III SA/Wr 799/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Zarządu Powiatu Karkonoskiego o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 16 sierpnia 2023 r. sygn. akt III SA/Wr 799/22 w sprawie ze skargi I. Ż. na czynność Zarządu Powiatu Karkonoskiego w przedmiocie ustalenia zaniżonej kwoty dotacji oświatowej za lipiec 2022 r. postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku.

Wyrokiem z dnia 16 sierpnia 2023 r. sygn. akt III SA/Wr 799/22 wydanym w sprawie ze skargi I. Ż. na czynność Zarządu Powiatu Karkonoskiego w przedmiocie ustalenia zaniżonej kwoty dotacji oświatowej za lipiec 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę w całości. W dniu 17 sierpnia 2023 r. do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynął wniosek pełnomocnika Zarządu Powiatu Karkonoskiego o uzupełnienie wyroku poprzez rozstrzygnięcie o kosztach postępowania sądowego na rzecz organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023 r., poz. 259 ze zm.) — dalej: p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jak wynika z powyższego, wniosek o uzupełnienie wyroku można wnieść, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi — w sytuacji, gdy sąd pominął w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wniosek o uzupełnienie wyroku przysługuje stronie także wówczas, gdy sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 grudnia 2010 r., sygn. akt II FSK 1088/09). Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 p.p.s.a. dotyczy zatem sytuacji, w której orzeczenie to jest niekompletne (por.: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 listopada 2018 r. III SA/Kr 823/17). Wyrokiem z dnia 16 sierpnia 2023 r. sygn. akt III SA/Wr 799/22 Sąd oddalił skargę strony. W świetle art. 200 p.p.s.a. skarżącemu przysługuje od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji oraz w razie umorzenia postępowania, gdy organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, uwzględnił skargę w całości przed dniem rozpoczęcia rozprawy. Sąd w pełni podziela stanowisko doktryny i orzecznictwa, wynikające z art. 200 p.p.s.a., że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nie przysługuje natomiast zwrot kosztów postępowania stronie przeciwnej – organowi administracji publicznej, w przypadku oddalenia lub odrzucenia skargi, jak również w przypadku umorzenia postępowania wskutek cofnięcia skargi. W postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zatem zasada ograniczonej odpowiedzialności za wynik postępowania. Powyższe uregulowanie, preferujące interesy jednej ze stron postępowania sądowoadministracyjnego (skarżącego) jest "wyrazem uwzględnienia funkcji" pełnionej przez sądy administracyjne. Zadaniem sądów administracyjnych jest bowiem sprawowanie kontroli legalności działalności administracji publicznej (por.: H. Knysiak-Sudyka [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, red. T. Woś, Warszawa 2016, art. 200). Z tych względów Sąd nie znajduje podstaw uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku. W wyroku z dnia 16 sierpnia 2023 r. sygn. akt III SA/Wr 799/22 orzekł o całości skargi. Nie zamieścił orzeczenia o kosztach na rzecz organu, gdyż w rozpoznawanej sprawie żaden przepis ustawy p.p.s.a. nie wskazuje na obwiązek orzekania w tym zakresie. Wobec powyższego, na podstawie art. 157 § 2 i § 3 w zw. z art. 160 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.