III SAB/Gd 470/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Asesor sądowy WSA Maja Pietrasik po rozpoznaniu w dniu 25 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. na bezczynność Wojewody Pomorskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia 1. umorzyć postępowanie w sprawie; 2. zwrócić stronie skarżącej ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi.

W dniu 2 lipca 2026 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga na bezczynność Wojewody Pomorskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w sprawie poprowadzonej przez organ pod numerem WSC.IV.6151.59842.2025.ADG. Opisaną skargę, datowaną na dzień 26 maja 2026 r., skierowała do Sądu T. S., obywatelka Ukrainy. Następnie, w dniu 23 września 2026 r. skarżąca złożyła osobiście w tutejszym Sądzie pismo procesowe, w którym wskazała, że wycofuję swoją skargę i rezygnuje z dalszego prowadzenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie o sygn. akt III SAB/Gd 470/26. Skarżąca podkreśliła w piśmie, że cofnięcie skargi jest jej świadomą i dobrowolną decyzją, ponieważ liczy, że właściwy urząd wojewódzki będzie możliwie szybko procedował w tej sprawie, na czym jej bardzo zależy. Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. W niniejszej sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi. Skarżąca w piśmie z dnia 23 września 2026 r. oświadczyła w sposób jasny, że wycofuje skargę zarejestrowaną pod sygnaturą III SAB/Gd 470/26. Brak wydania decyzji w sprawie nie stoi na przeszkodzie uznania cofnięcia skargi na bezczynność za skuteczne. Skarżąca ma prawo rozporządzać swoją sytuacją procesową, według tego co uznaje za korzystniejsze w danej sytuacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w zaistniałej sytuacji uznał, że skarga została skutecznie cofnięta, co stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. obligowało Sąd do umorzenia postępowania (pkt 1 postanowienia). Sąd orzekł o zwrocie kwoty 100 zł, uiszczonej tytułem wpisu od skargi, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w świetle którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis w przypadku pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy (pkt 2 postanowienia).