III SAB/Gd 15/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej postanawia: odrzucić skargę.

W dniu 17 marca 2014 r. A. S. wniósł do Sądu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegającą na nierozpoznaniu odwołania skarżącego od decyzji Wójta Gminy z dnia 30 grudnia 2013 r. nr [...] o odmowie skierowania do domu pomocy społecznej brata skarżącego, H. S. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaznaczyło, że nie pozostaje w bezczynności, ponieważ odwołanie A. S. zostało rozpoznane i decyzją z dnia 28 lutego 2014 r. nr [...] zaskarżone rozstrzygnięcie zostało uchylone, a sprawa została przekazana organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi unormowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej jako: "ustawa p.p.s.a.").Warunkiem formalnym przyjęcia skargi do rozpoznania przez sąd administracyjny jest wyczerpanie środków zaskarżenia, a w przypadku, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, warunkiem skutecznego jej wniesienia jest uprzednie wezwanie na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. W przypadku skarg na bezczynność, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie jest ograniczone terminem (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy, sąd odrzuca skargę jeżeli (....) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Strona wnosząca skargę do sądu administracyjnego musi zadbać o spełnienie formalnych wymogów skargi, a więc także wykazać fakty warunkujące możliwość jej wniesienia. Gdy sprawa należy do tej kategorii, w której jest wymagane wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa, skarżący musi wykazać, że wezwanie to wniesione zostało skutecznie. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa inicjuje czynności organu, zmierzające do weryfikacji poprawności zajętego przez ten organ stanowiska przez skonfrontowanie go z argumentacją podniesioną w wezwaniu. Z akt sprawy wynika, że przed wniesieniem skargi, skarżący nie wzywał już Samorządowego Kolegium Odwoławczego do usunięcia naruszenia prawa. Z powyższego względu skarga A. S. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 3 p.p.s.a. Na marginesie Sąd wskazuje, że z odpowiedzi na skargę, co potwierdzają także akta sprawy, wynika, że skarżący wniósł skargę w czasie, gdy Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznało już odwołanie skarżącego, a w uzasadnieniu swojej decyzji wskazywało na uzasadnioną podstawę skierowania brata skarżącego do domu pomocy społecznej. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.