III SAB/Gd 451/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Asesor sądowy WSA Maja Pietrasik po rozpoznaniu w dniu 21 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na bezczynność i przewlekłość postępowania Wojewody Pomorskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia 1. umorzyć postępowanie w sprawie; 2. zwrócić stronie skarżącej ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi.

W dniu 23 czerwca 2026 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga na bezczynność i przewlekłość postępowania Wojewody Pomorskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w sprawie poprowadzonej przez organ pod numerem WSC.IV.6151.25676.2025.CD. Opisaną skargę, datowaną na dzień 22 maja 2026 r., skierował do Sądu za pośrednictwem organu r.pr. D. K. wskazując, że wnosi skargę w imieniu M. M. Następnie, w dniu 16 września 2026 r. do Sądu wpłynęło przekazane przez organ oświadczenie M. M. o cofnięciu skargi. Oświadczenie datowane na dzień 31 sierpnia 2026 r., zostało podpisane własnoręcznie przez M. M., który wskazał, że cofa skargę. Skarżący wskazał dodatkowo, że czynność wniesienia skargi została dokonana w czasie, gdy wycofał już wcześniej swoje pełnomocnictwo dla r.pr. D. K. Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. W niniejszej sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi. Skarżący w piśmie z dnia 31 sierpnia 2026 r. oświadczył w sposób jasny, że wycofuje skargę dotyczącą sprawy WSC.IV.6151.25676.2025.CD. Brak wydania decyzji w sprawie nie stoi na przeszkodzie uznania cofnięcia skargi na bezczynność za skuteczne. Skarżący ma prawo rozporządzać swoją sytuacją procesową, według tego co uznaje za korzystniejsze w danej sytuacji. Uwzględnić także należało, że według złożonego oświadczenia skarżącego, określony pełnomocnik nie był już umocowany do reprezentowania M. M. w przedmiotowej sprawie w czasie wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w zaistniałej sytuacji uznał, że skarga została skutecznie cofnięta, co stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. obligowało Sąd do umorzenia postępowania (pkt 1 postanowienia). Sąd orzekł o zwrocie kwoty 100 zł, uiszczonej tytułem wpisu od skargi, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w świetle którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis w przypadku pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy (pkt 2 postanowienia).