III SA/Wr 92/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 3 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej K. W. od postanowienia z dnia 15 lipca 2024 r., sygn. akt III SA/Wr 92/24 w sprawie ze skargi K. W. na czynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy wstrzymania czynności egzekucyjnych postanawia: odrzucić skargę kasacyjną z dnia 8 września 2024 r.

Postanowieniem z dnia 15 lipca 2024 r., sygn. akt III SA/Wr 92/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. (dalej: skarżący, strona skarżąca) na czynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: organ) w przedmiocie odmowy wstrzymania czynności egzekucyjnych postanowił odrzucić skargę jako nienależącą do właściwości sądu administracyjnego. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został skutecznie doręczony stronie skarżącej w dniu 8 sierpnia 2024 r. Skarżący został wówczas pouczony o konieczności sporządzenia skargi kasacyjnej, pod rygorem jej odrzucenia, przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Następnie pismem z dnia 8 września 2024 r. strona skarżąca samodzielnie sporządziła i wniosła skargę kasacyjną od ww. postanowienia. Jednocześnie wraz ze skargą kasacyjną skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu oraz zwolnienia z kosztów sądowych. Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym, postanowieniem z dnia 17 września 2024 r., sygn. akt III SPP/Wr 55/24, przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu, a postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych umorzył. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.), wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w terminie. Natomiast zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 - 3. W myśl § 2, przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Jak wskazuje § 2a, przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto, zgodnie z art. 175 § 3 p.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona przez: 1) doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; 2) rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna od postanowienia z dnia 15 lipca 2024 r., sygn. akt III SA/Wr 92/24, została sporządzona i złożona przez stronę skarżącą, a nie przez profesjonalnego pełnomocnika. Skarga ta została zatem sporządzona z naruszeniem przepisu art. 175 § 1 p.p.s.a., gdyż nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawie nie ma zastosowania art. 175 § 2, § 2a, ani § 3 p.p.s.a. Sporządzanie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1-3 p.p.s.a. jest brakiem, który uzasadnia jej odrzucenie jako niedopuszczalnej (por. postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 r., sygn. akt FSK 3/04). Skarga kasacyjna jest bowiem środkiem zaskarżenia objętym tzw. przymusem adwokacko-radcowskim. Oznacza to, że brak sporządzenia jej przez jedną z osób opisanych w art. 175 p.p.s.a. wyklucza możliwość jej merytorycznego rozpatrzenia. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 p.p.s.a. postanowił odrzucić skargę kasacyjną jako niedopuszczalną.