III SAB/Gd 41/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 20 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K.i I. M. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie opłaty za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej postanawia odrzucić skargę.

Decyzją z dnia 17 czerwca 2015 r. nr [...] Starosta ustalił opłatę za pobyt K. M. w placówce opiekuńczo-wychowawczej w okresie od dnia 1.06.2015 r. do dnia 31.05.2016 r. w kwocie 2.293,00 zł miesięcznie, wskazując A. K. i I. M. jako osoby zobowiązane do poniesienia opłaty. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało powyższą decyzję w mocy. Wyrokiem z dnia 23 lutego 2017 r. sygn. akt III SA/Gd 30/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, uwzględniając skargę A. K. i I. M., uchylił zaskarżoną decyzję organu odwoławczego. A. K.i I. M. wnieśli do tutejszego sądu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą rozpoznania odwołania od decyzji Starosty z dnia 17 czerwca 2015 r. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie, bowiem nie została ona poprzedzona wniesieniem ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Zarządzeniem Przewodniczącego III Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 31 sierpnia 2017 r., wezwano pełnomocnika skarżących do oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi skierowali do organu ponaglenie lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżących przedłożył kopie pism kierowanych do Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w K. z dnia 5 czerwca 2017 r. i 8 maja 2017 r. oraz wskazał, że innych pism zawierających ponaglenia skarżący nie składali. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w punktach 1-5) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z treści cytowanego przepisu wynika zatem, że uprzednie ponaglenie stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W przedmiotowej sprawie warunek ten nie został spełniony. Z treści oświadczenia pełnomocnika skarżących i złożonych dokumentów wynika, że skarżący nie wnieśli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego ponaglenia ani wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a jedynie kierowali do Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w K. wezwania do zwrotu opłat. Tego rodzaju wezwań, kierowanych zresztą do innego organu, nie można uznać za ponaglenia, czy też wezwania do usunięcia naruszenia prawa skierowane do wskazanego przez skarżących organu odwoławczego. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił skargę jako niedopuszczalną.