III SA/Wr 869/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 7 sierpnia 2020 r. nr 470000/71/411338/2020/ZPWWO w przedmiocie odmowy zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia za okres od marca 2020 r. do maja 2020 r. postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

Pismem z dnia 7 października 2020 r. H. K. (skarżąca, strona skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 7 sierpnia 2020 r. nr 470000/71/411338/2020/ZPWWO w przedmiocie odmowy zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia za okres od marca 2020 r. do maja 2020 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć. Zgodnie z art.161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2022 r., poz. 329 - dalej: p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania, w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zachodzi wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć przedmiot zaskarżenia, czyli inaczej ujmując – przedmiot kontroli sądowej. W powołanym przepisie chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie. Sytuacja taka zachodzi w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt z zakresu administracji publicznej zostanie pozbawiony bytu prawnego w innym postępowaniu lub np. w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. (postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 26.10.2021 r. sygn. akt IV SA/Wr 306/20). Art. 54 § 3 p.p.s.a. daje organowi, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, możliwość w zakresie swojej właściwości uwzględnienia skargi w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Rozpoznając niniejszą sprawę, Sąd stwierdził, że istnieje przesłanka umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Strona skarżąca wniosła skargę do organu w dniu 8 października 2020 r. Organ, decyzją z 2 listopada 2020 r. ponownie orzekł co do istoty sprawy i zwolnił stronę skarżącą z opłacenia należności z tytułu składek za okres od marca do maja 2020 r., czyli zgodnie z żądaniem skarżącej. Wobec powyższego, organ wykorzystał możliwość, jaką daje mu art. 54 § 3 p.p.s.a. i przed upływem trzydziestu dni od wniesienia skargi, uwzględnił skargę. Ze względu na zaistniałe okoliczności, Sąd uznał, że należy umorzyć postępowanie sądowe, gdyż w następstwie uchylenia zaskarżonej decyzji postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wszczęte postępowanie należało umorzyć.