ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Celem złożenia ponaglenia jest wyczerpanie środków zaskarżenia i umożliwienie załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Droga sądowa jest zatem dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Tym samym, złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość organu, jest możliwe dopiero po wniesieniu ponaglenia na niezałatwienie sprawy w trybie art. 37 k.p.a. Zdaniem Sądu skarżący nie poprzedził wniesionej do sądu skargi wymaganym ponagleniem. Skarżący tego faktu nie wykazał pomimo wezwania. Z akt sprawy nie wynika fakt złożenia stosownego ponaglenia. Skoro w niniejszej sprawie skarżący przed wniesieniem skargi nie złożył ponaglenia, to jego skarga podległa odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Zgodnie natomiast z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl art. 220 § 1 zd. 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Stosownie zaś do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skarżący, pomimo wezwania, nie nadesłał ponaglenia w wyznaczonym terminie tj. do dnia 4 września 2026 r., jak również w terminie tym nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, a nadto na podstawie ww. art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił.